สินในหมึก

by ยาขอบ

เมื่อความรักสอนให้เขียนหนังสือ เคล็ดวิชาการประพันธ์อันเลื่องลือก็หลั่งไหล....

นี่คือหนังสือรวมยุทธวิธีเขียนหนังสือให้ได้อย่างใจ เขียนให้คนติด เขียนให้ขายดี มีคนชื่นชอบโดยทั่วไป "ยาขอบ" ไม่เน้นเรื่องพรสวรรค์ คนเราสามารถฝึกปรือให้เก่งขึ้นมาได้ ถ้ามีจิตใจตั้งมั่นอย่างถูกวิธี ซึ่งเขาได้แนะนำไว้อย่างดีแล้วในเล่ม ซึ่งคุณสามารถนำไปปรับประยุกต์ใช้กับการเขียนหนังสือทุกรูปแบบที่คุณต้องการ

225 pages, Paperback

First published January 1, 1943

About the author

โชติ แพร่พันธุ์ หรือเจ้าของนามปากกา “ยาขอบ” ที่มีผลงานเด่นคือ ผู้ชนะสิบทิศ และอีกหลากหลายเรื่องไม่ว่าจะเป็นผลงานเรื่องสั้นชื่อ “เพื่อนแพง” วรรณกรรมเรื่องยาวอย่าง สามก๊กฉบับวณิพก ความเรียงปกิณกะเรื่องสินในหมึก เป็นต้น

Reviews

[W. · Rating 3 out of 5]

อ่านเล่มนี้เป็นเล่มแรกของ ยาขอบ ตรงไปตรงมาในการแนะนำนักเขียนรุ่นน้องอยากตั้งใจ แถมยังทำให้รู้จักคุณกุหลาบ และคุณชนิดในแง่มุมที่น่ารักอื่นด้วย

ข้อความเปรียบเทียบเป้าหมายของนักเขียนที่ต้องมีความปลอดโปร่ง เทียบกับ ลักษณาการทางศาสนาแบบนิพพาน

ย้ำเตือนไม่ให้ลืมตัว หัวสูงจนเกาหัวตัวเองไม่ถึง ยังจำเป็นต้องเตือนกันบ่อยแม้ในยุคปัจจุบัน

ทราบมาว่าคำนิยมในการจัดพิมพ์ครั้งนี้เป็นที่ระคายตาของผู้อ่านบางคน แต่โดยส่วนตัว
คำนิยม ไม่เห็นจะน่ารังเกียจอะไร เป็นการเชื่อมต่อของยุคสมัย เอื้อให้ผู้อ่านเพิ่มกลุ่มขึ้นในอีกอ้านหนึ่ง ผู้อ่านที่มีปัญญาไม่หลงไปคำนิยมง่ายๆหรอก เพียงแต่ว่าคำนิยมบางอย่างสะท้อนให้เห็นว่า การรวบรวมจัดทำขึ้นแต่ละครั้ง แสดงมิติใดออกมาบ้าง

ขณะเดียวกันท่าทีของคำนิยม ที่เห็น กลับบอกเสมอว่าอ่านสินในหมึกในฐานะครู ผู้สอนการเขียน

ให้นักเขียนคนหนึ่งที่เขาอ่าน เขาน้อมรับมาเป็นแรงบันดาลใจและปฏิบัติได้กล่าวถึงจะไม่มีสิทธิบ้างเลยหรือ

กลับดีเสียอีกที่นักเขียนใดกล้าออกมาพูดถึงแรงบันดาลใจและที่มาของผลงานมากกว่านึกคิดจินตนาการกันเพียงอย่างเดียว

สำหรับเนื้อหาภายในยิ่งสะท้อนให้เห็นด้วยซ้ำไปว่า ลักษณะการวิพากษ์ของผู้อ่านประเภทหนึ่งนั้นเป็นแบบแง่ร้าย หากพัฒนาเลือกหยิบจับจากการอ่านให้ดี....คงไม่มีมุมมองอย่างเช่นที่กล่าวออกมาได้...

[Nhischarnun Nunthadsirisorn · Rating 3 out of 5]

หนังสือเล่มนี้กระท่อนกระแท่นขาดตอน หาใช่ตำราสอนการประพันธ์ขนาดเขื่องที่บรรจุเทคนิคนับร้อย มันเป็นเพียงบทความ ข้อเขียน และจดหมาย ที่ยาขอบเขียนขึ้นในวาระโอกาสต่างๆ ซึ่งในบรรดาถ้อยคำและประโยคที่ยาขอบร้อยเรียงก็มีกล่าวถึงการเป็นนักประพันธ์อยู่บ้าง

การอ่านเล่มนี้ ทำให้ได้รู้หลักที่ยาขอบยึดถือในการประพันธ์ คือต้องมีมิตรดี ที่คอยติติงงานเขียนของเราไม่ให้เราเหลิงไป และต้องมีภาพคิดที่บรรเจิด คือมีจินตนาการสร้างเป็นภาพกระจ่างชัดจึงจะเล่าเรื่องได้แจ่มชัด นอกจากนั้นก็เป็นการเขียนเล่าเรื่องอื่นๆ ทำให้ผู้อ่านรับทราบและเข้าใจประวัติของยาขอบ ว่าก่อนจะเป็นนักเขียน เขาใช้ชีวิตเกเรและต้องไปทำงานแปลกๆอะไรบ้างเช่นการเป็นเด็กดูแลม้า เด็กจูงวัว รวมทั้งยังได้รับรู้เรื่องราวของบรรดานักเขียนในยุคเดียวกันนั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งกุหลาบ สายประดิษฐ์ ชิต บุรทัต และนักเขียนนักเรียนเทพศิรินทร์อีกหลายคน

โดยรวมนับว่าหนังสือเล่มนี้มีเนื้อหาดี น่าสนใจ แต่ออกจะสะเปะสะปะกระท่อนกระเเท่นไปบ้าง ทำให้อ่านไปได้อย่างเนือยๆ

[Srisurang · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้เคยอ่านฉบับเก่ามานานแล้วเหมือนกันค่ะ ได้มาจากร้านหนังสือเก่าแถวจตุจักร ไปตามหาเรื่องสั้นและผลงานอื่นๆ ของยาขอบมาอ่าน หลังจากที่อ่าน ผู้ชนะสิบทิศจบ ชอบงานเขียนของยาขอบมากค่ะ ดีใจจังมีพิมพ์ใหม่ สงสัยต้องหาซื้อเก็บ

[Mam Thailand · Rating 2 out of 5]

ล้มเลิกการอ่านในครั้งแรก เพราะไม่ชินกับสำนวนและการใช้คำ แบบว่า..หวานมาก ๆ
ตอนนี้หยิบมาอ่านใหม่ด้วยตั้งใจไว้แต่แรกว่าต้องอ่านให้ได้