در وصف این کتاب نوشتن "اولین رمان تاریخی ایران". نمیدونم آیا اولین بودن باعث ارزش خاصی برای این کتاب میشه یا نه، اما به شخصه خیلی بابت وقتی که برای این کتاب گذاشتم پشیمونم. از روده درازی های نویسنده که بگذریم، بیشتر شبیه به آرزوهای دست نیافته اون آدم بود. انگار نویسنده آرزو داشت گنج داشته باشه، بهترین زن دنیا رو بگیره، اون بهترین زن دنیا با دست خودش و با اصرار دومین بهترین زن دنیا رو هووی خودش کنه، دومین بهترین زن دنیا با اصرار یه ملکه رو هووی دیگه خودش کنه و کلا داستان به همین قسم ادامه پیدا کنه. و نکته عذاب آور دیگه، حرص نویسنده برای خوب نشون دادن اسلام و خراب کردن مسیحیت هست. خلاصه کتاب بیشتر توهمات یه مرد مسلمون از خوشبختی هس. شاید اگر دن بیلزیریان مسلمون شه و بخواد کتابی بنویسه، نتیجه شبیه به این کتاب در بیاد :) من حتی ارزش تاریخی هم برای این کتاب قائل نیستم. شاید کل اطلاعات تاریخی این کتاب ۸۰۰ صفحه ای رو بشه تو ده تا صفحه آ.چهار نوشت. خلاصه اینکه وقت و حوصلتون رو ذخیره کنید و سراغ این کتاب نرید.