De tweede ruimte: over poëzie

by J. Bernlef

Een van de allereerste gedichten die Bernlef als kind las, was de Mei van Gorter. Binnen de kortste keren kende hij de beroemde eerste strofe uit zijn hoofd, betoverd door het plotselinge besef dat de taal een eigen werkelijkheid vormde. Een 'tweede ruimte', die weliswaar verwees naar de eerste, de gewone, alledaagse, maar die zelfstandig bestond. 'Die tweede ruimte was de geboortegrond van de poëzie en daar wilde ik wonen', schrijft hij in de inleiding van dit boek. Dat is hij gaan doen. Een leven lang leest, schrijft en vertaalt Bernlef nu al poëzie. In deze bundel kronieken en essays getuigt hij van zijn liefde voor uiteenlopende buitenlandse dichters: Wallace Stevens, Elizabeth Bishop, Czeslaw Milosz, Zbigniew Herbert, Lars Gustafsson, Tomas Tranströmer en vele anderen.

144 pages, Paperback

First published January 1, 2010

About the author

Bernlef (previously J. Bernlef) is the pseudonym of Dutch writer, poet, and translator Hendrik Jan Marsman. He occasionally used the nom de plume: Henk Bernlef.

Between 1959 and 2012 Bernlef wrote a large number of novels, stories and poems. Amongst others he received the Constantijn Huygens prijs (1984), the AKO Literatuurprijs (1987) and the PC Hooftprijs (1994). His work is characterized by a sober language and an unflagging fascination with the workings of the human memory. His most famous novel is Hersenschimmen (1984) and describes the process of dementia from the point of view of the sufferer, Maarten Klein. (Source: de Volkskrant 29/10/2012)

Reviews

[Jip · Rating 3 out of 5]

Meermaals legt Bernlef andermans vertalingen naast z’n eigen en zegt dan dingen als: ‘Hier laat Bishop de aap uit de mouw komen: haar verbeeldingskracht is eigenlijk die ijsberg. Wat Luijters [andere vertaler] hier van gemaakt heeft bewijst dat hij het gedicht domweg niet begrepen heeft en laten we maar helemaal zwijgen over de slotregels waar hij een niet in het gedicht bestaand ‘geluk’ introduceert alleen vanwege het rijm op ‘stuk’.