منصور کوشان (زادهٔ ۵ دی ۱۳۲۷ در اصفهان)، یک نویسنده و شاعر ایرانی است.
وی در روز پنجم دی ماه ۱۳۲۷ در اصفهان زاده شد و در سالهای جوانی بیشتر به نگارش نمایشنامه و همکاری با مطبوعات پرداخته است. او در دههٔ ۷۰ خورشیدی سردبیر مجله تکاپو به مدیرمسئولی سکینه حیدری بود. بسیاری از نمایشنامههای او در طی آن سالها توقیف و اجرای آنها متوقف میشد. پس از انقلاب در کنار چاپ مجموعه اشعار و اجرای نمایشنامههای متعدد خود، به خلق آثاری در حوزه ادبیات داستانی نیز دست زد که از مهمترین آنها میتوان به رمان «محاق» و مجموعه داستان «خواب صبوحی و تبعیدی ها» اشاره کرد. کوشان در سال ۱۳۷۸ از کشور خارج و در نروژ اقامت گزیند
همیشه منصور کوشان در مقام شاعر و فعال ادبی در کانون و مجلهی تکاپو برایم چهرهی ستایشبرانگیزی بوده. همچنین، حضور در تئاتر اصفهان و سالها کوشش برای زندگی و نوشتن در تبعید. اما هیچوقت نتوانستم با داستانهایی که کوشان مینویسد ارتباطی برقرار کنم. در قصههای کوشان همهچیز بیاندازه خشک، بیرحم و ماشینی است. راوی ناگهان وسط روایت کردن از بین میرود، یا تصمیم میگیرد که به کاری دیگر بپردازد و از جایی دیگر نباشد. جز رمان محاق و یکی دو داستان کوتاه در واهمههای مرگ، دنبال کردن نوشتههای کوشان از سختترین کارهای ممکن بود و این نکته نشان از ضعف داستانهای کوشان نیست. شاید حوصله و توانش چیزی است مربوط به پیرتر بودن. به هر حال، زنان فراموششده که آخرین اثر چاپشدهی کوشان است، از این قاعده متثناست. یک نوولای خوشخوان و کوتاه در باب قدرت زنان کولی، مردی که در یک ایل بر اثر اتفاقی اخته میشود و همسری که تلاش میکند این قصه پنهان بماند، اما میان رازداری و پاسخ به خواستِ جسم تردید دارد. رمان در سال ٨۴ خورشیدی به پایان رسیده، در بلبشوی ٨٨ تنها برای یک بار به چاپ رسیده(مانند ذوبشده از معروفی مثلا) و بعد از آن دیگر خبری از کتاب نیست. ارزش یک بار خواندن را دارد.