What do you think?
Rate this book
Μονταίν: Δοκίμια
Πρόκειται εδώ για ένα βιβλίο καλής πίστης, αναγνώστη.
Σε προειδοποιεί, μόλις το πρωτανοίξεις, πως ο μοναδικός σκοπός που έταξα στον εαυτό μου γράφοντάς το υπήρξε οικογενειακός και ιδιωτικός. Δεν έλαβα καθόλου υπόψη μου ούτε την εξυπηρέτησή σου ούτε τη δόξα μου. Ένας τέτοιος σκοπός ξεπερνά τις δυνάμεις μου. Προόρισα το βιβλίο μου για την εξυπηρέτηση και μόνον των συγγενών και φίλων μου: έτσι που όταν με χάσουν -και θα με χάσουν σύντομα- να μπορούν να ξαναβρίσκουν μέσα σ' αυτό μερικά χαρακτηριστικά της φύσης μου και του χαρακτήρα μου, και έτσι να διατηρούν πιο ολοκληρωμένη και πιο ζωηρή την εικόνα που είχαν σχηματίσει για μένα. Αν ο σκοπός μου ήταν ν' αναζητήσω την εύνοια του κόσμου, θα είχα φορέσει ένα καλύτερο ρούχο και θα παρουσίαζα τον εαυτό μου σε μια μελετημένη στάση. Όμως θέλω να με βλέπουν με το απλό, φυσικό και συνηθισμένο μου ντύσιμο, χωρίς προσπάθεια κι επιτήδευση: γιατί τον εαυτό μου είναι που ζωγραφίζω. Τα ελατώμματά μου θα σου παρουσιάζονται ανάγλυφα, όπως και το φυσικό μου παρουσιαστικό, όσο βέβαια μου το επιτρέπει ο σεβασμός προς το κοινό. Γιατί, αν βρισκόμουν ανάμεσα σ' αυτούς τους λαούς που λένε ότι ζουν ακόμη κάτω απ' τη γλυκιά ελευθερία των πρωταρχικών νόμων της φύσης, σε βεβαιώνω πως προθυμότατα θα είχα ζωγραφίσει τον εαυτό μου ολόκληρον και εντελώς γυμνόν. Έτσι, αναγνώστη, είμαι εγώ ο ίδιος η ύλη του βιβλίου μου δεν υπάρχει λόγος να σπαταλάς τις ελεύθερες ώρες σου μ' ένα θέμα τόσο ελαφρό και μάταιο. (Από την έκδοση)
Σε προειδοποιεί, μόλις το πρωτανοίξεις, πως ο μοναδικός σκοπός που έταξα στον εαυτό μου γράφοντάς το υπήρξε οικογενειακός και ιδιωτικός. Δεν έλαβα καθόλου υπόψη μου ούτε την εξυπηρέτησή σου ούτε τη δόξα μου. Ένας τέτοιος σκοπός ξεπερνά τις δυνάμεις μου. Προόρισα το βιβλίο μου για την εξυπηρέτηση και μόνον των συγγενών και φίλων μου: έτσι που όταν με χάσουν -και θα με χάσουν σύντομα- να μπορούν να ξαναβρίσκουν μέσα σ' αυτό μερικά χαρακτηριστικά της φύσης μου και του χαρακτήρα μου, και έτσι να διατηρούν πιο ολοκληρωμένη και πιο ζωηρή την εικόνα που είχαν σχηματίσει για μένα. Αν ο σκοπός μου ήταν ν' αναζητήσω την εύνοια του κόσμου, θα είχα φορέσει ένα καλύτερο ρούχο και θα παρουσίαζα τον εαυτό μου σε μια μελετημένη στάση. Όμως θέλω να με βλέπουν με το απλό, φυσικό και συνηθισμένο μου ντύσιμο, χωρίς προσπάθεια κι επιτήδευση: γιατί τον εαυτό μου είναι που ζωγραφίζω. Τα ελατώμματά μου θα σου παρουσιάζονται ανάγλυφα, όπως και το φυσικό μου παρουσιαστικό, όσο βέβαια μου το επιτρέπει ο σεβασμός προς το κοινό. Γιατί, αν βρισκόμουν ανάμεσα σ' αυτούς τους λαούς που λένε ότι ζουν ακόμη κάτω απ' τη γλυκιά ελευθερία των πρωταρχικών νόμων της φύσης, σε βεβαιώνω πως προθυμότατα θα είχα ζωγραφίσει τον εαυτό μου ολόκληρον και εντελώς γυμνόν. Έτσι, αναγνώστη, είμαι εγώ ο ίδιος η ύλη του βιβλίου μου δεν υπάρχει λόγος να σπαταλάς τις ελεύθερες ώρες σου μ' ένα θέμα τόσο ελαφρό και μάταιο. (Από την έκδοση)
305 pages, Paperback
First published March 26, 2012
4 people want to read
About the author
Michel de Montaigne
1,732 books1,587 followersMichel Eyquem de Montaigne (1532-1592) was one of the most influential writers of the French Renaissance. Montaigne is known for popularizing the essay as a literary genre. He became famous for his effortless ability to merge serious intellectual speculation with casual anecdotes and autobiography—and his massive volume Essais (translated literally as "Attempts") contains, to this day, some of the most widely influential essays ever written. Montaigne had a direct influence on writers the world over, from William Shakespeare to René Descartes, from Ralph Waldo Emerson to Stephan Zweig, from Friedrich Nietzsche to Jean-Jacques Rousseau. He was a conservative and earnest Catholic but, as a result of his anti-dogmatic cast of mind, he is considered the father, alongside his contemporary and intimate friend Étienne de La Boétie, of the "anti-conformist" tradition in French literature.
In his own time, Montaigne was admired more as a statesman then as an author. The tendency in his essays to digress into anecdotes and personal ruminations was seen as detrimental to proper style rather than as an innovation, and his declaration that, "I am myself the matter of my book", was viewed by his contemporaries as self-indulgent. In time, however, Montaigne would be recognized as embodying, perhaps better than any other author of his time, the spirit of freely entertaining doubt which began to emerge at that time. He is most famously known for his skeptical remark, "Que sais-je?" ("What do I know?").
Remarkably modern even to readers today, Montaigne's attempt to examine the world through the lens of the only thing he can depend on implicitly—his own judgment—makes him more accessible to modern readers than any other author of the Renaissance. Much of modern literary nonfiction has found inspiration in Montaigne, and writers of all kinds continue to read him for his masterful balance of intellectual knowledge and personal storytelling.
In his own time, Montaigne was admired more as a statesman then as an author. The tendency in his essays to digress into anecdotes and personal ruminations was seen as detrimental to proper style rather than as an innovation, and his declaration that, "I am myself the matter of my book", was viewed by his contemporaries as self-indulgent. In time, however, Montaigne would be recognized as embodying, perhaps better than any other author of his time, the spirit of freely entertaining doubt which began to emerge at that time. He is most famously known for his skeptical remark, "Que sais-je?" ("What do I know?").
Remarkably modern even to readers today, Montaigne's attempt to examine the world through the lens of the only thing he can depend on implicitly—his own judgment—makes him more accessible to modern readers than any other author of the Renaissance. Much of modern literary nonfiction has found inspiration in Montaigne, and writers of all kinds continue to read him for his masterful balance of intellectual knowledge and personal storytelling.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
September 28, 2023
[...]Οι λαοί που ανατράφηκαν στην ελευθερία και στο να κυβερνώνται μόνοι τους, θεωρούν κάθε άλλη μορφή πολιτεύματος τερατώδη κι αφύσικη. Όσοι έμαθαν στη μοναρχία, κάνουν το ίδιο. Και παρ' όλη την ευκαιρία που τους δίνει η τύχη γι’ αλλαγή, τη στιγμή μάλιστα που έχουν, με μεγάλες δυσκολίες, απαλλαγεί απ' τη φορτικότητα ενός μονάρχη, τρέχουν να υποκαταστήσουν με τις ίδιες δυσκολίες έναν καινούργιο, γιατί δεν μπορούν να πάρουν απόφαση να μισήσουν τη δεσποτεία.[...]
Displaying 1 of 1 review