Pura Vida: Leben und Sterben des William Walker - Roman

by Patrick Deville

En el centro de este libro está la figura de William Walker, personaje desmesurado, casi inverosímil, pero real. Un aventurero y filibustero nacido en Nashville, marcado por la muerte de su amada y fascinado por los poemas de Byron, que en el siglo XIX partió a la conquista de Sonora –y llegó a fundar una República de Sonora que acabó en fracaso– y después llegó a Nicaragua con un grupo de hombres armados y consiguió presidir el país durante un breve periodo para más tarde, con sólo treinta y seis años, enfrentarse a un pelotón de fusilamiento en Honduras.

Paperback

First published January 1, 2005

About the author

Patrick Deville (born 14 December 1957) is a French writer and studied comparative literature and philosophy at the University of Nantes. During the 1980s, Patrick Deville lived in the Middle East, Nigeria and Algeria. In the 1990s, he regularly visited Cuba and Uruguay.

In 2011, Lire magazine editors selected Kampuchea as the best French novel of the year. His novel Plague and Cholera (life of the bacteriologist Alexandre Yersin) was one of the most prominent of the literary season (2012), and was a finalist in almost all French book awards. He received the Fnac and the Prix Femina prize for the novel.

His books have now been translated into a dozen languages.

(Rephrased from Wikipedia)

Reviews

[Jordi Ortiz · Rating 3 out of 5]

A pesar de lo interesante del punto de partida, y de todo cuanto explica en el libro, Deville no me ha atrapado como en otras obras suyas. Incluso me ha aburrido en algunos pasajes. No lo tendré en cuenta para futuras lecturas, por ser éste -el último que ha caído en mis manos- el primero que escribió (de los que he leído hasta la fecha). Veremos que tal Amazonía, espero poder acercarme, así sea de lejos, al disfrute obtenido con ¡Viva!. Ya sería mucho.

[Michel Corriveau · Rating 4 out of 5]

Un plaisir littéraire, que ce livre! On aimerait en lire plus souvent, des oeuvres de cette qualité. Du mouvement, un voyage dans le temps et l'espace, l'auteur nous entraîne dans les liens entre les événements, entre les gens et les lieux, et nous traversons l'Amérique centrale dans tous les sens, avec les politiciens, les écrivains et les révolutionnaires, du XVIe siècle à l'époque contemporaine, de Bolivar aux Sandiniste, sans bien sûr oublier Che Guevara ou encore les nombreux mercenaires, dictateurs, et autres crapules.

[Joanna · Rating 4 out of 5]

Dawno mnie tu nie było, w ramach cichego buntu przeciwko Amazonowi i chłamowi, który był w gr coraz natrętniej promowany. Jakiś rejestr przeczytanych książek jednak by się przydał, więc oto jestem. Cała na biało.

Pura Vida jest słabsza i mniej równa od Ekwatorii, obok rozdziałów, od których nie można się oderwać, okręt wojenny Deville'a wpływa też na mielizny, z którymi trudno mi się zidentyfikować. Najwyraźniej nawet moja wyobraźnia ma swoje granice i nie jest w stanie umożliwić mi zrozumienie perspektywy starego i zgorzkniałego rewolucjonisty, grzejącego rum w zapomnianej knajpie, gdzieś nad Pacyfikiem.
Książka broni się jednak wspaniałym stylem, erudycja i poetyckość są czymś, czego ostatnio na świecie dramatycznie brakuje, a więc dlatego wciąż chętnie kupuję kolejne książki Deville'a.
Kolejna kwestia to struktura, błyskawicznie uciekająca od klasycznych biografii, za to świetnie pozwalająca poczuć chaos, który panował, panuje i będzie panował w Ameryce Śd.
I wreszcie sam temat - awanturnicy, rewolucjoniści, XIX/XX wiek, okolice równika, świat, którego w ogóle nie znam, ale w którym wiele rzeczy dźwięczy znajomo.
Nie jest to łatwa książka, ani być może nie jest to znakomita książka, ale po jej przeczytaniu mam wrażenie, że wiem i rozumiem ciut więcej. A to już coś.

[Lukasz Chmielewski · Rating 2 out of 5]

Nazwisko Walkera wynotowałem sobie z niedawno przeczytanej "Nowej Historii Meksyku". Zdziwiło mnie, że nie słyszałem wcześniej o filibusterskiej Republice Sonory i jego późniejszych "wyczynach" w Nikaragui i Hondurasie; postanowiłem jak najszybciej nadgonić tę stratę. Jakież było moje zdziwienie (i przerażenie) gdy odkryłem, że jedną ze swoich książek poświęcił mu Patrick DeVille - pisarz o nieznośnej manierze, którego "Dżumę i Cholerę" oraz "Ekwatorię" przeczytałem w ubiegłym roku.
Pura Vida to, w porównaniu ze wspomnianymi wyżej, książka najsłabsza. Jest kumulacją tego, co drażniło mnie we wcześniejszych jego działach: popisem jego erudycji, oczytania, wiedzy... za którym idzie bardzo mało właściwych informacji. Gdyby nie dziesiątki anegdotek, dykteryjek i historyjek 216 stron możnaby spokojnie zmieścić na stronach 50. Czego tam nie ma!? Che, Lopez, Ramirez, Cardenal, Sandino, Morazan, Castillo, Bolivar - to tylko postaci, którym poświęcono więcej niż rozdział. Pół biedy, gdyby autor ot zestawił ze sobą te, kilkanaście (bardzo ciekawych swoją drogą) życiorysów. Ale nie - on idzie krok dalej. On przedstawia żywot Byrona cytując jego dzieła w oryginale. Cytuje (również w oryginale) nikaraguańskie nagłówki prasowe. Opisuje habitaty i różnorodność środkowoamerykańskich papużek. Ba - poświęca kolejne strony na refleksje nad bohaterami krótkich notatek prasowych; bawi się konwencją pisząc listy, które być może napisaliby ludzie siedzący obok niego w kawiarni; po raz wtóry opisuje swoje flirciki na krańcu świata.
Rozumiem, że czytając DeVilla dla samej przyjemności lektury można "dobrze się bawić" - bez cienia wątpliwości potrafi on w piękny sposób przelewać myśli na papier. Szukając jednak w jego książce informacji (a tego oczekuję po podtytule "życie & śmierć Williama Walkera") raz po raz zawodziłem się trafiając na przeintelektualizowane meandry typu "przychodzi na myśl Leibniz z jego teodyceą i Pałacem Przeznaczeń. To będzie inny świat, równoległy, solemque suum, sua sidera norunt...".
I tak - po jakimś czasie łapałem się na tym, że skoro rozumiem opisywane zdarzenia; skoro te hiszpańskie i angielskie wtręty rozumiem; skoro znam życiorys Bolivara; rozumiem żarty związane z Wybrzeżem Moskitów; kojarzę historię powstań w Grecji i tak dalej to zaliczam się do jakiejś absolutnej elity, 1% światowej populacji, która nie rzuci tej książki w kąt po pierwszych 10 stronach. Chyba taki właśnie był cel autora: łechtać ego tego drobnego ułamka ludzkości tworząc coś absolutnie niestrawnego dla całej reszty. Niestety - wg mnie piszący o historii autor winien mieć nieco inny cel.

[Catherine Dubé · Rating 3 out of 5]

Une capitale centraméricaine, peu importe laquelle, c’est la même chose. Le mec est assis à la terrasse d’un troquet, il enchaîne les clopes et siffle des cafés en feuilletant les journaux. Le soir, il écluse les bars des hôtels où il loge ou les gargotes locales, cherchant l’interlocuteur. Le mec, l’écrivain, son projet, c’est d’écrire la vie de William Walker, un américain chétif devenu aventurier puis président du Nicaragua à son heure. Au final, c’est une pléthore de révolutionnaires et de généraux déchus qui hantent les pages de Pura Vida, tels des spectres. On a aussi affaire à un chauffeur de taxi-proxénète, une femme de chambre pugnace et un ivrogne amnésique. C’est érudit et plein d’esprit mais surtout singulier. Décousu mais passionnant. J’ai de loin préféré Peste et choléra (2012) mais j’ai néanmoins envie de lire tout Patrick Deville à présent!

[Marti Segura Julián · Rating 3 out of 5]

He leído y disfrutado muchísimo otras obras de Deville (Peste & Cólera y Viva) y, lamentablemente, Pura Vida no está a la altura. Igual que en las otras dos novelas, el contenido es una caleidoscópica aproximación a un personaje histórico, y de otros que se cruzan con él, pero a diferencia de los mencionados anteriormente, a Pura Vida la falta una buena trama o historia que la hile. Admitámoslo, la novela mejoraría sin Víctor, pero las historias del Che y el Che. 50, Bolívar, Francisco de Morazán, Sandino y Narciso López son suficientmente entretenidas para seguir leyendo. Y, de paso, aprendemos algo más sobre América Latina.