What do you think?
Rate this book


وسعت دلتنگیهایم به اندازهٔ همهٔ راههای نرفته و جاهای ندیده است و از همین روست که بخشی از این اندوه را از پس هر سفری از دست میدهم اما کو تا پایان دلتنگی؟ ... کو تا پایانِ نوردیدن همهٔ راهها و دیدن همهٔ جای ها! و اگر چه مرگ حقیقتی است تلخ (تلخ؟) و همین حقیقت تلخ یا شیرین به یاد میآورد که فرصت اندک است و جای بسیار-ندیده و راه بسیار-نرفته مانده، پس تا مجال نفس هست، بایستی در پیچ و خم کوهها و درهها نفس نفس زد تا آندم که نفس از افتاد!