Aus dem Griechischen von Theo Votsos. Erotische Intrigen, auf immer verlorener Ruhm und seine ungeduldigen Gläubiger lassen dem österreichischen Komponisten Gottlieb Pertl nur einen Ausweg: die Flucht. Unter dem Namen Chrisostomos Mazarini flieht er 1791 aus Wien, wo man ihn tot glaubt, nach Italien. Die Französische Revolution hat das Abendland erschüttert, und nun fällt Napoleon über Europa her. Mazarini taucht als fahrender Musikant und Glücksspieler in diesen Wirren unter, doch seine Verfolger sind ihm auf der Spur. Über Triest und Venedig führt ihn sein Schicksal an den Kriegsschauplatz Korfu, wo er dem Dichter Andreas Roilos begegnet, der auf der Insel im Exil lebt und zwischen Sympathie für die Franzosen und romantischer Vaterlandsliebe schwankt. Die beiden Künstler, in denen Orient und Okzident aufeinadertreffen, verbindet neben den aufgeklärten idealen und der Auseinandersetzung mit ihrer Kunst eine bodenlose Schuld: Liebschaften, die gegen alle gesetzte verstießen und unschuldige Opfer forderten. Als die russisch-türkische Koalition die Insel besetzt, fliehen die Abenteurer aufs Festland. In den griechischen Bergen geraten sie in die Hände von Freiheitskämpfern, werden gerettet und gelangen schließlich an den Hof des aufgeklärten Tyrannen Ali Pascha in Jannina. Diese spannende mediterrane Scharade spielt im historischen Rahmen der Zeit der napoleonischen Kriege und erzählt viele unwahrscheinliche, grausame und komische Geschichten in einer. Vor einer sinnlich-orientalischen Kulisse behandelt Alexis Panselinos mit ironischem Augenzwinkern Themen wie Identität und Nation und entwirft einen utopischen Vorschlag zu ihrer Überwindung.
Σπουδαίο βιβλίο με πολλές οξυδερκείς παρατηρήσεις για τη φύση της τέχνης και από αυτή την άποψη είναι σαν ολοκληρωμενο μάθημα για κάποιον που φιλοδοξεί να παράγει τέχνη. Χαίρομαι πολύ που μεταφράστηκε και σε άλλες γλώσσες, γιατί η αντιπαραβολή της ελληνικής τέχνης με την ευρωπαϊκή τέχνη, όπως γίνεται στο βιβλίο, αναδεικνύοντας την ανάγκη μας για ελευθερία (που ίσως μας κατατρέχει έως και σήμερα) βάζει κάποια πράγματα στη θέση τους. Έξυπνο το εύρημα του Μαζαρίνι που περιδιαβαίνει την Ελλάδα του 18ου αιώνα. Μαζί με τον ήρωα, την περιδιαβαίνει και την γνωρίζει και ο αναγνώστης μαθαίνοντας για εκείνη την ιστορική περίοδο. Από τα καλύτερα ελληνικά μυθιστορήματα που έχω διαβάσει.
Είχα διαβάσει αυτό το μυθιστόρημα (;) πριν καμια 15αρια χρόνια και αυτό που μου είχε μείνει ήταν οι όμορφες περιγραφές των διάφορων τοποθεσιών της εποχής και κυρίως το μέρος την ιστορίας που διαδραματίζεται στα Γιάννενα. Με την ευκαιρία της πρόσφατης επανέκδοσης, το διάβασα ξανά.
Στα πολύ θετικά είναι η όμορφη γλώσσα και η αίσθηση που σου αφήνει, σαν να έχεις μεταφερθεί ξαφνικά σε εκείνες τις εποχές. Η πλοκή επίσης είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και ευφάνταστη, αναρωτιέσαι για το παρελθόν των ηρώων και τι μοίρα τους περιμένει. Το βιβλίο μου κράτησε καλή παρέα για αρκετές μέρες. Η θεωρεία για την ζωή ενός απο τους γνωστότερους συνθέτες όλων των εποχών αποτελεί ένα ακόμα κίνητρο για νατο διαβάσει κανείς.
Στα λιγότερο θετικά κάποια σημεία που ήταν μάλλον αρκετά δυσνόητα για εμένα και δεν μπόρεσα να ταυτιστώ με την ψυχοσύνθεση των ηρώων. Ιδίως ο ιδιαίτερος δεσμός που δημιουργείται αμέσως μεταξύ του Μαζαρίνι και του Ροϊλου τις πρώτες στιγμές που γνωρίζονται, καθώς και κάποιοι διαλόγοι τους, είναι κάτι που αποτελεί αίνιγμα για εμένα. Ίσως επειδή δεν είμαι μουσικός ή ποιήτρια; Δεν ξέρω.
Στα αρνητικά για εμένα, η ιστορία του Μαζαρίνι με την Φραντσίσκα και το πως εξελίσσεται όλο αυτό... Δεν είμαι πουριτανή αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί όλες οι σκηνές σεξ σε βιβλία που γράφονται απο άνδρες συγγραφείς πρέπει να μοιάζουν σαν φαντασίωση μεσήλικα Επιπλέον, αν και δεν με σόκαρε κάτι, δεν μπορώ να σκεφτώ γιατί όλοι οι ήρωες μας πρέπει να έχουν τόσο ακραίο παρελθόν, ιδίως ο Ανδρέας Ροϊλλός. Δεν καταλαβαίνω πραγματικά τι πρόσθεσε στην ιστορία και δεν είμαι σίγουρη οτι ταιριάζει απόλυτα αυτό το παρελθόν με την προσωπικότητα του. Ακόμα δεν είμαι σίγουρη οτι εκείνες τις εποχές οι άνθρωποι και ιδίως οι εκπρόσωποι του κλήρου θα ήταν τόσο ανεκτικοί σε τέτοιες εξομολογήσεις.
Επίσης στα αρνητικά, το τέλος της ιστορίας. Ο συγγραφέας στις πολύ τελευταίες σελίδες βάζει επιτέλους τον ήρωα μας να διηγείται πως πήρε την απόφαση να αλλάξει όνομα και ζωή, αλλά πρώτον η όλη ιστορία δεν είναι και τόσο πειστική, δεύτερον, υπάρχει μια ολόκληρη πλοκή σε εξέλιξη, που μένει στην μέση.
Θεωρώ οτι είναι πραγματικά ένα καλογραμμένο και ενδιαφέρον βιβλίο, ωστόσο αν πρωτοεκδιδόταν σήμερα, δεν θα έκανε τόσο θόρυβο όσο όταν εκδόθηκε για πρώτη φορά, διότι πλεόν τα ιστορικά μυθιστορήματα βρίσκονται σε αφθονία σε σχέση με τότε και υπάρχουν πολλά αξιόλογα δείγματα ανάμεσα τους. Ομολογώ οτι πλέον δεν είμαι ανεκτική σε βιβλία που δεν φροντίζουν το τέλος τους, κόβω τουλάχιστον μισό αστέρι αν το τέλος δεν με ικανοποιεί. Απο τα πράγματα που μαθαίναμε στην Έκθεση στο σχολείο ήταν οι πρόλογοι και οι επίλογοι. Αν έπρεπε σαν απλοί μαθητες να γράψουμε έναν καλό επίλογο, δεν καταλαβαίνω γιατί να έχουμε μικρότερες απαιτήσεις απο έναν επαγγελματία συγγραφέα. Δύσκολο κομμάτι ο επίλογος, ναι, αλλά απαραίτητο σε ένα βιβλίο.
Για εμένα 3 και κάτι αστέρια. Το "και κάτι" πάντα πάει υπέρ του συγγραφεα στην βαθμολογία μου. :)
Πολύ προσεγμένο βιβλίο, και από ιστορική και από λογοτεχνική άποψη, απλώς.. δε με συνεπήρε. ( Παρ' όλες τις περιπέτειες των ηρώων ) Ωστόσο επειδή είναι βασισμένο σε προσωπικές επιστολές γίνεται πολύ ενδιαφέρον όταν σιγά σιγά σου αποκαλύπτεται ποιος είναι -μάλλον- στ' αλήθεια ο Χρυσόστομος Μαζαρίνι! Μου άρεσε επίσης που ο συγγραφέας δε διστάζει να περιγράψει αδρά τον έκλυτο βίο των ηρώων (με καλογραμμένες γαργαλιστικές λεπτομέρειες), αλλά και ταυτόχρονα περνάει συνολικά ένα μήνυμα για τη ζωή. Χωρίς διδακτισμό.
Einleitung sowie die ersten beiden Kapitel, zu mehr reicht es nicht. Und ich habe das Buch nicht das erste Mal zur Hand genommen und direkt wieder weg gelegt, diesmal wandert es in den offenen Bücherschrank. Sprachlich ist es sehr hölzern (ich hoffe, es liegt an der Übersetzung), der Protagonist nervt mich und die Handlung bisher ebenfalls. Schade.