این کتاب مجموعه نامههایی از بودلر، فلوبر، آندره ژید، مارسل پروست، فاکنر، همینگوی، آنتوان دوسنت اگزوپری و. . . به مادرانشان است. این نامهها شاهدی بر ماجراهای پرشور، مشاجرات و آشتیها، غمها و شادیهای این نویسندگان بزرگ با زنی است که به آنها زندگی بخشیده است. این نامهها همگی بیانگر لحظات خاص کودکی آنهاست که زمانی را در کنار مادران خود سپری میکنند. اما بعدها که مشکلات سر بر میآورند و اختلافات گاهی به جدایی مادران و پسران میانجامد و آنها را از هم جدا میکند، ولی منجر به آن نمیشود که احساس جایگزین ناپذیر عشقی بدون مرز، از بین برود. امروزه گذر زمان و پیشرفت باعث تغییرات بنیادین در مفاهیم سادة زندگی شده است. تحول در عرصة حمل و نقل موجب شده است که فرایند جابجایی و سفر آهنگ سریعتری پیدا کند، مفاهیمی چون «سفر»، «دوری» و «غربت» دگرگون شود و مفاهیمی مانند «بیخبری» و «انتظار خبر» کمابیش رنگ ببازد. با آمدن ابزارهایی چون ایمیل، نامهنگاری خیلی کمتر از قبل شده است. از این قرار احتمال گردآوری مجموعهای مانند این کتاب در مورد نویسندگان امروز و دوران پیشرو کمتر شده است. نامهها، همواره روشنگر برخی زوایای زندگی نویسندگان بودهاند که غالباً با شیوه تفکر و آثارشان ارتباطی انکارناپذیر دارد. نویسندگانی که در این مجموعه نامههایشان گرد آمده است، همانطوری مینویسند که دنیای پیرامونشان را دیدهاند.
اصولا نامه نوشتن از یک فاصله ی مکانی منشا میگیره در این کتاب هم گزیده نامه هایی است که نویسنده ها از غم ندیدن های طولانی مدت برای مادرشان؛ دلیل بودنشان(و یا جانشین عاطفی) ،می نویسند.
برای مادر عزیزی که دلتنگ شده، پیر شده، مریض شده ، در احتضار مرگ به سر می برد و دیگر نیست.
بیشتر از روزمره شان، اتفاق های جالبی که در لحظه رخ می دهند و برنامه های کوتاه مدتشان و رویاهایی که تازه تازه ساختند برای مادرشان می نویسند. نیاز به معرفی خود ندارند، نیاز به بال و پرهای اضافی ندارند نیاز به کلمه ها ندارند، کلمه ها در ساده ترین کارایی ممکن ؛ در معمول ترین شکلی که ممکن است باشند به خدمت می آیند. آخر گیرنده ی نامه مامانِ عزیز است.
"مامان جلوی من یک آقایی نشسته که ... مامان می شود دیگر به فلانی سخت نگیری ؟! مامان اینقدر به فکر کارهای من... مامان... مامان دلم برایت..."
این کتاب، کتابِ غصه بود برایم.
قسمتی از کتاب
مادر عزیزم، اگر واقعا احساس مادرانه داری و اگر هنوز خسته نشده ای، به پاریس بیا، به دیدنم بیا و حتی به دنبالم بیا. من به هزاران دلیل وحشتناک نمی توانم به دنبال چیزی که بسیار نیازمندش هستم، یعنی کمی دل و جرئت و کمی نوازش، به اونفلور بیایم. اواخر ماه مارس که برایت نوشتم: (آیا دوباره همدیگر را خواهیم دید؟) درگیر یکی از آن بحران هایی بودم که از خلالش حقیقتِ تلخ رخ می نماید. نمی دانم، حاضرم همه چیزم را بدهم که چند روزی کنار تو باشم، یک هفته، سه روز، چند ساعت، در کنار تو، تنها موجودی که زندگی ام به او وابسته است.
از خلال این نامه ها چیزهای جالبی می شه در مورد روابط خانوادگی و مشکلات جسمی و روحی نویسندگان فهمید. حتی گاهی اشاراتی در مورد نگاه ادبیشون هم در این نامه ها وجود داره
به نظرم نامه ی فلوبر خیلی نامه ی الکی ای بود و نمی دونم چرا یه چنین نامه ی کوتاهی انتخاب شده بود برای این مجموعه. از اون طرف نامه های فاکنر به نظرم جذاب بودن. بقیه اینجا و آنجا چیزهای جذاب درشون بود
کتاب مجموعه نامههای نویسندههای مختلف، به مادرشونه. قبل از نامهها اطلاعات کوتاه و به درد بخوری از هر نویسنده نوشته شده، که برای من خیلی جالب بودن. و اینکه نثر عادی و خودمونی، ولی درعین حال هنرمندانه این نویسندهها رو، در مواجهات معمولی و روزمرشون میدیدی، خیلی دلانگیز بود واسم. پ.ن: اون نامه فلوبر چی بود آخه اون وسط؟ :)) باور نمیکردم فقط همین باشه. دلم میخواست مفصلتر باشه حداقل...
ژان کوکتو در نامه ای به مادرش اینگونه نوشت : "مامان عزیزم، هیچ چیز در دنیا بجز نامه های تو مرا خوشحال نمی کند و کوچک ترین تعریف و تمجیدت، مرا در برابر حملات مقاوم می کند" کوکتو در نامه ای دیگر، نوشته اش را با این شعر به پایان می رساند. آدمی به کودکی می ماند که لکه ای را می مالد می کوشد موذیانه ناپدیدش کند و آن گاه نگاه می کند لکه را به دستانش دارد و بر صورت گریانش.
مرگ حکمفرماست خطاب ما نیز به اوست، خواسته ی خود را با او در میان می گذاریم. پس این تمامِ آن چیزی ست که از او خواهانم مرا پیش از تو با خود ببرد.
کتابی بسیار خواندنی و بسیار مفید برای آشنایی با نویسندگانی که در قالب ادبیشان میشناسیم. خواندن نامه های نویسندگان - مخصوصاً اگر خطاب به کسی مثل مادرانشان باشد - میتواند برای شناخت آنها بسیار مفید باشد و به نوعی وارد زندگی شخصی نویسنده شویم. این کتاب در مقایسه با نمونه های مشابه دیگر چند ویژگی شاخص دارد: اول: کتاب ترجمه کتابی از زبان فرانسه است. پس مترجم شخصاً کار گزینش نامه ها را برعهده نگرفته است، یعنی هیچ اعمال سلیقه ای در این امر صورت نگرفته است. علاوه بر این، منبع اصلی محل قرار گرفتن هر یک از نامه ها در کتاب آمده است که برای خواننده زبان دان و پیگیری که می خواند به متن اصلی نامه دسترسی داشته باشد مفید است. دوم: دامنه گسترده نویسنده ها که میتواند هر سلیقه ای را راضی کند. سوم: تلاش مترجم برای وفاداری به سبک نوشتاری هر یک از نویسنده ها، به صورتی که تفاوت آنها در خوانش اثر احساس میشود. چهارم: پاورقی های متعدد برای معرفی مکان ها و مخصوصاً افرادی و اتفاقاتی که ممکن است برای خواننده ناشناس باشند. این مورد بسیار به فهم ماجراهای نوشته شده در نامه ها کمک میکند. مثلاً وقتی سنت اگزوپری از "پییر" نام می آورد در پاورقی متوجه میشویم که "پییر" شوهر خواهر اوست! یا مواردی از این دست. پنجم: همین چهار مورد برای خواندن اثر کافی نیست؟! بقیه موارد را خودتان پس از خواندن متوجه خواهید شد! ـ
راستش کتاب اونقدر هم که گفته شده بود در مورد لحظات خاص کودکی نویسنده ها نبود...بیشترشون مال زمانهایی بودن که نویسنده ها به دلایلی توی سفر بودن و میخواستن از مادرشون حالی بپرسن...اما واقعا واسم جالب بود و همیشه میخواستم ببینم که نامه های نویسنده های پر آوازه به ماماناشون چه طوری بوده...
*برایم نامه های طولانی بنویس، با این کار احساس دوری کمتری خواهم داشت
Il y a lettres qui sont plus intéressantes que d'autres (en fait, certaines lettres sont absolument dispensables) mais il est bon de connaître cette facette des écrivains, lorsqu'ils parlent à leur mère sans filtre.
My first book in French,woow.It took me quite a bit to get the hang of reading in French,but it ended up going surprisingly well eventually,. I will keep my initial opinion about the idea of the book (this basically contains letters from famous writers to their mothers),I still surely find it intrusive and a bit of an odd concept,I just find it stupid that we can read someone else's corespondence.These things are private and were meant to be this way,so making them available to the public is just a little wrong,if you ask me. Plus,most of these letters were utterly boring stories about how they were and what they were doing while away from home,which were obviously boring things they'd just share with their mothers.There was,however,among Baudelaire's letters,I think,this one letter that talked about suicide and that I really found fascinating.He talked about how he knew that his mother loved him and how much she had sacrificed for him,but he told her that she also never understood him and never would.That entire letter was so raw and so crynical that it was just a lot like something I'd fall for (because that's simply how bad of a human being I am).
Avis sur Ma chère maman Un bon petit livre, assez court, qui fonctionne bien comme lecture de transition entre deux ouvrages plus denses. Le vocabulaire et les tournures de phrases ont parfois un style un peu "vieux français", ce qui peut dérouter, mais cela reste cohérent avec l’époque des lettres présentées. Dans l’ensemble, les messages transmis sont touchants et bien amenés, avec une belle diversité de voix d’écrivains.
Meh, je saisPas trop.. un peu déçue du contenu. Les éditeurs ont choisi 8-9 auteurs et sélectionnés 2 ou 3 lettres pour chacun d'eux, et c'est bien le problème; il n'y a aucun contexte, on ne sait pas de qui les auteurs parlent, .. 2 lettres et on passe au suivant. C'est dommage. Bien entendu, un peu compliqué de faire mieux pour un Folio 2€, mais quand même. Bizarre
Il m'a fallu du temps pour apprécier la lecture de cette anthologie dont je n'ai pas tout de suite compris la logique. Pourquoi avoir mis ensemble des écrivains français, anglais et américains ? Pourquoi uniquement des hommes ? Pourquoi des écrivains du 19ème et du 20ème siècle ? Quand on regarde comme ça, il est bien difficile de trouver une quelconque cohérence à ce petit livre.