Writer, esseist, art historian. she made her debut in 1989 with a novel Leć do nieba. Next novel Biały kamień (1994) gave her Władysław Reymont Award, and another Kochany Franz (1999) - PEN Club Award and a title of The Best Book Of October 1999 from Warsaw Literature Premiere. She's also an author of novels for young adults Latawce (2002). Her books were translated to German, French, Dutch, Portugese.
“Biały kamień” to jedna z ciekawszych powieści inicjacyjnych jakie przeczytałem. Koniec wieku XIX w. i zagubiona na Podolu wielokulturowa i wieloreligijna społeczność: Polacy, Żydzi, Ukraińcy. Wszyscy są dla siebie i znani i obcy. Współistnieją, podkreślając swoją osobność, swoistość. Podziały nie mają tu istotnego znaczenia, a na pewno nie te wynikające z polityki, religii, narodowości. Wszyscy pomimo swojej odrębności tworzą wspólnotę poza czasem i przestrzenią - wojnami, wędrówkami ludów, zmianami kulturowymi.
Z jednej strony mamy opowieść o świecie zatraconym, zaprzeszłym, z drugiej o chłopcu, który chłonie go wszystkimi zmysłami, dojrzewa, dorasta, a wraz z nim postrzeganie otoczenia się zmienia i ono samo - I wojna, upadek caratu, II Rzeczpospolita. Miesza się w tym baśniowość, poetyckość i symbolika miejsc, postaci, zdarzeń z wielokulturowością, wieloetnicznością. Ma to w sobie coś z idylli, sielanki.
Jest to też powieść o przemijaniu, odchodzeniu, nie tylko świata, porządku społecznego, ale i człowieka. Poznając całe życie Franciszka, poznajemy jego sposób rozumienia świata, odczuwania, godzenia się z nim, akceptowania i układania, wreszcie samego momentu odejścia z niego.
Pięknie napisane, pozwala odczuć zapachy, smaki, zatracić się w nich. Szkoda tylko, że tak krótka. Przypomina mi sposób opisywania Stryjkowskiego, Huellego, Myśliwskiego. Mam wrażenie, że tak już się nie pisze.