اشکالی که تو کتاب های ایرانی ای که درمورد داستان نوشتن هستند، وجود داره، اینه که اصلا کاربردی نیستند.
شما می تونید این کتاب رو بخونید و از تعاریف زیبا و مطالبی که درمورد عناصر داستان نوشته شده اند، لذت ببرید، اما با این کتاب داستان نوشتن رو یاد نخواهید گرفت.
چند سال پیش بود که توی یه سایت، این کتاب به عنوان واجب القرائت برای داستان نویس های نوپا خیلی معرفی می شد . اما به شخصه، بعد از دیدن کتاب های کاربردی مثل درس هایی درمورد داستان نویسی(لئونارد بیشاپ) و کتابی از کتاب های فوردامیز در همین مورد ،یه توصیه بهتون می کنم:
اگه می خواین نویسنده بشید، این کتاب اونقدر کمکتون نمی کنه.پس وقتتون رو برای کتابی به این قطر تلف نکنید و یه کتاب دیگه بردارید.
ضمناً معمولا کسانی کتابی درمورد داستان نویسی می نویسند که خودشون بست سلر هستند. آقای میرصادقی اگرچه مورد احترامند و پژوهش های جالبی انجام داده اند، جزو نویسنده های بست سلر به حساب نمی آن.(حتا در مقیاس کتاب های خونده شده توی ایران هم داستان های ایشون زیاد خونده نمی شه)
پس بنظرم، می شه گفت مشکل عنوان این کتابه. راهنمای داستان نویسی عنوان درستی نیست، می تونست باشه: درمورد داستان و چیستی آن و یا...