De hoogmoedige doden

by Kenzaburō Ōe, Noriko de Vroomen (translator), Pim de Vroomen (translator)

Compilation of following stories, translated into Dutch: Shisha no ogori, Tanin no ashi, Shiiku, Ningen no Hitsuji and Fui no oghi.

Vijf verhalen, te weten: 'De hoogmoedige doden', 'Om andermans voeten', 'Een dier houden', 'De schapen met de blote billen', 'Zijn ze plotseling hun mond verloren?'.

In de schitterende bundel De hoogmoedige doden van Kenzaburo Oë (1935) zijn vijf van zijn opvallendste verhalen bijeengebracht, die in Japan maar ook in Nederland sterk de aandacht hebben getrokken.
Het titelverhaal was Oë’s literaire debuut, waarin de hedendaagse entourage van de pathologisch-anatomische afdeling van een academisch ziekenhuis wordt opgeroepen met de intensiteit van een Japans spookverhaal. De novelle Een dier houden vestigde de reputatie van Oë over de hele wereld: een tienjarige Japanse jongen wordt tijdens de Tweede Wereldoorlog verraden door een boven zijn dorp neergeschoten negerpiloot. En in De Schapen met de blote billen beschrijft Oë op indringende wijze de schaamte van een jongen die in een volle bus door dronken Amerikaanse G.I.’s wordt vernederd.

Kenzaburo Oë werd in 1994 bekroond met de Nobelprijs voor literatuur.

Genres: Japan

187 pages, Paperback

Published January 1, 1994

About the author

Kenzaburō Ōe (大江 健三郎) was a major figure in contemporary Japanese literature. His works, strongly influenced by French and American literature and literary theory, engages with political, social and philosophical issues including nuclear weapons, social non-conformism and existentialism.

Ōe was awarded the Nobel Prize in Literature in 1994 for creating "an imagined world, where life and myth condense to form a disconcerting picture of the human predicament today."

Reviews

[Tom D'Hauwer · Rating 3 out of 5]

Vijf bijzondere verhalen die dateren uit de studententijd van Kenzaburo Oë. ‘’Ze laten een schrijver zien die bezig is het ambacht van het schrijven zo goed mogelijk te leren, zich daarbij bedienend van de westerse literaire verhaaltechniek maar niettemin vanuit zijn door het Japans denken sterk geïndoctrineerde verleden.’’ Deze laatste zin komt uit het nawoord. Elk verhaal in deze bundel intrigeert. Een beetje kennis van de naoorlogse situatie is nodig, maar niet veel. De dood staat telkens op een andere manier centraal. Ook al wordt dat door kenners als zeer symbolisch gezien: het afscheid nemen van de jeugd.

[Max Urai · Rating 3 out of 5]

This was all bleak in a very post-war sort of way. Reminded me a bit of Camus and Gerard Reve in the tone, although it didn't feel as gripping as either, and often the stories just felt mean-spirited. To be fair, this is his early work, and it feels a lot like the work of a young writer who wants to show he's not afraid to break taboos, even if doing so doesn't really make sense for the story. This gets three stars because of the first story, which is an absolute marvel of condensed despair and which is going on every reading list I ever assign a class from now on.

[Cleautviool]

mja, dit boekje was niet voor mij. de invloed van de oorlog is wel interessant om te zien.

[Karl Verdickt · Rating 5 out of 5]

Deze Nobelprijswinnaar literatuur weet op magistrale wijze non-onderwerpen te verheffen tot een subliem verhaal en dit met literaire gave die niet veel gegeven zijn. Het boek dateert reeds van 1959 (vandaar ook duidelijk de invloed van WOII) maar blijft op één of andere wijze toch actueel. De vijf kortverhalen geven een beeld van de Japanse samenleving in die periode.

De nederlaag van Japan en de onbereikbare keizer hebben duidelijk nog een invloed op dit werk van Öe. Het eerste verhaal speelt zich grotendeels af in een universitair ziekenhuis waar men lijken voor onderzoek moet verplaatsen. Hallucinant en absurd zeker als jet slot leest. Of is het hilarisch? Het tweede verhaal handelt over verlamde patiënten die in opstand komen tegen hun geïsoleerd bestaan en tegen de rol van de 'liefdeszuster'. De aanstoker van dit alles herstelt echter waardoor duidelijk wordt dat de spiraal van het geïsoleerde bestaan niet doorbroken kan worden. Het derde verhaal (een dier houden) handelt over het verraad van de zwarte Amerikaanse piloot die gevangen werd genomen ten aanzien van de 10 jarige ik verteller. Een hard verhaal over wantrouwen/vertrouwen en het schenden van vertrouwen. Of hoe ver een mens kan gaan om te overleven. Het vierde kortverhaal ‘De schapen met de blote billen’ gaat over een aantal busreizigers die zich laten kleineren door de bezettende GI's in Japan. Of hoe actueel het thema blijft: de ene groep mensen ondergaat lijdzaam de vernedering terwijl de andere groep pas na de feiten zich beginnen roeren maar voorheen zwijgend wegkeken. Het laatste verhaal gaat ook over een groep GI's die met een tolk in een godvergeten plattelandsdorpje aankomen. Wat aanvankelijk leek op een verbroedering mondt uit in drama waarbij de afstand tussen dorpsbewoners en GI's opnieuw onoverbrugbaar wordt.

De rode draad doorheen de vijf verhalen is toch de negatieve invloed van de oorlog op het rurale leven die hij met een scherpe pen weet weer te geven. De schaduw die de Amerikaanse bezetting op de Japanse samenleving werpt, heeft volgens hem een duidelijke negatieve impact op het leven vooral dan van de jongeren (cf. het verhaal van de schapen).

Een aanrader alleen al om zijn vlotte en hoogstaande literaire pen maar ook omwille van de tijdloosheid. De scherpe pen en de thematiek schudt de lezer wakker.

[Bavo Van Eyken · Rating 3 out of 5]

Heb het niet kunnen opbrengen verder te lezen. Net zoals bij wijn moet je jezelf niet wijsmaken dat iets goed is omdat X of Y het zeggen of schrijven. Als je geen zin hebt om het volgende blad te lezen of de volgende slok te nemen, laat het dan potdikke gewoon zo, het leven is te kort voor slechte wijn of literatuur die misschien wel 'goed' is maar die je geen vreugde of een andere emotie geeft.

Deze kortverhalenbundel, waarvan ik anderhalf verhaal heb gelezen, gaf mij vooral een overheersend gevoel van afstand: wat de personages denken en doen is weird en dat kan ik nu even niet hebben.

[Kaj · Rating 3 out of 5]

This is my first book by Kenzaburō Ōe. It is an exhibition of his earliest work. In addition to the ethical issues I had with some aspects in this book, it feels very unbalanced. About half is good and the other half is mediocre to say the least. A third issue I had with this book was the wonky translation style.

Do I recommend reading this book: yes, but you should probably go for the most revised edition.
Do I want to read more of this author: yes.

[Yves Surmont · Rating 4 out of 5]

Een viertal verhalen over het leven van de Japanners na WOII onder de Amerikaanse bezetting. Geeft een zeer goed inzicht in de Japanse maatschappij, de frustraties en onderdrukking in die naoorlogse jaren en hoe de gewone Japanners hiermee om gingen. Zeer leesbaar.

[Filip · Rating 3 out of 5]

*** 1/2

De hoogmoedige doden (7-48): *** 1/2
Om andermans voeten (49-72): *** 1/2
Een dier houden: ****
De Schapen met de blote billen: ****
Zijn ze plotseling hun mond verloreb?: ***

[WillemC · Rating 5 out of 5]

4.75/5

[uus · Rating 4 out of 5]

de sfeer en de geschiedenis zijn heel voelbaar

[Mary · Rating 2 out of 5]

Na het 1e verhaal wordt het iets beter.

[Nils · Rating 4 out of 5]

You can never tell from a translation out of a language family so far removed from your own, whether you're getting the right tone and feel from the original. I think the translators did a good job though because I really liked what I read -- sparse and always tense but with a great power and pregnancy lurking between the rather simple narrative -- something I've also got from Japanese film from the era.

These are very early short stories, and while the themes are clearly there (the dead, the war, victimization, anger and helplessness, violence and guilt) these don't get in the way. I'm not sure that would be the case with his later work and if so, if Oe would be for me.

No five stars because I didn't feel swept away and instantly hooked, but an objective four because this clearly is great lit.