Doeschka Meijsing studeerde Nederlands en Literatuurwetenschap in Amsterdam en was redactrice voor de boekenbijlage van Vrij Nederland en later voor Elsevier. In 1974 debuteerde ze met "De hanen en andere verhalen". In 1981 kreeg Doeschka Meijsing de Multatuliprijs voor "Tijger, tijger!" (1980).
Erg flauw boekje. Cadeau gekregen van Trude van De Omslag in het kader van ‘Een week vol boeken’. Er staat bij dat het een literair juweeltje is. Ik vond het niet literair en geen juweeltje.
Een briljant verhaaltje over de relatie tussen een filosofische beer en een pacifitische jager. In krap zeventig pagina's weet Meijsing een fantastische droomwereld op te bouwen: simpel en geloofwaardig maar ook ontroerend en metaforisch. Ze analyseert op kinderlijke wijze de rollen die mensen aannemen en als verantwoording voor hun gedrag gebruiken - hierin zie ik sterk een verwijzing naar de theorieën van Sartre. Beer is een innemend figuur, Jager is werkelijk meelijwekkend. Heeft Jager de kracht om verantwoordelijkheid te nemen en Beer niet te doden? Het is de vraag die boven alle vredige conversaties hangt en die op grappige en ontroerende wijze wordt uitgewerkt. Een pracht boekje, dat zeker het half uur waard is dat het duurt om te lezen.