Τα ζύγια του προσώπου

by Σωτήρης Δημητρίου, Sotiris Dimitriou

ΔIAΦOPA KOPITΣIA ΠEPΠATOYΣAN AΓEPΩXA, ΠPOΣBΛHTIKA. HTAN AΞIOΘAYMAΣTO TO ΠΩΣ TONIZAN ME TO NTYΣIMO TOYΣ TA ΦYΣIKA XAPIΣMATA TOYΣ. KAI OI ΠIO EΛKYΣTIKEΣ OMΩΣ HΞEPAN OTI O ΠOΘOΣ TOY ANTPA KPATAEI ΛIΓO. AΣ ΣTOΛIZAN, AΣ MEPIMNOYΣAN EΞ AYTOY TOY ΛOΓOY ΓIA TO ΣΩMA TOYΣ, ΣTHN AΓAΠH TIΣ OΔHΓOYΣAN TA BHMATA TOYΣ. KAI ΠPOΣΠAΘOYΣAN KYPIΩΣ ME TA XAPIΣMATA TΩN ΠPOΣΩΠΩN TOYΣ NA KANOYN TON ΠOΘO ΠIO YΠOKEIMENIKO, ΠIO ΠPOΣΩΠIKO KAI MONIMO. ENIΩΘAN KI AYTEΣ OΠΩΣ H AZEPIN OTI MONON H AΓAΠH ΘA AΔIAΦOPOYΣE ΓIA THN HΔONH, IΣΩΣ MONON H AΓAΠH ΘA ΔHMIOYPΓOYΣE ΠEPIΠOY MONIMEΣ ΠPOYΠOΘEΣEIΣ HΔONHΣ. MONON H AΓAΠH ΘA ΠEPIEBAΛE THN HΔONH ME ΦΩΣ.

161 pages, Paperback

First published January 1, 2009

About the author

Ο Σωτήρης Δημητρίου (1955-) γεννήθηκε στην Πόβλα Θεσπρωτίας. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Το έργο του έχει τιμηθεί με το βραβείο διηγήματος της εφημερίδος "Τα Νέα" (1987), δύο φορές με το βραβείο διηγήματος του περιοδικού "Διαβάζω" (η τελευταία το 2002 για το βιβλίο του "Η βραδυπορία του καλού"), μία φορά με το βραβείο του Ιδρύματος Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών (2013), ενώ το μυθιστόρημά του "Ν' ακούω καλά τ' όνομά σου" ήταν υποψήφιο για το Ευρωπαϊκό Αριστείο Λογοτεχνίας. Κείμενά του έχουν μεταφερθεί πολλές φορές στον κινηματογράφο, σε ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους ("Αμέρικα" του Σάββα Καρύδα, "Απ' το χιόνι" του Σωτήρη Γκορίτσα, "Τα οπωροφόρα της Αθήνας" του Νίκου Παναγιωτόπουλου, κ.ά.)

Reviews

[Μαρία Γεωργιάδου · Rating 2 out of 5]

2,5* Κι εξηγούμαι: Ορισμένα διηγήματα, όπως τα "Η Βάλια κι ο Δημήτρης", "Σταθερές συντεταγμένες", "Ενσωμάτωση" και "Τέσπα" μου φάνηκαν απλοϊκά, ενώ τα υπόλοιπα θεωρώ πως είχαν λίγες πολύ καλές στιγμές, εικόνες και ιδέες κατά βάση, που όμως δεν με ικανοποίησε η απόδοσή τους.

[Γιούλη · Rating 5 out of 5]

Ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία. Θεματολογία σχέσεων με πολύ δύσκολη διαπραγμάτευση, κατά τόπους ανατριχιαστική. Ο Δημητρίου μιλάει για όλα αυτά που δεν τολμάνε να μιλήσουν οι άνθρωποι ούτε στα όνειρά τους εκεί που το συνειδητό αδρανοποιείται και ξεπροβάλλει το ανομολόγητο. Θα σας ενθουσιάσει αν είστε έτοιμοι για δυνατές ιστορίες. Στα λιγότερο δυνατά του κείμενα θα απολαύσετε στιβαρές τοιχογραφίες ανθρώπων με συνοπτικές περιγραφές γιατί ένα από τα ατού του είναι η παντελής έλλειψη βερμπαλισμού. Δεν υπάρχει ούτε μια μέτρια ιστορία.

[Evanthis Gogoulis · Rating 3 out of 5]

Με αυτό το βιβλίο ήρθα για πρώτη φορά σε επαφή με το έργο του Σωτήρη Δημητρίου, για το οποίο ακούω και διαβάζω εδώ και πολλά χρόνια. Και η ανάγνωση μου άφησε ανάμεικτα συναισθήματα.

Ναι μεν ένιωσα ότι ο συγγραφέας έχει χαρίσματα στο μικρό διήγημα, ωστόσο λίγα από τα διηγήματα της συλλογής ήταν δυνατά ώστε να με ταρακουνήσουν. Δεν με σόκαρε η ωμότητα που είχαν πολλά από τα θέματα με τα οποία καταπιάστηκε, αλλά σε αρκετές περιπτώσεις ένιωσα ότι χρειάζονταν περισσότερες σελίδες για να αναπτυχθεί και να περαστεί σωστά το μήνυμα.

Παρ' όλα αυτά, έχω ήδη αγοράσει το "Ντιάλιθ' ιμ Χριστάκη", που θεωρείται το καλύτερο και πιο αντιπροσωπευτικό έργο του, ώστε να τον γνωρίσω καλύτερα.

[Demetra · Rating 3 out of 5]

"Τα ζύγια του προσώπου" αποτελείται από 25 διηγήματα. Οι εικόνες και τα άτομα που έχει συναντήσει στην καθημερινότητά του ο συγγραφέας αποτελούν την πηγή έμπνευσης των διηγημάτων. Ο λιτός λόγος που χρησιμοποιεί είναι ικανός να προκαλέσει ποικίλα συναισθήματα, τα οποία ο αναγνώστης μπορεί να τα βιώσει με τέτοια ένταση χωρίς αυτή να είναι εμφανής στη ροή της διήγησης.
Το βιβλίο αυτό αποτελεί την πρώτη μου επαφή με το συγγραφικό έργο του Σωτήρη Δημητρίου, οι εντυπώσεις που μου άφησε είναι αρκετά καλές και θα ήθελα να διαβάσω μελλοντικά κάποιο άλλο έργο του.

[Sia K. · Rating 4 out of 5]

Βιβλίο με ολιγοσέλιδα διήγηματα. Διήγηματα με άγριο τέλος που ξαφνιάζει, στην πλειοψηφία τους. Ακόμα, δεν έχει κάτσει μέσα μου, αλλά κάποια τριγυρίζουν με αγριότητα στο μυαλό μου ή με δυσφορία για την αρρωστημένη τους έκβαση.

Το μόνο που σίγουρα θα του αναγνωρίσω ως θετικό είναι η υπέροχη γλώσσα που χρησιμοποιεί (ανέτρεξα αρκετές φορές στο λεξικό για να θυμηθώ ξεχασμένες από χρόνια λέξεις).