Citaat :
“Ik heb Louise in geen tijden meer gezien. En zoals dat gaat met naaste familieleden die zo nodig moeten overlijden tijdens de lange periodes dat je hen niet ziet : ik maak mezelf het ene verwijt na het andere.”
“Af en toe heb ik Louise bezocht. Lang geleden, en bijna altijd tussen Kerstmis en Nieuwjaar, tijdens de dagen waarop het plichtsbesef tussen bloedverwanten zijn hoogtepunt bereikt.”
“Pa zou nooit gewild hebben dat zijn jongste zoon zijn dagen achter fornuizen doorbracht. Koken is voor dienstmeiden. En Michelin is een bandenfabriek.”
Een heel mooi boek, het eerste dat ik las van Margot Vanderstraeten over een champignonkweker en zijn vrouw en hun 4 kinderen. Het verhaal wordt verteld door de jongste zoon die topkok is. Het is vlot geschreven met een flinke dosis cynisme. Mooi taalgebruik -de beschrijvingen van eten deden me soms watertanden. Het overlijden van zijn jongste zus vormt de aanleiding om in het verleden te duiken en ware toedracht van het overlijden van hun vader te ontdekken. Een boek over een geheim, misleiding, zich schuldig voelen en hoe dit een leven kan bepalen. Een aanrader !