Արսեն Ներսեսի «Դադիվանուց ժամագիրք» բանաստեղծական ժողովածուուն երկաբթետոն շենքերով քաղաքի ու Դադիվանքի լռության մեջ ապրող մարդու երկդիմի կյանքի մասին է: Կյանք, որն անկախ իր աշխարհագրական տեղակյությունից, անցնում է հավերժական մենության, կոտրված առօրյայի, լռության վերաիմաստավորման ու դեպի բացարձակ փրկություն՝ աստվածային սիրո փնտրտուքի ճանապարհով: