What do you think?
Rate this book
Dziura w niebie
Polek Polek krzyczal Kajaki biegnac przez blotnista lake Bardzo mu sie spieszylo Polek Polek Przeskoczyl row z teczowymi okami na smolistej wodzie Potknal sie przykleknal jakby z zamiarem zwiazania sznurowadel niewidzialnych butow na czarno spekanych stopach i juz pedzil dalej wolajac rozpaczliwie Polek Polek Sina chmura polknela nagle slonce Sciana zlotawego swiatla uciekala szybko w kierunku Puszkarni Fragment
- GenresPolish Literature
327 pages, Paperback
First published January 1, 1992
32 people want to read
About the author
Tadeusz Konwicki
35 books106 followersProse writer, screenwriter and film director. Founder of the 'cinema d'auteur' in Poland and author of 20 books. Born in 1926 in Nowa Wilejka, near Vilnius (today Naujoji Vilnia, Lithuania), died on January 7th in Warsaw at 88 years old.
Konwicki was educated at the Universities of Cracow and Warsaw and began writing for newspapers and periodicals. He served on the editorial boards of leading literary magazines and followed the official Communist Party line. His first work, Przy budowie (1950; “At the Construction Site”), won the State Prize for Literature. He began a career as a filmmaker and scriptwriter in 1956; his film Ostatni dzień lata (“The Last Day of Summer”) won the Venice Film Festival Grand Prix in 1958. By the late 1960s he had quit the Communist Party, lost his job in the official film industry, and become active in the opposition movement.
Konwicki’s work is suffused with guilt and anxiety, coloured by his wartime experiences and a sense of helplessness in confronting a corrupt and repressive society. Chief among his novels are Rojsty (1956; “The Marshes”) and Sennik wspóczesny (1963; A Dreambook for Our Time), a book that writer and critic Czesław Miłosz called “one of the most terrifying novels of postwar Polish literature.” His other works of that period are Wniebowsta̦pienie (1967; “Ascension”) and Zwierzoczłekoupiór (1969; The Anthropos-Spectre-Beast). His later books—including Kompleks polski (1977; The Polish Complex), the bitterly mocking Mała apokalipsa (1979; A Minor Apocalypse), and the lyrical Bohiń (1987; Bohin Manor)—confront Poland’s social cataclysms of the late 1970s and the ’80s. The autobiographical Wschody i zachody ksie̦życa (1981; Moonrise, Moonset) recounts some of Konwicki’s experiences during the period of martial law in Poland.
Konwicki was educated at the Universities of Cracow and Warsaw and began writing for newspapers and periodicals. He served on the editorial boards of leading literary magazines and followed the official Communist Party line. His first work, Przy budowie (1950; “At the Construction Site”), won the State Prize for Literature. He began a career as a filmmaker and scriptwriter in 1956; his film Ostatni dzień lata (“The Last Day of Summer”) won the Venice Film Festival Grand Prix in 1958. By the late 1960s he had quit the Communist Party, lost his job in the official film industry, and become active in the opposition movement.
Konwicki’s work is suffused with guilt and anxiety, coloured by his wartime experiences and a sense of helplessness in confronting a corrupt and repressive society. Chief among his novels are Rojsty (1956; “The Marshes”) and Sennik wspóczesny (1963; A Dreambook for Our Time), a book that writer and critic Czesław Miłosz called “one of the most terrifying novels of postwar Polish literature.” His other works of that period are Wniebowsta̦pienie (1967; “Ascension”) and Zwierzoczłekoupiór (1969; The Anthropos-Spectre-Beast). His later books—including Kompleks polski (1977; The Polish Complex), the bitterly mocking Mała apokalipsa (1979; A Minor Apocalypse), and the lyrical Bohiń (1987; Bohin Manor)—confront Poland’s social cataclysms of the late 1970s and the ’80s. The autobiographical Wschody i zachody ksie̦życa (1981; Moonrise, Moonset) recounts some of Konwicki’s experiences during the period of martial law in Poland.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
December 21, 2021
8/10
To mogła być książka, która znalazłaby się w moim Top10 wszystkich książek, bo chwilami dotyka tego, co w tekstach kultury pociąga mnie najbardziej - i to w taki sposób, jaki najbardziej lubię.
Ale...
Ale kiedy już Konwicki tego "dotyka", to zaraz ucieka - i pisze dobrą/bardzo dobrą książkę, ale... ja chciałem tamtą.
Sceny z tajemniczym Wędrowcem i wszystko, co wokół nich, to właśnie to COŚ. Sama koncepcja, że mógłby być naszym bohaterem z przyszłości, który powraca w rodzinne strony i spotyka samego siebie (co Konwicki opisuje tak, że tak być może, ale tak być wcale nie musi), jest niesamowita (polskie "Dark" pół wieku wcześniej!), zwłaszcza, że zbudowanych jest wokół tego w fascynujący sposób kilka najlepszych partii książki. No i gdyby tak pociągnąć to bardziej, w tym kierunku pójść - bo żaden polski pisarz nie zrobiłby tego tak, jak mógłby Konwicki.
To jedno z moich nawet nie największych rozczarowań, co niespełnionych oczekiwań - chyba żadna książka nie była tak blisko tego, czego w literaturze (i nie tylko!) szukam, stąd też zawód tym większy.
Jakkolwiek - żeby nie było, że marudzę, bo "książka nie jest taka, jaką sobie wymyśliłem" - to wciąż warta uwagi, świetnie napisana, wielopłaszczyznowa opowieść, po którą warto sięgnąć, zwłaszcza, że tak jest dziś zapomniana (nawet, gdy się już przypomni sam Konwicki, to "Dziura w niebie" jest raczej drugoplanową jego książką).
To mogła być książka, która znalazłaby się w moim Top10 wszystkich książek, bo chwilami dotyka tego, co w tekstach kultury pociąga mnie najbardziej - i to w taki sposób, jaki najbardziej lubię.
Ale...
Ale kiedy już Konwicki tego "dotyka", to zaraz ucieka - i pisze dobrą/bardzo dobrą książkę, ale... ja chciałem tamtą.
Sceny z tajemniczym Wędrowcem i wszystko, co wokół nich, to właśnie to COŚ. Sama koncepcja, że mógłby być naszym bohaterem z przyszłości, który powraca w rodzinne strony i spotyka samego siebie (co Konwicki opisuje tak, że tak być może, ale tak być wcale nie musi), jest niesamowita (polskie "Dark" pół wieku wcześniej!), zwłaszcza, że zbudowanych jest wokół tego w fascynujący sposób kilka najlepszych partii książki. No i gdyby tak pociągnąć to bardziej, w tym kierunku pójść - bo żaden polski pisarz nie zrobiłby tego tak, jak mógłby Konwicki.
To jedno z moich nawet nie największych rozczarowań, co niespełnionych oczekiwań - chyba żadna książka nie była tak blisko tego, czego w literaturze (i nie tylko!) szukam, stąd też zawód tym większy.
Jakkolwiek - żeby nie było, że marudzę, bo "książka nie jest taka, jaką sobie wymyśliłem" - to wciąż warta uwagi, świetnie napisana, wielopłaszczyznowa opowieść, po którą warto sięgnąć, zwłaszcza, że tak jest dziś zapomniana (nawet, gdy się już przypomni sam Konwicki, to "Dziura w niebie" jest raczej drugoplanową jego książką).
May 6, 2020
Przymierzałem się do tej książki od dawna. Jakieś 2 lata temu po przeczytaniu paru stron, odrzuciłem ją ze względu na nudę jaka miała z niej bić. Okazuje się, że do każdej książki trzeba dojrzeć. Czasami musi ona "przeleżeć" na półce i poczekać.
Autor daje nam do rąk dzieło, w którym można dostrzec kilka płaszczyzn, lub głównych wątków: 1) dorastanie 2) relacje z rówieśnikami 3) wiejskie życie mieszkańców 4) życie outsiderów wiejskich.
Główny bohater - Polek to sierota, którym opiekują się dziadkowie. Jest krnąbrny, niezależny. W tle zabawy dwóch grup dzieci w wojnę i tworzenie wojska rozgrywa się dramat nastolatka, który zakochał się bez odwzajemnienia w dziewczynie. Jest idealistą, chciałby pisać wiersze, próbuje malować i od małego dziecka zadawał trudne egzystencjalne pytania swoim dziadkom, co nie było częste w wiejskiej rzeczywistości. Jednocześnie jest życiowy, hardy i potrafi się bić. Działa według swoich twardych zasad.
Kilka sytuacji, takich jak bycie świadkiem samobójstwa, ciężkie pobicie, nieodwzajemniona miłość oraz wiara w przybycie ludzi, którzy zmienią życie materialne ludzi z wioski, sprawiają że dociera na skraj wytrzymałości. Dociera do ekstremum, gdzie dalej jest już tylko śmierć.
Należy do grupy tzw. "Doliniaków", którzy walczą z "Góralami". Obie grupy reprezentują dwie części wsi zwane Dolnymi i Górnymi Młynami. Tworzą "armie" walczące między sobą i posiadające pewien kodeks postępowania.
Sama wioska jest pokazana jako mała, hermetyczna społeczność z kilkoma odchyleniami w postaci baptysty, który prowadzi sklep, czy żydowskiego chłopca, który chciałby być Polakiem jak inni. Każdy się zna i każdy wszystko o sobie wie. Nic nie znanego nam wcześniej.
Ciekawi są outsiderzy. Pan Skierś i Pan Staś to ludzie wrażliwi, romantycy - doświadczeni przez koleje losu. Są moim zdaniem przedstawieniem tego, jak mógłby skończyć główny bohater powieści.
Będę miło wspominał. Wiele razy się uśmiechnąłem podczas czytania. Moja ocena to 4/5. Polecam każdemu, aby przy okazji powspominać swoje dzieciństwo!
Autor daje nam do rąk dzieło, w którym można dostrzec kilka płaszczyzn, lub głównych wątków: 1) dorastanie 2) relacje z rówieśnikami 3) wiejskie życie mieszkańców 4) życie outsiderów wiejskich.
Główny bohater - Polek to sierota, którym opiekują się dziadkowie. Jest krnąbrny, niezależny. W tle zabawy dwóch grup dzieci w wojnę i tworzenie wojska rozgrywa się dramat nastolatka, który zakochał się bez odwzajemnienia w dziewczynie. Jest idealistą, chciałby pisać wiersze, próbuje malować i od małego dziecka zadawał trudne egzystencjalne pytania swoim dziadkom, co nie było częste w wiejskiej rzeczywistości. Jednocześnie jest życiowy, hardy i potrafi się bić. Działa według swoich twardych zasad.
Kilka sytuacji, takich jak bycie świadkiem samobójstwa, ciężkie pobicie, nieodwzajemniona miłość oraz wiara w przybycie ludzi, którzy zmienią życie materialne ludzi z wioski, sprawiają że dociera na skraj wytrzymałości. Dociera do ekstremum, gdzie dalej jest już tylko śmierć.
Należy do grupy tzw. "Doliniaków", którzy walczą z "Góralami". Obie grupy reprezentują dwie części wsi zwane Dolnymi i Górnymi Młynami. Tworzą "armie" walczące między sobą i posiadające pewien kodeks postępowania.
Sama wioska jest pokazana jako mała, hermetyczna społeczność z kilkoma odchyleniami w postaci baptysty, który prowadzi sklep, czy żydowskiego chłopca, który chciałby być Polakiem jak inni. Każdy się zna i każdy wszystko o sobie wie. Nic nie znanego nam wcześniej.
Ciekawi są outsiderzy. Pan Skierś i Pan Staś to ludzie wrażliwi, romantycy - doświadczeni przez koleje losu. Są moim zdaniem przedstawieniem tego, jak mógłby skończyć główny bohater powieści.
Będę miło wspominał. Wiele razy się uśmiechnąłem podczas czytania. Moja ocena to 4/5. Polecam każdemu, aby przy okazji powspominać swoje dzieciństwo!
May 4, 2023
Zdecydowanie jedna z moich najulubieńszych powieści, o której przypominam sobie co jakiś czas, i która za każdym razem urzeka i ściska w sercu
November 12, 2024
"Jemu zawsze było mało, nie znał swojej miary i swego miejsca"
Displaying 1 - 4 of 4 reviews