Mooi weer vandaag

by Simon Carmiggelt

193 pages, Paperback

Published January 1, 1974

About the author

Simon Carmiggelt (1913-1987) groeide op in zijn geboortestad Den Haag. Hij begon als journalist, aanvankelijk bij Het Vaderland, in 1932 bij Vooruit, de Haagse editie van het socialistische dagblad Het Volk, als toneel- en filmrecensent. Daar begon hij Haagse ‘cursiefjes’ te schrijven, onder de titel ‘Kleinigheden’.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog raakte Carmiggelt via vrienden in Amsterdam betrokken bij het illegale blad Het Parool, waar hij instond voor de productie en de verspreiding. In het laatste oorlogsjaar was hij ook redacteur.

Na de bevrijding kreeg Carmiggelt bij Het Parool de leiding over de kunstrubriek. Vanaf oktober 1946 publiceerde hij weer zijn korte verhalen, aanvankelijk drie keer per week, later elke dag, die hij ondertekende met zijn nom de plume Kronkel. Tot zijn dood in 1987 verschenen er ruim 10.000. Hiervan koos hij er jaarlijks vijftig uit die hij in boekvorm publiceerde bij uitgeverij De Arbeiderspers. Hij las zijn verhalen ook voor, eerst voor de Vara-radio, later ook voor de Vara-televisie. Zijn populariteit nam zeer toe en bleek blijvend. In 1961 ontving hij de Constantijn Huygens-prijs en in 1974 de P.C. Hooft-prijs voor zijn gehele oeuvre.

Reviews

[Marco · Rating 3 out of 5]

Verhaaltje in de ochtend, verhaaltje in de avond. Carmiggelt schrijft zo lekker compact over allerlei dagelijksheden. Over verblijf in Italië, zijn kleinzoon, bekendheden uit het verleden en vooral over min of meer toevallige ontmoetingen met vreemden.

[José Van Rosmalen · Rating 4 out of 5]

Dit boek kwam uit in 1965. Simon Carmiggelt was toen voor in de vijftig en behoorde tot de meest succesvolle schrijvers uit Nederland. Hij schreef dagelijks een column in het Parool en publiceerde tegen de sinterklaastijd een bundel met de meest geslaagde columns van dat jaar. De bundels werden vele malen herdrukt.
Simon was toen al grootvader van drie kleinkinderen en dat is een van de onderwerpen die in de bundel aan de orde komen. Hij geeft dialogen met kleine kinderen mooi weer.
De bundel valt op door zijn veelzijdigheid. Er staan diverse reisimpressies in, van Londen, Parijs, Rome, Florence. Verder zoals vaak bij Carmiggelt impressies van gasten in kroegen en restaurants, maar deze hebben in deze bundel niet de overhand. Indrukwekkend vind ik de stukken waarin hij mensen uit het culturele leven die zijn overleden gedenkt. Het gaat om de dichter Jacques Bloem, de toneelspeler Albert van Dalsum en de cabaretière Fien de La Mar die in het voorjaar van 1965 overleed en die aan heftige depressies leed. Nu is haar naam nog verbonden aan een Amsterdams theater. Simon Carmiggelt heeft haar persoonlijk gekend.
Hij eindigt de bundel met een ode aan het schrijven: ‘ Want dat is het mooie van dit ambacht. Elke morgen neem je de pen op om antwoord te krijgen op steeds weer dezelfde vraag: Mooi weer vandaag?
De bundel heeft een zonnig omslag.