คุณชาย

by ว.วินิจฉัยกุล

‘โด่ง’ เด็กหนุ่มกำพร้าไร้ญาติขาดมิตร แต่ได้รับการอุปถัมภ์ค่ำจุนจากครอบครัวซึ่งเปลี่ยมล้นด้วยความเมตตา เลี้ยงดู อบรมสั่งสอนไม่ต่างไปจากบุตรของตน และด้วยความสำนึกในพระคุณและสำเหนียกในชาติกำเนิด เด็กหนุ่มจึงนำพาชีวิตให้เจริญขึ้นด้วยการยึดหลักคุณธรรมเป็นที่ตั้ง--เป็น คุณชายที่พรั่งพร้อมด้วยคุณสมบัติทุกประการ

Paperback

About the author

ว.วินิจฉัยกุล เป็นหนึ่งในนามปากกาของ รองศาสตราจารย์ ดร.คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ ซึ่งเป็นนักประพันธ์นวนิยายชาวไทย นามปากกาที่เป็นที่รู้จักอื่นๆ ได้แก่ แก้วเก้า, รักร้อย, ปารมิตา, วัสสิกา และ อักษรานีย์

Reviews

[APAPANNEE S. · Rating 5 out of 5]

ประทับใจในความเป็นคนดีของพระเอกมาก ถึงจะทุลักทุเลอยู่เสมอๆ แต่ก็ยังพยายามที่จะยึดมั่นในความดี เหมือนเนื้อเรื่องจะเน้นเกี่ยวกับความลำบากลำบนในช่วงวัยรุ่นของตัวละครหลักเสียมาก ชีวิตรันทดของโด่งที่ยังพอมีบุญหนุนนำอยู่บ้างและเพราะความดีของเจ้าตัวเองด้วยถึงได้พบเจอคนดีๆ อยู่เสมอ

อ่านๆ ไป บางทีสะดุ้ง เวลาเจอนิสัยไม่ดีของตัวละคร ย้อนคิดถึงตัวเองสมัยวัยรุ่นก็คล้ายๆ กัน เหมือนโดนสั่งสอนย้อนหลังเลยค่ะ
ได้เห็นภาพอย่างชัดเจนเลยว่าความทุกข์มันอยู่กับมนุษย์ทุกคน จะยากดีมีจนก็มีความทุกข์ด้วยกันทั้งนั้น อยู่ที่ใครจะสามารถรับมือกับมันได้แค่ไหน ตัวละครในเรื่องหลายตัวที่วางความทุกข์ไม่ได้ เป็นทุกข์เป็นร้อนกับมันอยู่ตลอดเวลา ทั้งๆ ที่ถ้าเราช่างมันซะ แล้วมองเห็นอะไรที่พอจะทำได้บ้าง ก็อาจจะเป็นบ้าทุกข์ร้อนน้อยลงกว่านี้

ประทับใจอีกอย่างคือ พระเอกนางเอกลูกครึ่งอะ ทำไมอ่านรีวิวคนอื่นไม่มีใครบอกไว้เลย หล่อสวยมากด้วย นี่จินตนาการไว้ดูดีกว่าคู่ณเดชน์ญาญ่าอีกนะคะ ฮ่าๆๆๆ

อยากให้มีช่วงผลของการกระทำมากกว่านี้ค่ะ เพราะไม่ชอบคิดเอาเอง ฮ่าๆ
อินกับความรักของลุงมหามากพอๆ กับตาแหยมเลยนะคะ ตอนตาแหยมก็เสียน้ำตาสะอื้นฮักๆ เลยนะ ตาแหยมดีกับโด่งรักโด่งมากจริงๆ ส่วนลุงมหาก็รักและเป็นห่วงโด่งมากเหมือนกันนะ แต่มีเหตุผลหลายอย่างที่ไม่อาจจะดีได้จนสุดทาง เลยเหมือนรักไม่มากเท่าที่ตาแหยมรัก ถ้ามีตอนต่อกล่าวถึงบั้นปลายของลุงมหาคงจะเสียน้ำตาหนักกว่านี้แน่ๆ เลยค่ะ

ชอบมาก ถึงจะอยากให้มีอะไรๆ เพิ่มขึ้นกว่านี้อีกบ้าง แต่ก็ชอบ ประทับใจ

ปล.สงสัยในตัวพี่พีรยศมาก จะมีคู่ตุนาหงันกับชาวบ้านเขาไหมคะ ฮ่าๆๆ โปรไฟล์ดีมากเว่อ จนอยากเก็บไว้เอง นี่เห็นว่าอาจารย์ไม่ค่อยแต่งแนวเอาตัวละครเรื่องก่อนมาเป็นตัวเอกเรื่องใหม่ เลยหมดหวังจะได้รู้แล้ว ไม่งั้นก็จะเชียร์ให้อาจารย์เขียนเพิ่มสักเรื่องค่ะฮ่าๆๆ

[Pimporn Janput · Rating 2 out of 5]

คนเราจะเกิดมาในตระกูลสูงศักดิ์หรือชาวบ้านตาดำๆ มันอยู่ที่ความประพฤติปฏิบัติอยู่ในศีลธรรมบลาๆ มันก็ถูกอยู่ส่วนหนึ่ง อ่านไปจะเริ่มซึบซับแนวคิดนี้ละ และจะไม่มีการตั้งคำถามการทำงานของรัฐบาล สวัสดิการจากภาครัฐใดๆ ทั้งสิ้น อย่างตัวละครในเรื่องถ้าไม่โชคดีได้เศรษฐีมารับไปเลี้ยง มีหรือจะลืมตาอ้าปากได้ คนจนกี่คนที่จะโชคดีได้รับโอกาสแบบนั้น อ่านละอินมากๆก็จะลืมบริบทของรัฐไปเลย โนการตั้งคำถาม ตั้งหน้าตั้งตาหาเงิน รอคอยโอกาสอย่างเดียว ในกรณีชีวิตจริงคงจะเป็นการถูกหวยซะละกระมัง

[Kat Sira · Rating 3 out of 5]

หนังสือเล่มนี้เขียนเมื่อหลายสิบปีแล้ว บางอย่างในเล่มเป็นสิ่งที่ล้าสมัยไปนานแล้ว แต่ข้อคิดเกี่ยวกับการทำความดีและการรู้คุณคนก็ยังคงทันสมัยอยู่ตลอดกาล

เนื้อเรื่องสนุกดีค่ะ แต่บางช่วงก็บรรยายเยอะไปนิดนึง

3.5

[Muchi Muchima · Rating 4 out of 5]

100 บท การเดินทางที่แสนยาวนานกับอารมณ์ที่แสนจะหลากหลาย
การเดินทางตั้งแต่เป็นเด็กชายกำพร้าชื่อโด่ง
ไปเป็นเด็กหนุ่มที่ถูกอุปการะ
จนถึงชายหนุ่มที่ตั้งตนได้

กับผู้คนที่พบเจอมากมาย
ที่สุดในนั้นคือ “ตาแหยม” ที่ย้ำกับ โด่ง ว่าตัวเขาเอาชีวิตรอด แต่เอาตัวเองไม่รอด
ตาแหยมที่มองเห็นโด่งเหมือนภาพสะท้อนตัวเอง
ตาแหยมที่รักและหวังดีกับโด่งที่สุด

คนต่อมา รวงข้าว
สาวน้อยที่ขาดความรักจากพ่อ แม่เหมือนโด่ง
สาวน้อยที่โด่งมอบความรักให้
สาวน้อยที่มีความแตกต่างกับโด่งมากเกินกว่าที่ครอบครัวฝ่ายหญิงจะสนับสนุน

คุณลุง คุณป้าที่อุปการะโด่งมาตั้งแต่เด็ก
และคุณเต้ยลูกชายคนเดียวของผู้มีพระคุณทั้งสอง
และคนอื่น ๆ อีกมากมาย

อ่านไปแล้วจับอะไรได้บ้าง
1 คนที่เกิดมามีพร้อมแทบทุกอย่าง แต่ทำชีวิตตัวเองให้ไม่เหลืออะไรเลย
2 คนที่เกิดมาแทบจะขาดทุกอย่าง แต่พยายามสร้างตัวเองให้มี

นึกชอบบทอวสาน บทรักกุ๊กกิ๊กของหนุ่มสาวต่อหน้าป้ายผู้ล่วงลับ
น่ารักดี รักมั่นแม้สิบปีที่ไม่ได้ติดต่อ

นิทานเรื่องนี้สอนรู้ว่า
คนรักดีย่อมเป็นที่รัก

[Rujibelle · Rating 5 out of 5]

ยาวมากค่ะเรื่องนี้ แต่สำหรับเราแล้วคุ้มค่าเวลามากกกก วางแทบไม่ลงคือถ้าไม่ต้องกินไม่ต้องนอนนี่คงอ่านรวดเดียวจบ ประทับใจมากกกก เรื่องเกี่ยวกับชาติกำเนิด การกระทำ เหตุและผล เราพูดได้ว่าตัวละครพระเอก"โด่ง"เป็นคนดีต้นแบบได้อย่างเต็มปาก แต่ก็เป็นคนดีที่ไม่สมบูรณ์แบบเพราะความคิดของโด่งนั้นอ่านแล้วรู้สึกถึงความกดดัน ซึ่งโด่งก็อดทนกับมันจนอยู่กับความกดดันต่างๆได้อย่างกลมกลืนและด้วยความเข้าใจจนมีชีวิตที่ดีและเชื่อได้ว่าชีวิตต่อไปข้างหน้าไม่มีทางตกต่ำแน่นอนกับลักษณะนิสัยที่บ่มมาตั้งแต่เล็ก อีกตัวละครที่ประทับใจและสะเทือนใจเรามากๆก็คือ"ตาแหยม" เสียน้ำตาให้เยอะมาก ไม่เคยเสียให้ตัวละครไหนมากกว่านี้มาก่อน รู้สึกเสียใจเศร้ากับชีวิตของแก ตาแหยมเป็นคนดีมาก ดีแบบวัชพืช ดีแบบไร้ตัวตนสำหรับคนอื่นๆ แต่สำหรับโด่งแล้วแกเหมือนเป็นครูเป็นเพื่อน ตาแหยมมีความปรารถนาดีให้โด่งชนิดที่เราต้องร้องไห้ออกมา มันสะเทือนใจและซาบซึ้งใจกับความสัมพันธ์ที่ดีและงดงามของคนทั้งคู่ อ่านจนจบแล้วตาแหยมก็ยังติดอยู่ในใจ ตัวละครอื่นๆก็มีคาเร็กเตอร์ชัดเจนบ่งบอกได้จากความคิด คำพูด และการกระทำต่างๆที่คุณหญิงวินิตาบรรยาย ชื่นชมมากที่ทุกตัวละครมีที่มาที่ไปชัด เหตุชัด ผลก็ชัดตามเหตุ ชีวิตของตัวละครทุกตัวถูกสรุปให้คนอ่านไม่ค้างคาใจ เรื่องนี้สอนอะไรเยอะมาก เป็นนิยายที่ดีมากเลยค่ะ

[Pairash Pleanmalai · Rating 5 out of 5]

ได้อ่านแค่เล่มสอง ไปเจอในห้องสมุด
อ่านไปก็พอจะเดาเนื้อเรื่องในเล่มแรกได้ ชีวิตของโด่ง และความผูกพันธ์กับตาแหยม ได้เห็นความดีของท่านมหาทองดี
เรื่องนี้จะให้คำสอนที่ดีเป็นระยะๆ ให้แนวคิดและหลักการดีๆ หลายๆ อย่าง
ตอนจบเสียดายไม่ยืดชีวิตคู่ของโด่งอีกสักนิด และตัวร้ายไม่ได้โดนลงโทษ แต่ก็นั้นแหละ ถ้าให้เหมือนชีวิตจริง จะออกมาแบบทำนองนี้แหละ เพราะในเล่มก็มีมุมมองของเต้ย ว่าทำไมเขาถึงทำเช่นนั้น