This volume commemorates the 2500th anniversary of the founding of the Persian empire by Cyrus the Great; it narrates 25 centuries of the contributions of the Iranian people to world civilization.
این کتاب رو اگه بخوایم فقط به اسم نویسندههاش بشناسیم. فکر میکنیم با ی کار دقیق و علمی باستانشناسی و تاریخنویسی طرف هستیم، چون این کتاب بیشتر بر پایهی کاوشهای میدانی و یافتههای علمی بنا شده. یعنی اصل متن بیشتر گزارش و تحلیل بوده تا قصه. اما توی "سرزمین جاوید" ه ترجمه ی منصوری، اون گزارشهای خشک تبدیل شده به روایتهای پر از ماجرا، گفتوگو و گاهی هم قضاوت شخصی. نتیجه این میشه که تشخیص مرز بین یافتهی واقعی و تخیل مترجم سخت شده. خیلی از داستانهایی که توی کتاب میخونیم، بهجای اینکه بر اساس کشفهای باستانشناسی باشه، بیشتر بنظر میاد برداشت و قلم مترجمه. پس اگه بخواییم از نظر صحت و دروغ بسنجیم، میشه گفت متن اصلی ارزش علمی داشته، اما ترجمه بیشتر ی "تاریخافسانه" است تا "تاریخواقعی". اما از طرفی این ترجمه هم با همهی دخل و تصرفهاش، جذابیت روایی خوبی داره. لحن قصهوار، شخصیتپردازی و تصویرسازیهایی که منصوری اضافه کرده، کتاب رو برای خوندن طولانیمدت قابلتحمل و حتی جالب کرده. بعضی ایدهها و روایتهایی که مطرح میکنه، حتی اگر دقیق تاریخی نباشن، ذهن آدم رو درگیر میکنن و یه نگاه فرهنگی-اجتماعی به گذشته میدن. اما از اون طرف، نواقص جدی هم داره، کتابی که باید سند تاریخی باشه، اینجا تبدیل شده به چیزی بین رمان و افسانه. یعنی اگه کسی دنبال دقت علمی و منبع معتبر باشه، باید خیلی با احتیاط بخونه. چون مترجم گاهی اونقدر آب و تاب میده که اصل حرف نویسنده یا حتی روح کتاب گم میشه🫠😵💫