อยากตายแต่ตายไม่ได้ เพราะศัตรูยังตายไม่หมดเลย

by กิตติศักดิ์ คงคา

หนังสือเล่มนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกัยความตายและการฆ่าตัวตาย

“มนุษย์มีชีวิตอยู่ไปทำไม” ...จัดเป็นคำถามต้องสาป

เพราะเมื่อคิดขึ้นครั้งหนึ่งแล้ว

คำถามนี้จะวนเวียนอยู่ในหัวไปตลอดชีวิต
อาจจะหายไปบ้าง แต่ไม่อาจลบได้อย่างถาวร

หนังสือเล่มนี้เขียนขึ้นท่ามกลางโลกที่แบ่งทุกอย่างออกเป็นสอง
ความมีไม่มี ความตายไม่ตาย ความตื่นไม่ตื่น
เรียงร้อยถ้อยคำของความรู้สึก
จากมนุษย์คนหนึ่งที่ยังคงตั้งคำถามต่อการมีอยู่ของตัวเอง

อยากตายแต่ตายไม่ได้
เกิดขึ้นในห้วงครุ่นคิดบ่อยครั้งถึงที่สุด
อยากตาย อยากลบเลือนตัวเองให้หายไปเสียให้พ้น

แต่จนแล้วจนรอด ...ก็ยังไม่ได้ตายอยู่ดี

180 pages, Paperback

Published October 1, 2022

About the author

Associated Names:
* กิตติศักดิ์ คงคา
* ลงทุนศาสตร์
* นายพินต้า

กิตติศักดิ์ คงคา เป็นหนึ่งในนามปากกาและชื่อจริงของนักเขียนชาวไทย เป็นที่รู้จักในฐานะนักเขียนนิยายสืบสวนฆาตกรรม

Reviews

[Book Beforebed_ · Rating 4 out of 5]

หนังสือเล่มนี้เป็นความเรียงตอนสั้น ๆ มีภาพประกอบน่ารักมาดึงอารมณ์ให้ไม่หม่นจนเกินไป ด้วยเนื้อหาถ่ายทอดที่โดยตรงจากประสบการณ์ของผู้ที่เขียนเองที่เป็นโรคซึมเศร้า มันก็เลยค่อนข้างตรงกับความเป็นจริง ประมาณว่า คนที่เป็นโรคนี้เขาคิดกันแบบนี้ รู้สึกแบบนี้นะ มันไม่เหมือนกับอาการเศร้าที่รู้สึกขึ้นมากับบางเรื่องหรือบางชั่วขณะ แต่มันคือความคิดและความรู้สึกที่พวกเขาต้องต่อสู้อยู่ตลอดเวลากว่าจะพาให้ตัวเองมีชีวิตรอดไปได้ในแต่ละวันได้

ด้วยความที่เป็นหนังสือประเภทความเรียง ก็อาจจะไม่ได้มีลำดับเรื่องราวอะไรชัดเจน แต่เป็นการค่อย ๆ บอกเล่าลำดับความคิดที่เกิดขึ้นในหัว การเปรียบเทียบและตีความโลกความเป็นจริงกับโลกในหัวที่ผู้เขียนกำลังเผชิญอยู่

เราเองก็เป็นคนหนึ่งที่ไม่เข้าใจคนที่เป็นโรคนี้ และสารภาพว่าจนอ่านหนังสือเล่มนี้จบก็ยังไม่สามารถเข้าถึงความรู้สึกเหล่านั้นได้ แต่เราเคารพและรับรู้ในสิ่งที่พวกเขากำลังรู้สึก ไม่คิดต่อว่าหรือเฝ้าถามว่าทำไมถึงคิดแบบนั้น เหมือนกับที่ใครหลาย ๆ คนเคยบอกว่า แค่อยู่ข้าง ๆ และคอยให้กำลังใจพวกเขาก็พอ

[Inkey's Bookpacker · Rating 4 out of 5]

“ความอยู่ก็อาจเป็นความตายอีกประเภท สิ้นหวังและไม่จีรัง”

หยิบมาเพราะ
ยอมรับว่าหนังสือแนวนี้อาจจะไม่ได้อยู่ในลิสต์ของการเลือกซื้อแต่แรกด้วยซ้ำ ต้องขอขอบคุณเล่มนี้ได้รับมอบมาจาก สนพ. 13357 Publishing ที่กรุณาส่งหนังสือมาให้เพจน้อยๆ ของเราค่ะ

ภาพรวม
อย่างที่บอกไว้ว่า หนังสือแนวประมาณนี้ ไม่ได้อยู่ในลิสต์การอ่านของอิ้งก์เท่าไร แต่หลังจากที่ได้อ่านจบ บอกตามตรงว่า ก็คงจะนึกเสียดายอยู่เหมือนกัน ถ้าไม่ได้อ่านเล่มนี้
หนังสือไม่ได้หนามาก และตัวอักษรก็ไม่ได้เยอะแยะเรียงรายอย่างที่คิด เป็นเหมือนบันทึกขนาดย่อมๆ ที่บันทึกเรื่องราวในแต่ละช่วง ค่อยๆ ถักทอ เล่าเรื่อง บรรยายความรู้สึกไปเรื่อย ๆ แม้บางเรื่องบางราวเราอาจจะไม่เข้าใจ หรือเข้าไม่ถึง แต่ในเรื่องของความรู้สึก เชื่อว่ารับรู้กันได้ทุกคน

อ่านจากชื่อปก ทีแรกคิดว่าต้องเป็นหนังสือแนวเสียดสี ประชดประชันคนรอบข้าง หรือจิกกัดด่าทอเพื่อนมนุษย์ แต่อันที่จริงก็คือไม่ใช่เลย ใครกันนะช่างใจร้ายตั้งชื่อหนังสือให้ดูเป็นตัวร้ายได้ขนาดนี้ ทั้ง ๆ ที่จริงๆ แล้ว ถ้าเปรียบเป็นบุคคล หนังสือเล่มนี้คือคนที่อ่อนไหว คิดมาก ต้องการความเข้าใจ ต้องการเพื่อน ต้องการคนที่พูดคุยได้อย่างเปิดใจและไม่ตัดสิน เพราะตัวหนังสือเองก็ไม่ได้ตัดสินอะไรใครอื่นเลย นอกจากตัวเอง ถ้าให้ตั้งชื่อใหม่ ก็อยากจะตั้งว่า "อยู่ๆ กันไปจนถึงวันตายแล้วกัน"

อาจฟังดูหดหู่สักหน่อย ถ้าบอกว่า หนังสือเล่มนี้เหมือนจะโหยหาความตาย แต่ก็เหมือนกับเป็นกระจกสะท้อนให้เราได้ระลึกเรื่องมรณานุสติกันอีกครั้ง และอย่างน้อยก็ทำให้เราปรับ mind set กับตัวเองได้ว่า ยังไงเราก็ต้องใช้ชีวิตต่อไป เพราะไม่มีใครรู้ว่าวันสุดท้ายของเราคือวันไหน แม้ชีวิตมันจะไม่ได้สุขสันต์อะไรมาก แต่แค่ไม่รู้สึกทุกข์ ก็คงนับเป็นความสุขได้บ้างแล้ว

[JellyPeach · Rating 4 out of 5]

อยากตายแต่ตายไม่ได้ เพราะศัตรูยังตายไม่หมด

บอกเล่าเกี่ยวกับความรู้สึกของผู้ป่วยที่เป็นโรคซึมเศร้า
มีติด ⚠️TW: เรื่องการฆ่าตัวตาย ความตาย ซึมเศร้า 💊

ตอนแรกที่อ่านนึกว่าเป็นแนวติดตลกเพราะชื่อหนังสือ แต่จริงๆแล้วนั้นศัตรูที่อยู่ในเรื่องคือซึมเศร้านั่นเอง


เราอ่านไปเราร้องไห้กับหลายบทเลยเพราะมันเชื่อมกับเรื่องราวในชีวิตของตัวเองพอสมควร อยากให้คนได้อ่านมาก จะได้มาทำความเข้าใจในชีวิตของเขาที่ต้องเผชิญกับศัตรูที่เรียกว่าซึมเศร้าหนักแค่ไหน มีบทนึงที่มันเป็นประโยคที่เราคิดในทุกๆวันตลอดเลยคือ ในบางครั้งเราก็อยากให้ซึมเศร้านั้นแสดงออกมาเป็นบาดแผลเหมือนกับอาการป่วยแบบอื่นๆบ้าง เพราะอยากให้เขาได้เข้าใจเรา แต่ซึมเศร้ามันทำให้เกิดบาดแผลภายในจิตใจอย่างมากมาย แหลกสลายกลายเป็นผง แต่พอมาคิดดูแล้วมันก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลยกับใครเลย บาดแผลในจิตใจ ภายในร่างกาย คนภายนอกเขาไม่เข้าใจในเรา
แต่เราก็ไม่อยากให้มาเห็นใจ สงสารอะไรนะ ขอแค่เข้าใจในสิ่งนั้นก็พอแล้ว 🌻

[Bighead_Monster · Rating 3 out of 5]

-ความอยู่ก็อาจเป็นความตายอีกประเภท สิ้นหวังและไม่จีรัง-

#อยากตายแต่ตายไม่ได้เพราะศัตรูยังตายไม่หมดเลย อย่างนั้นจึงเลือกที่จะอยู่ต่อ ตอนอ่านไม่ได้แค้นศัตรูแบบนั้น มันคือการถ่ายทอดความรู้สึกของมนุษย์คนหนึ่งที่เป็นซึมเศร้า ผู้ซึ่งตั้งคำถามต่อการมีอยู่ของตัวเอง ให้ความรู้สึกโทนดิ่งผสมปลง ๆ เป็นเหมือนการพิจารณา+ระลึกถึงความตายไปพร้อม ๆ กับการอยู่ต่อไปให้ได้

รวม ๆ หากดูแค่ชื่อหนังสือ ตอนแรกมองว่าเป็นแนวเสียดสี ตลกร้าย ประชดประชัน แต่แท้จริงผู้เขียนถ่ายทอดออกมาด้วยบรรยากาศที่ไม่ได้ไปตัดสินกะเกณฑ์ใครอื่นเลย นอกจากเรื่องราวของตัวผู้เขียนเองเท่านั้น มีเพียงคนอ่านที่จะได้เชื่อมโยงเรื่องราว เหตุการณ์ความเรียง ผ่านการอ่านเนื้อหาที่ถูกนำเสนอในเล่มนี้

[ดินสอ สีไม้ · Rating 3 out of 5]

เป็นหนังสือที่เขียนโดยคนเป็นโรคซึมเศร้า
ที่ไม่เหมาะสำหรับคนเป็นโรคซึมเศร้าอ่านค่ะ
หนังสือเล่าเรื่องห้วงอารมณ์ ความรู้สึก ขณะที่ดำดิ่ง
มีหลายช่วงที่เราอ่านแล้วรู้สึกหายใจไม่ออก
มันดูดดึงความรู้สึกแย่ๆ ของเราออกมาด้วย

คนที่ควรอ่าน น่าจะเป็นคนที่อยู่รอบตัวพวกเขามากกว่า
อ่านเพื่อรับรู้ .. ความรู้สึกแบบเดียวกัน
อ่านเพื่อเข้าใจ ..
อ่านเพื่อยืนอยู่ข้างเดียวกัน เพื่อเคียงข้างกัน
หรืออย่างน้อย ก็อย่าทำร้ายกันไปมากกว่านี้

[Maneechan · Rating 3 out of 5]

บอกเลยว่าชื่อหนังสือทำให้เข้าใจผิดไปบ้าง พออ่านไปแล้วเนื้อหามันคนละแนวกับหน้าปกเลย ตอนแรกๆ อ่านไปแล้วรู้สึกไม่ค่อยตรงกับที่ชอบเท่าไร พออ่านใกล้จะจบถึงเริ่มอินขึ้นมานิดนึง