فلسفۀ دریدا

Continental European Philosophy

by Mark Dooley, Liam Kavanagh, نادر خسروی (Translator)

دریدا در گفت‌وگویی با الیزابت وِبِر خاطرنشان می‌کند که «من فقط یک پروژه دارم. … اشتیاق من در وهله‌ی اول این نیست که اثری فلسفی یا هنری بیافرینم، بلکه این است که خاطره را حفظ کنم». او اظهار می‌کند که سنتِ فلسفی همواره برحسب نوعی غایت‌شناسیِ حافظه درباره‌ی هویت می‌اندیشد. غایت‌شناسی حافظه از نظر دریدا بدین معناست که می‌توان گذشته را در کلی سازوار بازیابی و یادآوری کرد. اما او این یادآوری را ممکن نمی‌داند، ازاین‌رو از «ویرانیِ حافظه» یاد می‌کند و کارِ خود را متوجه ردهای شبح‌وارِ گذشته و خاطرات می‌کند: حفظِ گذشته و گشودنِ آن به مخاطراتِ آینده. در کار دریدا این حفظِ خاطره با مفهوم سوگواری گره خورده است. برای دریدا سوگواریِ ما فقط به دوران ازدست‌دادن عزیزمان ختم نمی‌شود، بلکه او در حالی که عملِ سوگواری را نه به حفظ دیگری و نه به رهاکردنش تقلیل می‌دهد، می‌خواهد هم دیگری را حفظ و هم او را رها کند: «سوگواری یعنی درونی کردنِ دیگریِ مرده، اما سوگواری برخلافِ این نیز هست. … من چون می‌خواهم آنچه را از دست می‌دهم حفظ کنم، نمی‌توانم سوگواری‌ام را کامل کنم. درعین‌حال، شایسته‌ترین کاری که می‌توانم انجام دهم سوگواری و بدین‌ترتیب ازدست‌دادنِ آن است. چون من به یاری سوگواری آن را درون خودم حفظ می‌کنم. و این است منطقِ مهیبِ سوگواری که من همیشه از آن سخن می‌گویم و همیشه دغدغه‌ام بوده است.» متونِ دریدا، به‌عنوان اَعمالِ سوگواری، مملو از بقایای سوخته و خاکسترها، اشباح و ویرانه‌ها هستند. او می‌خواهد خاکسترها و ردهای خاطرات را گرد هم آورد و تفسیر کند. افزون‌براین از نظر دریدا ما سوگواریم، چون هرگز نمی‌توانیم گذشته را احیا کنیم: «اگر ویرانیِ حافظه گواهی است بر این‌که احیای روزگارِ رفته امری ناممکن است، پس عملِ سوگواری نیز اشتیاقی برای حفظ و نگه‌داشتِ روزگارِ رفته است تا به آن حیاتی دوباره ببخشیم.» عمل سوگواری، مانند باقی‌مانده‌ای نیم‌سوخته از یک عکس، شاهدی است از روزگارِ ازدست‌رفته‌ای که دیگر نمی‌توانیم آن را از بقایای سوخته‌ی تاریخ احیا کنیم، اما باوجوداین از ما می‌طلبد که راوی داستان و حکایتش باشیم و آن را به آینده بگشاییم. در کتاب حاضر نویسندگان خوانشی نو از فلسفه‌ی دریدا براساس مفاهیمی همچون خاطره، سوگواری، تجربه‌ی امر ناممکن و مرگ ارائه می‌کنند.

ــ از مقدمه‌ی مترجم

Genres: Philosophy

296 pages, Paperback

First published November 1, 2006

About the author

Mark Dooley is an Irish philosopher, writer, journalist, public speaker and academic. He is also a regular radio broadcaster and guest of TV shows, and has in addition served as a speech writer. He has led a journalistic and an academic career simultaneously. He is a specialist of continental philosophy, philosophy of religion and theology. He wrote a study of Søren Kierkegaard's ethical, religious and cultural insights, and then moved on to interrogating conceptions of God and ethics, which led to the publication of two collections of essays. He then published a monograph on Roger Scruton and a collection of Scruton's texts, and was called by the Catholic hierarchy in Ireland to write about the ways forward for the Irish Catholic Church in the wake of the abuse revelations. In Moral Matters: A Philosophy of Homecoming, he develops his own philosophy and outlines his intellectual journey for the first time. Meanwhile, he is also a regular guest on the Irish radio and a columnist. [Wikipedia]

Reviews

[Kamakana · Rating 3 out of 5]

180812: i have never read derrida and know little of the controversial positions it is said he takes. i understand his own prose has a tendency to opacity, to jargon, but then i like neologisms and perhaps he is cursed through decadent descendants- certainly this work makes him sound clear, clear and misunderstood.

from the vitriol i have read against his work, if there is ever a case to illustrate how impassioned in denunciation our rational philosophers get… this sounds impossible to top. this is only a 3 in recognition of my own ignorance, though this does inspire me to read the man. sometime.

[Zach Waldis · Rating 4 out of 5]

Dooley (and his coauthor?) have the difficult task of polishing a turd in giving a positive account of Jacques, and they manage to do it well. They give a summary of Derrida's work in a clear, accessible manner (in stark contrast to Derrida's own writing). It's an interesting thing, as Dooley has also written positively on conservative philosopher Roger Scruton, and seems to appreciate both Scruton and Derrida. A great summary for those wishing a survey of Derrida.

[Owlseyes]

https://europeanconservative.com/arti...

[isaac smith]

This is based on Matthew Halteman's 2008 NDPR review.

Dooley and Kavanagh's "The Philosophy of Derrida" considers Derrida's ideas, especially focusing on his thoughts about memory and identity. While it sheds light on Derrida's criticisms of traditional philosophy, some critics say it's too isolated and doesn't discuss ethics and politics clearly enough. The authors argue that Derrida's idea of deconstruction isn't about rejecting tradition outright, but rather about critically engaging with it, and constantly reevaluating philosophical, scientific, and political traditions. However, they portray Derrida as a hero without thoroughly examining his basic ideas, which leaves readers with unanswered questions about the broader implications of his theories.

[booker g · Rating 4 out of 5]

good, removed one star for the photo on the front as it makes him too cute