“Hoe word ik vrouw in sluiers van onbreekbaar hard? Van zuiverheid naar waanzin.”
‘Vergeet niet, meisje, dat mislukkingen niet in één keer komen. Alle dagen een draadje is een hemdsmouw in een jaar.’ Wijze woorden van haar moeder.
Wanneer Aline van Frankrijk naar België vlucht, neemt ze een geheim mee dat ze krampachtig zal verbergen voor de buitenwereld. Aline is een jonge vrouw die aanvankelijk naar zuiverheid en eerlijkheid streeft maar daarin voortdurend gehinderd wordt door de afgrijselijke ervaringen die ze moest meemaken als tiener.
Die gebeurtenissen wegen zo zwaar dat het niet mag verwonderen dat Aline evolueert naar een persoonlijkheid die zich amper kan controleren, zodra ze voor een nieuwe situatie geplaatst wordt. Dit is ook het geval wanneer ze trouwt met Sebastiaan.
Het boek kent een hoogtepunt wanneer het geheim en de jeugdervaringen van Aline ontsluierd worden. Het verhaal ontploft als het ware. En Aline is meer en meer een ongrijpbaar personage geworden dat op de rand van de waanzin haar sluwe plannen bedenkt, niemand spaart en in alles toch een beetje rationeel blijft.
Marina Theunissen is geboren op 06 augustus 1946 in Rijkhoven (Limburg). Ze groeide op in Maaseik. Daar woonde ze dertien jaar samen met haar vader en moeder en haar drie jaar jongere broer. Als kind vond je Marina meestal spelend op straat, ofwel in de speeltuin van Sint-Jansberg. Samen met haar vrienden haalde ze halsbrekende toeren uit op schommels, glijbanen en dergelijke.
Op haar dertiende moest ze haar vriendenkring verlaten, omdat haar vader die rijkswachter was overgeplaatst werd naar Mol. Hier woonde zij in de rustige buurt van het landelijke Mol – Ginderbuiten. Een paar jaren later verhuisde ze opnieuw. Deze keer was het naar Rosmeer. Ze sprak het verlangen uit om te gaan studeren voor kleuterjuf. En haar droom werd werkelijkheid. Ze was intern in de Normaalschool ‘Kindsheid Jezus’ te Hasselt. Samen met haar studiegenoten stak ze allerlei kattenkwaad uit.
Op feesten schreef ze lange brieven over de feestvarkens, altijd in rijmvorm. Ze trouwde vrij jong en kreeg drie kinderen en een jongere zus. Ondertussen gaf ze les in Gellik.Haar poppenkastvoorstelling, versjes en themaverhalen sproten voort uit haar eigen fantasie. Ze nam zelden een boek ter hand en sprak toen de wens al uit, om ooit een boek te schrijven. Echter de zorg voor haar gezin en haar klas, hielden in dat ze geen tijd over had om te schrijven.
Ze gaf eerst les in Gellik in het kindertehuis, waar toen zowel wees-, als zorgkinderen verbleven. Er waren kleuters bij die hun hart afsloten voor de buitenwereld, dus ook voor de juf. Toen kreeg Marina het idee om te leren buikspreken. Misschien kon ze via haar pop ook die kindjes bereiken. Na een jaar intense training bij een echte buikspreker is het haar dan ook gelukt. Hierna volgden er nog cursussen, zoals mime, clown zijn van uit je eigen gevoelsleven, goochelen, acrobatie, podiumervaring en nog zoveel meer. Ze stak een volledig kinderprogramma in elkaar. De thema’s voor deze voorstellingen schreef ze zelf alsook de liedjesteksten, en de teksten voor het buikspreken.
Ondertussen gaf ze les te Zutendaal bij de vijfjarige kleuters. Hier kon ze alles wat ze geleerd had toepassen, wat zeker in de smaak viel bij de leergierige kinderen. Ze bouwde een heel optredengebeuren op voor zowel volwassenen als kinderen. Twintig jaren lang heeft ze België en Nederland bezocht met haar poppengezelschap en haar clownerie. Ondertussen is Marina opnieuw getrouwd en woont in het landelijke Kersbeek-Miskom met haar man Fons.
Haar droom om te schrijven kwam weer boven toen ze eenmaal de deur van de kleuterklas dichtdeed om met pensioen te gaan. Ze schreef haar eerste boek:’De zeven Levels,’ maar vond geen gehoor bij de uitgevers. In haar ijver had ze dit boek volledig zelf laten afwerken. Een beroepsillustrator had zeventig prachtige illustraties gemaakt om kinderen die het moeilijk hebben met lezen aan te moedigen toch verder te doen. Dan maar een tweede verhaal geschreven. ‘De verloren Lichtsteen.’ Hier heeft ze twee jaren over gedaan. Geschreven, en na een cursus ‘kinder – en jeugdboeken schrijven’, nog eens herschreven. En ja hoor, deze keer lukte het.
Voor dit boek kende ik Marina Theunissen niet en ik was tot mijn scha en schande wel heel verwonderd dat ze al ettelijke succesvolle jeugdverhalen op haar naam heeft staan en met haar buikspreekpop Victor heel bekend en geliefd is bij de jeugd. Tijdens de coronapandemie publiceerde ze twee thrillers voor volwassenen, nl. ‘Mathilda’ en ‘Digitale Engel’. ‘Drogbeeld’, het boek dat voorligt, is haar recentste thriller.
Aline Bruyninkx groeide samen met haar broer en ouders op in hun B&B in het pittoreske Franse dorpje Lagrâce-Dieu, nabij Toulouse gelegen. Het was geen gelukkig gezin, want vader dronk meer dan goed voor hem was en verspeelde het familiekapitaal tijdens het pokerspel. Haar moeder raakte verslaafd aan alcohol en kreeg meer dan eens een pak slaag. Haar broer imiteerde graag vaders gedrag en was daarbovenop ook verslaafd aan drugs. Wanneer haar broer uit het leven stapt, haar moeder overleden is en haar vader achter de tralies zit, besluit ze Frankrijk achter zich te laten en reist ze af naar Antwerpen om daar een nieuw leven op te bouwen.
Ze leert er Anouk kennen die voor onderdak zorgt en neemt dan de identiteit van haar moeder Barbichet Brigitte aan. Na een tijdje maakt ze kennis met de rijke Sebastiaan Snoeckx die zich uit het niets heeft opgewerkt tot een succesvol en ambitieus zakenman. Diens jeugd liep echter niet over rozen, want hij was thuis niet geliefd en zelfs ongewenst. Beide getormenteerde zielen vinden elkaar, worden verliefd, huwen en proberen samen een gelukkig leven op te bouwen. Hun pad loopt niet over rozen, want ze houden angstvallig geheimen uit het verleden voor elkaar verborgen. Dit kan uiteraard niet zonder gevolgen blijven, zeker niet wanneer een van haar angsten waarheid wordt: een individu uit haar verleden duikt op en zorgt voor een serieuze dosis spanning en onbegrip tussen de geliefden.
Marina Theunissen schreef het verhaal afwisselend vanuit het standpunt van Aline en Sebastiaan. Mondjesmaat laat ze meer informatie en achtergrondweetjes op de lezer los. Hierdoor krijg je dan beetje bij beetje zicht op beider levens, beider besognes en beider geheimen. Ze weet de spanning gestaag op te bouwen, intriges langzaam bloot te leggen om het verhaal te laten uitmonden in een verrassende plot.
De auteur heeft een zeer vlotte, leuke, mooi gestileerde en inspirerende schrijfstijl. Het verhaal boeide van begin tot einde en meer dan eens zat ik op het puntje van mijn stoel. Heel vaak wist Marina Theunissen mij op het verkeerde been te zetten. Zij weet als geen ander de lezer bij de les te houden en zorgt ervoor dat je steeds verder wilt blijven lezen, want heel wat situaties zijn herkenbaar en erg realistisch neergezet. Van inlevingsvermogen gesproken! De personages zijn mijns inziens voldoende diep uitgewerkt en de randfiguren dragen mede het verhaal.
‘Drogbeeld’ is een psychologische thriller zoals ik er nog weinig heb gelezen. Ik had soms het gevoel midden in het verhaal te staan, alles speelde zich als het ware rondom mij af en eigenlijk kijk ik uit naar de verfilming van dit boek.
Dit prachtige, spannende, originele verhaal verpakt in een realistische setting, waar ik mij graag in heb verdiept, waardeer ik zonder kijf met vijf sterren.
Marina Theunissen heeft er een fan bij en ik ben al benieuwd naar haar volgende boek.