دوازده گل بهاری: نگاهی به ادبیات دیلمی و طبری

by عبدالرحمان عمادی

دوازده گل بهاری که نام این کتاب قرار گرفته، نام قصه‌ای قدیمی است درباره این‌که بهار با دوازده گل بهاری آغاز می‌شود و این دوازده گل از نگاه یک دختر دم بخت شناسایی می‌شود. در کتاب‌هایی مانند «حدودالعالم» نام همه مناطق دامنه‌یی کوهستان البرز، دیلمستان بوده و خود مردم دیلم ادبیات‌شان را دیلمی می‌گفتند.
نویسنده در این کتاب معتقد است، شاهنامه فردوسی کتابی شکل‌یافته از فرهنگ فولکلور دهقانان است؛ در واقع، دهقان حافظ و راوی روایات قصه‌های شاهنامه بوده و به همین دلیل، شاهنامه یکی از مظاهر فرهنگ عمیق فولکلور ایرانی است.
از سوی دیگر، شرح بر یک دوبیتی در قابوسنامه نوشته قابوس‌بن‌وشمگیر سال‌ها یکی از مشکلات غیرقابل حل محققان و استادان دانشگاه بوده که عبدالرحمان عمادی این مشکل را حل کرده است. این شعر در یادنامه مرحوم غلامحسین یوسفی نیز آمده است. در این دوبیتی، یازده مثل آمده که نشانگر مفهومی از نوعی پیوستگی فرهنگی و عمیق این منطقه و غنای آن است.
کتاب دوازده گل بهاری: نگاهی به ادبیات دیلمی و طبری دربرگیرنده هشت مقاله با نام‌های دوازده گل بهارى، شعرى دیلمى درباره جغرافیاى تاریخى ایران‌زمین، گوشه‌اى از ادبیات و لغات طبرى، دیلمى، چند واژه کهن و ایرانى بجا براى اصطلاحات صیفی‌کارى و کشت و توسعه نباتات جالیزى، داستانى از اسکندر و دارا در دو شعر کهن طبرى و دیلمى، و کشف معناهاى یک دوبیتى دیلمى - طبرى در قابوسنامه با یازده مثل دیلمى است.

192 pages, Paperback

First published January 1, 2009

About the author

عبدالرحمن عمادی، شاعر، پژوهشگر و حقوقدان، متولد بهمن ۱۳۰۴ خورشیدی در روستالی «‌‌ای نی» اشکور در خانواده‌ای از طایفه سادات دیلمانی، از نوادگان مشاهیر دیلمی به دنیا آمد.
عمادی پس از تحصیل در مکتب‌خانه روستا، روانه رودسر، رشت و قزوین شد و تحصیلات متوسطه را در این شهرها گذراند. وی در زمان حکومت مصدق (۱۳۳۱) موفق به دریافت لیسانس قضایی از دانشگاه تهران شد.
عبدالرحمان عمادی همزمان با وکالت؛ به پژوهش در مباحث ایرانشناسی روی آورد که بخشی از مقالاتش طی نیم قرن گذشته در مجلات معتبر منتشر شده‌اند.
عبدالرحمان عمادی شب چهارشنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۸ در سن ۹۴ سالگی در شهر رودسر گیلان، دارفانی را وداع گفت.

Reviews

[سیاووش · Rating 3 out of 5]

از توی قفسه برش داشتم به خاطر این‌که اسمش هست «دوازده گل بهاری» و من از گل‌های بهاری خوشم می‌آد هرچند خیلی افتخار ملاقات نداشته‌م باهاشون، و با خودم بردمش خونه چون طرح جلد داره. فکرشو بکنید، یه مجموعه مقاله است در مورد ادبیات دیلمی و طبری و روی طراحی جلدش واقعاً کار شده، و خوب هم کار شده!
به همین یه دلیل کلی به ناشر – آموت – احترام می‌ذارم. به هر حال کتاب در مورد زبان و ادبیات و فولکلور و آداب و رسوم دیلمی و طبریه، شعرها و کلمه‌هایی رو ترجمه می‌کنه و ریشه‌شون رو توضیح می‌ده، قصه‌های بامزه‌ای در مورد بعضی رسم‌ها تعریف می‌کنه و در کل مطالعه‌ی بهاری خوشایندیه. فکر کنم برای کسی که برعکس من چس‌مثقال دانش زبان‌شناسی داشته باشه، یا کسی که از قبل با این زبان‌ها و فرهنگ‌ها آشناست خوشایندتر هم باشه.
فقط کاش توی مقاله‌ی اول که در مورد گل‌ها حرف می‌زنه عکس‌شون رو هم چاپ می‌کردن. مقاله خیلی سال پیش چاپ شده ولی خب می‌شد توی این چاپ دوباره به عنوان کتاب اون رو هم لحاظ کرد.
و کتاب نیاز به ویراستار هم داره انگار؟ بعضی جاها علائم نگارشی و بالا پایین بندهاش قاطی پاطی بود.