İstanbul Anıları 1897-1940

by Hagop Mıntzuri, Silva Kuyumcuyan (Translator)

Hagop Mıntzuri bir Anadolu insanıydı, yüz yıla yaklaşan ömrünün ilk çeyreğinde yaşadıklarını özlemle anarak İstanbul'daki yalnızlığında avuntu bulmuştu. Anıları, ne otobiyografi, ne roman ya da öykü, ne de defterlere rasgele doldurulmuş anılardır.

Mıntzuri kendi yaşam felsefesine uygun tarzda, çocukluğunu ve gençliğini belleğinde yeşertti, belgesel kesitler halinde kaleme aldı. "Büyük insanları" anlatan tarih yöntemine tepkiyle, hamurkâr, süpürgeci, ciğerci, fırıncı ve köylüleri öne çıkardı; her şeyi ve herkesi olduğu gibi kurguladı.

Kitapta yüzyıl başında Beşiktaş, Ortaköy ve Rumelihisarı dışında Mıntzuri'nin yitip giden kendi köyü de ayrıntılarıyla yer alıyor.

Genres: Turkish

160 pages, Paperback

First published January 1, 2007

Reviews

[Yusuf · Rating 3 out of 5]

Güldür güldür aktı desem yalan olur, tekrarı da bol. Ama tüm ailesinin tehcirde öldürülmesine yarım sayfa vermiş olması, yazdıkları değil yazamadıkları beni vurdu. Kitap devasa bir yoklukla malul. Gömleklerdeki düğmeler, çeşmelerin kurnaları, ekmeklerin çıtırlığı, yolların çamuru... Her türlü detayın olduğu bir kitapta odadaki fil yok bir tek. O yokluk o kadar bariz ki yokluğun kendisi bir noktadan sonra kitabı devralıyor. Yazdıkları kadar yaz(a)madıkları için de okunacak bir kitap.

[Tuna Turan · Rating 4 out of 5]

1897-1940 yıllarını kapsayan bu anılar, Osmanlı İmparatorlu’ğunun son zamanlarından Cumhuriyetin başlangıcına tanıklık ediyor. Küçük yaşta ailesiyle birlikte İstanbul’a fırıncılık yapmaya gelen yazar günlük yaşamdan girip, padişah selamlığından, ekmek vermeye gittiği köşklerden, Boğaz’dan, Galata’dan çıkıyor. Okunması keyifli, bilgilendirici bir kitap.

[M. Çağrı Kayabay · Rating 4 out of 5]

It can be accepted as a photograph of Istanbul which in a century ago. Most of subjects related to daily routine of Muslims and Non-Muslims in Istanbul, variety of Istanbul society, economic situation of the country, street animals, types of homes, living types of various people, architecture and education in Istanbul, nature of the city, street sellers of Istanbul and Armenian deportation a century ago can be found in this great book with the basic expression of Hagop Mintzuri.

[Emir · Rating 4 out of 5]

yanlış beklentiler lâkin çok hoş bir anlatım. kaybettiklerimizi bir kez daha yüzüme tokat gibi çarptı...

[Alphan Lodi · Rating 5 out of 5]

Hagop Mintzuri 1886 Erzincan, Armıdan doğumlu. İlkokula köyünde başlamış, son sınıfta babasının yanına İstanbul’a gelmiş, babasının Beşiktaş’ta işlettiği fırında çıraklık, tablakârlık yapmış. Beşiktaş’taki fırın, Hasan Paşa’nın (Abdülhamit’in yakın koruma birliğinin kumandanı, 7-8 Hasan Paşa) fırını yüzünden zarar etmeye başlayınca Rumeli Hisarı’ndaki fırını devralmışlar. Fırınlar o zaman hep veresiye, ekmekler evlere dağıtılıyor, tutulan çeteleler ay başlarında ödeniyor. Tamamı tahsil edilmediğinde zarar ediliyor. Hisar’daki fırın zamanı Robert Kolej’e gidiyor. 1907 de tekrar köyüne dönüyor, 1914 de İstanbul’a bademciklerini aldırmak için geliyor ve 1. Büyük Savaş’ta askere alındığı için mecburen İstanbul’da kalıyor. 1915 de köydeki ailesi dört çocuğu ile beraber tehcirle meçhule gidiyor. Bir İstanbul gurbetçisi, bir Anadolu insanı. Yazdıklarında Türk, Ermeni, Kürt ayrımı yok. Yaşamı ciddiye almış insanların, zorlu yaşam koşullarında ettikleri mücadele, süpürgeciler, ciğerciler, fırıncılar ve kadim şehir İstanbul… “Bizden çoğunun elbisesi üstüne göre biçilmiş değildir. Hazır elbise dükkanlarından alınmamıştır. Bunlar vücutlarımıza uymaz. Kaldırımların kalabalığında herkes gibi biz de yürürüz. Bizi kimse tanımaz. Her ülkede, her paralelde biz varız…”

[Zeynep · Rating 3 out of 5]

arka arkaya gelen bazi yazilardaki konular tekrar dusse de, 19. yuzyil sonundaki Besiktas’i, esnafini ve dahi cevre semtlerin sakinlerini giydikleri kiyafetin kumasina, yedikleri yemeklere kadar tum canliligiyla hayal edebilmemi sagladi hagop mintzuri.
buradaki bir diger yorumda da belirtildigi gibi, bir de yazmadiklari var ki insanin icini acitiyor.

[Oben · Rating 4 out of 5]

Her bölüm tekrar eden kısımlar okumayı zorlaştırsa olsa da genele bakıldığında okumaktan keyif aldığım bir kitap oldu. Özellikle 19. yy sonları İstanbul'daki hayatı belgelemesi açısından çok değerli. 1900'lerden sonrasını hızla geçmesi, yorumlarda yazıldığı gibi, bazı kısımları yazmadan anlatması da zaten dönemin özeti olmuş.

[Rüçhan · Rating 4 out of 5]

Anadolu'nun ufak ve ücra bir köyünden İstanbul'a gelmiş bir Ermeni çocuğunun gözünden istabdad İstanbul'unu anlatan bir kitap. Dönemin atmosferini, günlük yaşamını merak edenler için eşsiz bir kaynak.

[Suat KINIKLIOGLU · Rating 4 out of 5]

Yazarın yazdıkları kadar yaz(a)madıklarının dikkat çektiği ilginç bir eser. Osmanlının son döneminde sıradan insanların yaşamlarına en ince ayrıntısına kadar ışık tutarken tehcirde tüm ailesini kaybetmesini yarım sayfaya sığdıran bir eser.

[Poyraz · Rating 3 out of 5]

Boğaz’da Arnavutköy, Kuruçeşme, Bebek, Rumeli Hisarı ve Beşiktaş’ta 100 yıl kadar önceki günlük hayatı öğrenmek için keyifli bir okuma. Keşke buradaki anıları biraz daha detaylı yazsa imiş...

[Ozan Pektas · Rating 4 out of 5]

Fazla bir beklenti ile başlamadığım ancak bir Istanbullu olarak beni kendi şehrimdeki paralel evrenlere götüren, gereksiz kelime kullanımından uzak, keyif aldığım kitap..

[Neşe Gök · Rating 4 out of 5]

Bazı bölümler çok tekrar olmuş. Ama Anadolu Ermenilerinin kültür ve hayatlarını anlamak açısından değerli bir eser

[damlabalim · Rating 5 out of 5]

Okurken, yaşamadığım bir dönemi özledim.

[Aysetecirli · Rating 4 out of 5]

Agop Mintzuri, Yuzyil basinda istanbulda yasamis ermeni bir firinci ciragi. O yillarin besiktasini, yasam tarzini azinlik kulturunu merak edenlere tavsiye edilir.