What do you think?
Rate this book
کتاب المغازی للواقدی الجزء الثانی
کتاب المغازی للواقدی الجزء الثانی
457 pages, Hardcover
First published January 1, 1966
9 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
June 9, 2019
دوستانِ گرانقدر، در جلدِ دوم این کتاب، مورخِ بزرگ، «واقدی» به اخبارِ مربوط به جنگ هایی همچون، «خندق»، «بنی قریظه»، «غابه»، «قرطا»، «حدیبیه»، «خیبر»، «قضیه»، «فتح» و «موته» پرداخته است و اطلاعاتِ معتبری را ارائه میدهد... و البته برایِ آن دسته از دوستانی مفید میباشد که تاریخ تازیان و اسلام را به صورتِ تخصصی موردِ پژوهش قرار داده اند
در جلد دوم اخباری از کشته شدنِ یهودیان به دستِ تازیانِ مسلمان در جنگ «خیبر» و جنگ «بنی قریظه» نوشته شده که دلِ هر انسانی به درد می آید که این جانی ها آیا انسان بوده اند و یا حیوان!!! و چگونه امروزه عده ای این جنایتکاران و متجاوزان و قاتلانِ بی رحم را به عنوانِ پیشوا و مقدس میپرستند!!! یهودیان این همه انسان را در تاریخ وحشیانه کشتند به خاطرِ خدایشان... مسیحیان این همه انسان را کشتند، به خاطرِ دینشان... مسلمانان این همه انسان را کشتند و کاماکان به این کشتار و تجاوز ادامه میدهند به خاطر رضایتِ اللهِ اکبر... این ها چه دینِ کثیفیست؟؟ این چه خدایِ خونخوار و چه پیروانِ جنایتکاریست که دارد؟؟؟؟؟؟ آیا انگل و ویروسی خطرناک تر از دین بر رویِ زمین به وجود آمده است؟؟ آیا حادثه ای، بیش از وجودِ یهودیت و مسیحیت و اسلام، جانِ انسانها را گرفته است؟؟ به من بگویید، شاید از تاریخ بی خبرم
----------------------------------------------
از میان جنگهایِ جلدِ دوم، که بهتر است بگویم غارت بوده تا جنگ... به انتخاب اخبارِ «موته» را برای نوشتن برگزیدم، بنابراین برخی از این اخبار را برایِ شما عزیزان در زیر مینویسم
لازم به گفتن است که «موته» سرزمینی نزدیک به «دمشق» میباشد و گویا امروزه در «اردن» قرار دارد
واقدی در صفحهِ ۵۷۶ گوید: پیامبر «حارث ابن عمیر ازدی» را که از خاندان "بنی لهب" بود با نامه ای به سویِ پادشاه «بصری» فرستادند... چون او به سرزمین "موته" رسید «شرحبیل غسانی» به او برخورد کرد و پرسید کجا میروی؟ حارث گفت: به شام... شرحبیل پرسید: از فرستادگان محمدی؟ گفت: آری ... شرحبیل دستور داد او را گرفتند و بستند و سپس با شکنجۀ بسیار گردنش را زدند
زمانی که این خبر به محمد رسید مردم را فراخواند و خبرِ کشته شدنِ حارث را به آنها داد... تازیان به فرماندهی و پرچم داری «زید بن حارثه» به "موته" لشگرکشی کردند
فرماندهی لشگرِ مقابل با شرحبیل، مردی از قبیلۀ "ازد" بود و سپس مسلمانان متوجه شدند که «حرقل» نیز صدهزار سرباز جنگی برایِ آنها کمک فرستاده است، ترس وجودشان را گرفت... «عبدالله ابن رواحه» گفت: به خدا سوگند که تعدادشان مهم نیست و خدایِ محمد با ماست و ما با نیرویِ ایمان به جنگشان میرویم
خلاصه عزیزانم، این بیابانی ها، با نیرویِ ایمان به جنگِ آنها رفتند و پرچمدارشان «زید بن حارثه» با نیزه به هلاکت رسید و سپس «جعفر بن ابی طالب» پرچم در دست گرفت و یک رومی آنچنان ضربتی با شمشیر بر بدنِ جعفربن ابی طالب زد که بدنش از وسط به دو نیم شد و نیم دیگرِ بدنش بر درختِ تاکی افتاد و بر همان تکه از بدنش سی جای زخم یا بیشتر از آن دیده میشد و در نیمِ دیگرِ بدنش نیزه ای فرو کرده بودند که از آن سویِ بدنش خارج شده بود و پس از او «عبدالله بن رواحه» پرچم در دست گرفت و به هلاکت رسید... و این بود عزیزانم، نیروی ایمانِ بیخردان که باعث شد در آن جنگ تار و مار شوند و هرکدامشان همچون یک تکه پوست، با نیزه به زمین دوخته شدند تا بفهمند هرجایی برای غارت کردنِ آنها و خدایشان اللهِ اکبر مناسب نیست
البته پس از این غارتِ نا فرجام، محمد بن عبدالله به غارتگرانش گفت: «زید» و «جعفر» که پرچمدار بودند، به سرعت به بهشت رفتند!!! و «عبدالله ابن رواحه» آهسته به بهشت رفت!!!! بعد از شنیدنِ این خزعبلات، انصار شاکی شدند، که چرا یکی از ما آهسته به بهشت رفته است و آن دو سریع به بهشت رفتند!!؟؟ محمد پاسخ داد: چون «عبدالله بن رواحه» به شدت زخمی شد، نخست شروع به سرزنش کردنِ خود نمود، ولی سپس شجاعت و نیرو یافت و شهید شد و واردِ بهشت گردید... با این توضیحاتِ بی سر و ته، دلِ انصار آرام گردید
گویی، اکنون در اُردن، گورِ این سه پرچمداری که در آن غارت به هلاکت رسیدند، هنوز موجود است
-----------------------------------------------
امیدوارم این ریویو با آنکه اخباری ازموجوداتِ بیخرد بود، برای شما خردگرایان مفید بوده باشه
«پیروز باشید و ایرانی»
در جلد دوم اخباری از کشته شدنِ یهودیان به دستِ تازیانِ مسلمان در جنگ «خیبر» و جنگ «بنی قریظه» نوشته شده که دلِ هر انسانی به درد می آید که این جانی ها آیا انسان بوده اند و یا حیوان!!! و چگونه امروزه عده ای این جنایتکاران و متجاوزان و قاتلانِ بی رحم را به عنوانِ پیشوا و مقدس میپرستند!!! یهودیان این همه انسان را در تاریخ وحشیانه کشتند به خاطرِ خدایشان... مسیحیان این همه انسان را کشتند، به خاطرِ دینشان... مسلمانان این همه انسان را کشتند و کاماکان به این کشتار و تجاوز ادامه میدهند به خاطر رضایتِ اللهِ اکبر... این ها چه دینِ کثیفیست؟؟ این چه خدایِ خونخوار و چه پیروانِ جنایتکاریست که دارد؟؟؟؟؟؟ آیا انگل و ویروسی خطرناک تر از دین بر رویِ زمین به وجود آمده است؟؟ آیا حادثه ای، بیش از وجودِ یهودیت و مسیحیت و اسلام، جانِ انسانها را گرفته است؟؟ به من بگویید، شاید از تاریخ بی خبرم
----------------------------------------------
از میان جنگهایِ جلدِ دوم، که بهتر است بگویم غارت بوده تا جنگ... به انتخاب اخبارِ «موته» را برای نوشتن برگزیدم، بنابراین برخی از این اخبار را برایِ شما عزیزان در زیر مینویسم
لازم به گفتن است که «موته» سرزمینی نزدیک به «دمشق» میباشد و گویا امروزه در «اردن» قرار دارد
واقدی در صفحهِ ۵۷۶ گوید: پیامبر «حارث ابن عمیر ازدی» را که از خاندان "بنی لهب" بود با نامه ای به سویِ پادشاه «بصری» فرستادند... چون او به سرزمین "موته" رسید «شرحبیل غسانی» به او برخورد کرد و پرسید کجا میروی؟ حارث گفت: به شام... شرحبیل پرسید: از فرستادگان محمدی؟ گفت: آری ... شرحبیل دستور داد او را گرفتند و بستند و سپس با شکنجۀ بسیار گردنش را زدند
زمانی که این خبر به محمد رسید مردم را فراخواند و خبرِ کشته شدنِ حارث را به آنها داد... تازیان به فرماندهی و پرچم داری «زید بن حارثه» به "موته" لشگرکشی کردند
فرماندهی لشگرِ مقابل با شرحبیل، مردی از قبیلۀ "ازد" بود و سپس مسلمانان متوجه شدند که «حرقل» نیز صدهزار سرباز جنگی برایِ آنها کمک فرستاده است، ترس وجودشان را گرفت... «عبدالله ابن رواحه» گفت: به خدا سوگند که تعدادشان مهم نیست و خدایِ محمد با ماست و ما با نیرویِ ایمان به جنگشان میرویم
خلاصه عزیزانم، این بیابانی ها، با نیرویِ ایمان به جنگِ آنها رفتند و پرچمدارشان «زید بن حارثه» با نیزه به هلاکت رسید و سپس «جعفر بن ابی طالب» پرچم در دست گرفت و یک رومی آنچنان ضربتی با شمشیر بر بدنِ جعفربن ابی طالب زد که بدنش از وسط به دو نیم شد و نیم دیگرِ بدنش بر درختِ تاکی افتاد و بر همان تکه از بدنش سی جای زخم یا بیشتر از آن دیده میشد و در نیمِ دیگرِ بدنش نیزه ای فرو کرده بودند که از آن سویِ بدنش خارج شده بود و پس از او «عبدالله بن رواحه» پرچم در دست گرفت و به هلاکت رسید... و این بود عزیزانم، نیروی ایمانِ بیخردان که باعث شد در آن جنگ تار و مار شوند و هرکدامشان همچون یک تکه پوست، با نیزه به زمین دوخته شدند تا بفهمند هرجایی برای غارت کردنِ آنها و خدایشان اللهِ اکبر مناسب نیست
البته پس از این غارتِ نا فرجام، محمد بن عبدالله به غارتگرانش گفت: «زید» و «جعفر» که پرچمدار بودند، به سرعت به بهشت رفتند!!! و «عبدالله ابن رواحه» آهسته به بهشت رفت!!!! بعد از شنیدنِ این خزعبلات، انصار شاکی شدند، که چرا یکی از ما آهسته به بهشت رفته است و آن دو سریع به بهشت رفتند!!؟؟ محمد پاسخ داد: چون «عبدالله بن رواحه» به شدت زخمی شد، نخست شروع به سرزنش کردنِ خود نمود، ولی سپس شجاعت و نیرو یافت و شهید شد و واردِ بهشت گردید... با این توضیحاتِ بی سر و ته، دلِ انصار آرام گردید
گویی، اکنون در اُردن، گورِ این سه پرچمداری که در آن غارت به هلاکت رسیدند، هنوز موجود است
-----------------------------------------------
امیدوارم این ریویو با آنکه اخباری ازموجوداتِ بیخرد بود، برای شما خردگرایان مفید بوده باشه
«پیروز باشید و ایرانی»
Displaying 1 of 1 review