Όλα τα στριπ των Κουραφέλκυθρων του 2021 αλλά και μερικά γουστόζικα εξτραδάκια εμπεριέχονται σε αυτό το βιβλίο που βλέπεις. Ελπίζουμε πραγματικά να σου αρέσουν. Αν όχι, να μερικές εναλλακτικές χρήσεις για αυτό το βιβλίο: - Σουβέρ - Καπέλο (θα πρέπει πρώτα να το ανοίξεις στη μέση) - Ισιωτικό τραπεζιού με κοντό πόδι - Βεντάλια - Πανέξυπνος τρόπος να κρύψετε μέσα ένα άλλο, χειρότερο βιβλίο (πχ. το περσινό τεύχος των Κουραφέλκυθρων) - Φρίσμπι - Τροφή (όχι για σκέψη, κανονική)
Ο Αντώνης Βαβαγιάννης (ή Κουραφέλκυθρος) γεννήθηκε στην Αθήνα, χωρίς την άδειά του, το 1981. Αποφοίτησε από το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του ΕΚΠΑ, ενώ παράλληλα σπούδαζε πιάνο και θεωρία της μουσικής στο Ωδείο Αθηνών. Εργάστηκε ως δάσκαλος, υπήρξε ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος Empty Frame και συμμετείχε στις πέντε πρώτες επίσημες κυκλοφορίες τους, και την ίδια περίοδο ξεκίνησε την καριέρα του ως δημιουργός του κόμιξ Κουραφέλκυθρα. Τα Κουραφέλκυθρα μετράνε δεκαεπτά χρόνια αδιάκοπης παρουσίας, με περισσότερες από δέκα εκδόσεις και δεκάδες χιλιάδες followers στα social media. Σήμερα ο Αντώνης δουλεύει παράλληλα ως γελοιογράφος του News24/7, ως ραδιοφωνικός παραγωγός στο Nostos 100.6, ως οικοδεσπότης του podcast Δεν Είναι Καν Κουίζ, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του του αρέσει να γράφει βιογραφικά του εαυτού του στο τρίτο πρόσωπο.
Όπως έγραφα και στην κριτική μου για το Scary Tales του Πάνου Ζάχαρη, υπάρχει μια γενιά σαραντάρηδων (περισσότερο ή λιγότερο) πολιτικοποιημένων Ελλήνων γελοιογράφων (Boban, Πάνος Ζάχαρης, Τάσος Αναστασίου, Βαγγέλης Χερουβείμ, Αντώνης Βαβαγιάννης) που κινούνται στον χώρο της Αριστεράς και συνδυάζουν το αιχμηρό πολιτικό και κοινωνικό σχόλιο με πραγματικά ξεκαρδιστικό χιούμορ, το οποίο πολύ συχνά παίζει με διακειμενικές αναφορές και την παρώδηση κλασικών ή/και ποπ πολιτισμικών προϊόντων από τη λογοτεχνία, τον κινηματογράφο, την τηλεόραση, τη μουσική, ακόμη και τα ίδια τα κόμικς. Ο Αντώνης Βαβαγιάννης (γνωστός και ως Αντώνης Κουραφέλκυθρος) είναι ίσως ο πιο σουρεαλιστής και παιγνιώδης εξ αυτών και αυτή η συλλογή με στριπάκια του 2021 το αποδεικνύει ολοφάνερα.
Ξεχωρίζω τον Ραψωδό, τον Υπερήρωα Flyboy που σώζει (για λίγο) έναν ρατσιστή και έπειτα έναν σεξιστή, τις νέες εισόδους στα πανέξυπνα «Καλή ιδέα αφεντικό» και ιδιαίτερα αυτή για τα Χελωνονιντζάκια, τους Καλλιτέχνες που αναγνωρίστηκαν μετά θάνατον, εκείνο με το παράλληλο σύμπαν όπου τα ελληνικά έχουν ψηφιστεί παγκόσμια γλώσσα, το νέο έπος του fantasy με τίτλο «Τα Βραχιόλια της Βροντούν», τις διακοπές στη Μάνη, και, φυσικά, το κουίζ «Βρες την ταινία».
Α, καλά, έλλειψα τόσο καιρό από το Goodreads που έκανα πρώτα review στο τρίτο Omnibus και μετά στο συγκεκριμένο (που βγήκε πριν από την κυκλοφορία του Omnibus).