'n Uitmuntende toneelstuk gebaseer op Andersen se bekende sprokie. Nie alleen aktiveer Smit Andersen se temas van waarneming en werklikheid, asook waarheid en leuen nie, maar hy gee 'n politieke relevansie aan die gebeure deur die aksie te plaas in 'n land op die ewenaar (nie noodwendig 'n Afrika-land nie, maar dis ook nie uitgesluit nie), en deur 'n rebellie teen die keiser te betrek. Die kompleksiteite van die gegewe laat die atmosfeer wissel tussen uitbundige humor en gevatte taalspel, humoristiese verwarring, politieke spanning en empatie. Voorwaar 'n meesterwerk deur 'n dramaturg wat meermale onder sensuur moes deurloop weens die Suid-Afrikaanse werklikhede wat hy op die verhoog wou plaas. Met hierdie slim satire het hy die sensors uitoorlê. Vandag, in die tyd van Nkandla en die 2014-verkiesing, klink die gebeure nog steeds relevant!
An excellent reworking of Andersen's tale of perception and reality, of truth and falsehood, here enriched by a political element through the rebellion against the Emperor. Smit, who had to see many of his plays cancelled because of censorship, works so cleverly with satire, humour, witty language games and empathy, that the censors were hoodwinked. In our day and age his reimagining of the small tragedy still rings true.
Die hilariteit van hierdie toneelstuk, geskryf is in protes teen die apartheidsregering, sowel as in waarskuwing teen die komende regering, gaan nie onopgemerk wanneer ek rondkyk na my land nie.
Perfekte satire.
Jammer, Suid Afrika, ek kan nie vir my geliefde land huil nie, ek mag nooit ophou as ek begin.