Ο συγγραφέας καταφέρνει με τη γραφή του να αποτυπώσει - μέσω περιεκτικών αλλά ωστόσο συμπαγών νοηματικά συλλογισμών- κοινωνικοπολιτικά θέματα στην πιο ωμή και ουσιώδης μορφή τους, σε βαθμό που η λιτότητα αυτή να καθιστά τους συλλογισμούς αυτούς, διαχρονικές αλήθειες. Κατ αυτό τον τρόπο, το βιβλίο μεταμορφώνεται σε αναφορά, στην οποία μπορεί κάποιος να ανατρέξει ώστε να ανακαλύψει τα κρυμμένα, τα απαγορευμένα, όσα δεν ειπώνονται. Τα κείμενα αποκτούν δική τους οντότητα, άχρονη, άφθαρτη.