What do you think?
Rate this book
Ode aan de Onstilbare
Een ode aan onstilbaar verlangen
Ode aan de Onstilbare is een tweetalige dichtbundel van Gaite Jansen waarin ze alles viert wat niet te stillen is. Ze bezingt wat ons tot mensen maakt. Ieder gevoel heeft recht van bestaan. Het is een ode aan verdriet, een ode aan de liefde en vooral: een ode aan onstilbaar verlangen.
Ode aan de Onstilbare is een tweetalige dichtbundel van Gaite Jansen waarin ze alles viert wat niet te stillen is. Ze bezingt wat ons tot mensen maakt. Ieder gevoel heeft recht van bestaan. Het is een ode aan verdriet, een ode aan de liefde en vooral: een ode aan onstilbaar verlangen.
144 pages, Kindle Edition
Published February 13, 2023
1 person is currently reading
23 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
December 29, 2023
The poems did resonate that much with me; unoriginal, slightly puerile. Some lines that stood out:
"I am thirty and there are rooms
I thought I would have conquered by now
like the one in which
I do"
"it’s not about feeling happy
it’s about feeling it all"
"I am thirty and there are rooms
I thought I would have conquered by now
like the one in which
I do"
"it’s not about feeling happy
it’s about feeling it all"
February 25, 2023
Op de eerste plaats is ‘Ode aan de Onstilbare‘ een prachtige en opvallende verschijning. Ik denk dat het voor mij zeker één van mijn favoriete covers is van de dichtbundels die ik in huis heb.
Deze bundel is geschreven door de Nederlandse Gaite Jansen, maar de bundel is tweetalig. Gaite zelf vertelt ons aan het begin van de bundel waarom.
***
‘In het omarmen dat alles alles is
dat er zoveel leven is om te leven
koos ik ervoor mijn moeders tongval samen te voegen
met de tongval die mijn nieuwsgierigheid wekt
in de hoop dat dit jouw hart zal kussen
zoals het het mijne kust
ongeacht of je beide talen leest
of een
bedankt dat je dit boek openslaat’
***
You got me Gaite!
Zelf lees ik zowel Nederlands- als Engelstalig. En als een bundel tweetalig is, vind ik dat een feestje.
Soms komen gedichten, woorden, heel anders over in een andere taal. En juist dat verschil vind ik prachtig.
Mijn eerste pluspunt wat betreft deze bundel dus!
In haar bundel, viert Gaite Jansen alles wat niet te stillen is. Emoties, gedachten, gevoelens. En wat mij betreft geeft ze absoluut woorden aan alles wat er is en wat we ervaren of kunnen ervaren.
Sommige gedichten voelden heel persoonlijk. Intiem zelfs. Dit maakte dat het voor mij voelde alsof we echt in het hoofd van Gaite aanwezig waren. Heel bijzonder.
Het was zeker even een kippenvel momentje toen ik besefte dat ook woorden, die helemaal niet op mijzelf van toepassing zijn, mij zo kunnen raken.
***
‘JE KUNT VRIJ ZIJN LIEFSTE,
WEES DE VRIJHEID
Zing het donker uit je hoofd
gooit het je omhoog
dan dans je het neer
verdrink het vuur niet in je borst
draag het als je kroon’
***
Als iemand die donkere momenten kent, las ik licht in deze woorden. Het gaf hoop, liefde en licht in de duisternis. Ik heb deze woorden denk ik wel een aantal keer opnieuw gelezen. Uiteraard ook de Engelse versie die, eveneens heel mooi is.
Conclusie
‘Ode aan de Onstilbare‘ is wat mij betreft een prachtige en krachtige bundel vol pure emoties en gedachten.
Gaite Jansen bezit de kracht om je met elk gedicht te raken. Ook als je jezelf niet herkent in sommige gedichten.
De gedichten voelen persoonlijk en zelfs intiem.
Dat ze mij ook heeft weten te raken met de intimiteit vond ik prachtig.
Wat mij betreft is dit absoluut een bundel om er nog eens opnieuw bij te pakken en je opnieuw te laten onderdompelen in de woorden van Gaite om even ergens anders te zijn.
Deze bundel is geschreven door de Nederlandse Gaite Jansen, maar de bundel is tweetalig. Gaite zelf vertelt ons aan het begin van de bundel waarom.
***
‘In het omarmen dat alles alles is
dat er zoveel leven is om te leven
koos ik ervoor mijn moeders tongval samen te voegen
met de tongval die mijn nieuwsgierigheid wekt
in de hoop dat dit jouw hart zal kussen
zoals het het mijne kust
ongeacht of je beide talen leest
of een
bedankt dat je dit boek openslaat’
***
You got me Gaite!
Zelf lees ik zowel Nederlands- als Engelstalig. En als een bundel tweetalig is, vind ik dat een feestje.
Soms komen gedichten, woorden, heel anders over in een andere taal. En juist dat verschil vind ik prachtig.
Mijn eerste pluspunt wat betreft deze bundel dus!
In haar bundel, viert Gaite Jansen alles wat niet te stillen is. Emoties, gedachten, gevoelens. En wat mij betreft geeft ze absoluut woorden aan alles wat er is en wat we ervaren of kunnen ervaren.
Sommige gedichten voelden heel persoonlijk. Intiem zelfs. Dit maakte dat het voor mij voelde alsof we echt in het hoofd van Gaite aanwezig waren. Heel bijzonder.
Het was zeker even een kippenvel momentje toen ik besefte dat ook woorden, die helemaal niet op mijzelf van toepassing zijn, mij zo kunnen raken.
***
‘JE KUNT VRIJ ZIJN LIEFSTE,
WEES DE VRIJHEID
Zing het donker uit je hoofd
gooit het je omhoog
dan dans je het neer
verdrink het vuur niet in je borst
draag het als je kroon’
***
Als iemand die donkere momenten kent, las ik licht in deze woorden. Het gaf hoop, liefde en licht in de duisternis. Ik heb deze woorden denk ik wel een aantal keer opnieuw gelezen. Uiteraard ook de Engelse versie die, eveneens heel mooi is.
Conclusie
‘Ode aan de Onstilbare‘ is wat mij betreft een prachtige en krachtige bundel vol pure emoties en gedachten.
Gaite Jansen bezit de kracht om je met elk gedicht te raken. Ook als je jezelf niet herkent in sommige gedichten.
De gedichten voelen persoonlijk en zelfs intiem.
Dat ze mij ook heeft weten te raken met de intimiteit vond ik prachtig.
Wat mij betreft is dit absoluut een bundel om er nog eens opnieuw bij te pakken en je opnieuw te laten onderdompelen in de woorden van Gaite om even ergens anders te zijn.
December 19, 2025
Love. The world is not a better place if you don’t.
Reading good poetry is valuable in many aspects. It’s like taking a step back, putting things into perspective. The structure tells you that there is no rush. Each poem made me reflect on relatable situations, setting the premises straight away with a unique, indefinable essence, and elegantly mastering the art of pausing. Stanislavski has a great saying in his collection about the importance of pausing. He says, "The logical pause is for our brain, and the psychological pause is for our feelings."
Gaîté reminded me of some things I should always be mindful of—things I should never take for granted. Things I also should recognize as being out of my control. Little things that spark my heart and my wounds. Things I wish didn’t have to be so difficult. Little things I sometimes ignore, which take away my degree of presence and how I feel about myself. Being present and feeling it all patiently has had, and still has, the power to help me draw meaningful conclusions about what I value and what I want to distance myself from.
The content, conflict, and approach draw you in, inviting you to know more. It’s like a cozy conversation with a sweet, reflective person who knows the value of good words and provokes thoughts and emotions. It leads to thoughtful conclusions, subjectively speaking. Certainly, it makes you consider thoughts and emotions as possibilities to entertain, without internalizing everything at first glance. It’s great to remember tenderness and understanding in the midst of dark times.
Providing or finding shelter when needed, softening the taste of sadness, inhaling and exhaling as one, crawling through grief, shrieking through joy, and making yourself strong enough to bloom—can we be kind and still vigilant enough to nourish these warm feelings? "Spit me out as you must!" And I forgave you and will keep on forgiving, knowing that this is not your entirety. Once you’ve tasted how abundant love is, there’s no going back. Have a good read, insatiable person.
˜We willen weten waar we mee te maken hebben.
Voor we ons daartoe verhouden.
Voordat we een volgende vertellen,
Hoe het goed of kwaad te doen.
We willen ongetemd zijn, want dat zijn we.
Dansen naast de maat van de muziek.
We willen beestachtig verlangen,
En nooit,
Nooit meer,
Binnen de lijntjes kleuren,
Die door een ander zijn bedacht.˜ -Gaite
Link to my highlights: Search in your drive, neno.
Curtain
Reading good poetry is valuable in many aspects. It’s like taking a step back, putting things into perspective. The structure tells you that there is no rush. Each poem made me reflect on relatable situations, setting the premises straight away with a unique, indefinable essence, and elegantly mastering the art of pausing. Stanislavski has a great saying in his collection about the importance of pausing. He says, "The logical pause is for our brain, and the psychological pause is for our feelings."
Gaîté reminded me of some things I should always be mindful of—things I should never take for granted. Things I also should recognize as being out of my control. Little things that spark my heart and my wounds. Things I wish didn’t have to be so difficult. Little things I sometimes ignore, which take away my degree of presence and how I feel about myself. Being present and feeling it all patiently has had, and still has, the power to help me draw meaningful conclusions about what I value and what I want to distance myself from.
The content, conflict, and approach draw you in, inviting you to know more. It’s like a cozy conversation with a sweet, reflective person who knows the value of good words and provokes thoughts and emotions. It leads to thoughtful conclusions, subjectively speaking. Certainly, it makes you consider thoughts and emotions as possibilities to entertain, without internalizing everything at first glance. It’s great to remember tenderness and understanding in the midst of dark times.
Providing or finding shelter when needed, softening the taste of sadness, inhaling and exhaling as one, crawling through grief, shrieking through joy, and making yourself strong enough to bloom—can we be kind and still vigilant enough to nourish these warm feelings? "Spit me out as you must!" And I forgave you and will keep on forgiving, knowing that this is not your entirety. Once you’ve tasted how abundant love is, there’s no going back. Have a good read, insatiable person.
˜We willen weten waar we mee te maken hebben.
Voor we ons daartoe verhouden.
Voordat we een volgende vertellen,
Hoe het goed of kwaad te doen.
We willen ongetemd zijn, want dat zijn we.
Dansen naast de maat van de muziek.
We willen beestachtig verlangen,
En nooit,
Nooit meer,
Binnen de lijntjes kleuren,
Die door een ander zijn bedacht.˜ -Gaite
Link to my highlights: Search in your drive, neno.
Curtain
Displaying 1 - 3 of 3 reviews