Αμαλία και Όθων

by Αλέξανδρος Ζαούσης

Ένα συναρπαστικό ιστορικό αφήγημα για τα πρώτα χρόνια της ελεύθερης Ελλάδας και τους πρώτους βασιλείς της: τον Όθωνα και την Αμαλία. Ο Όθων, ένας έντιμος βασιλιάς, πατριώτης, με Μεγαλοϊδεατικές εμμονές και το σύνδρομο του απόλυτου μονάρχη. Η Αμαλία, μια έντονη και δυναμική προσωπικότητα, που αγαπήθηκε σαν παρουσία κι έγινε στόχος σκληρών επιθέσεων όταν αναμείχθηκε στην πολιτική.

Και οι δυο αγάπησαν βαθιά την Ελλάδα. Και οι δυο σημαδεύτηκαν από τη μοίρα της ατεκνίας.

Τα ταραγμένα εκείνα χρόνια περιγράφονται ολοζώντανα: η ενθρόνιση του δεκαεπτάχρονου Όθωνος, που έρχεται άπειρος κι απροετοίμαστος να βασιλεύσει σε μια χώρα μισοκατεστραμμένη από τους πολέμους, που σπαράσσεται από εμφύλιες συγκρούσεις κι ο πρώτος Κυβερνήτης της έχει δολοφονηθεί άγρια, η περίοδος της Αντιβασιλείας, ο γάμος του με την Αμαλία, η Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843, η καθημερινή ζωή στη μικρή τότε Ελλάδα και τέλος η έξωση των βασιλέων το 1862.

Η έκδοση συμπληρώνεται με Παράρτημα για τα λαμπρά αρχιτεκτονήματα της Οθωμανικής περιόδου και πλούσια, έγχρωμη εικονογράφηση της εποχής.

Genres: Biography Memoir

324 pages, Paperback

First published June 1, 2002

About the author

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Το 1948 έλαβε το πτυχίο του με άριστα από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 1951 ανακηρύχθηκε αριστούχος Διδάκτωρ της Χειρουργικής. Το 1950-1953 υπηρέτησε ως έφεδρος ανθυπίατρος σε Τάγμα Πεζικού και σε Στρατιωτικό Νοσοκομείο. Στη συνέχεια μετεκπαιδεύτηκε στη Βοστώνη και στο Λονδίνο στην Ορθοπεδική Χειρουργική. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στη Βοστώνη του απονεμήθηκε ο τίτλος του Teaching Fellow του Harvand. Η "Βρετανική Ορθοπεδική Εταιρεία", της οποίας είναι το παλαιότερο ελληνικό μέλος, τον επέλεξε από το 1981 ως μόνιμο εκπρόσωπο της στην Ελλάδα (Corresponding Fellow of the B.O.A.). Ο Α. Λ. Ζαούσης διετέλεσε συνολικώς επί εικοσαετία Διευθυντής στο Ασκληπείο Βούλας και στο Νοσοκομείο Ατυχημάτων (ΚΑΤ), συγγράψας πληθώρα επιστημονικών εργασιών στα ελληνικά και σε ξένες γλώσσες. Εισήγαγε στην Ελλάδα νέες εγχειρητικές μεθόδους και, πρώτος, το 1967, την ολική αρθροπλαστική του ισχίου.

Στην Κατοχή (1941-1944) είχε μετάσχει στην Εθνική Αντίσταση και από τις εμπειρίες του της περιόδου αυτής προέκυψε το πρώτο εξωιατρικό του πόνημα, με τίτλο "Αναμνήσεις ενός αντιήρωα", το 1980. Ακολούθησε το τρίτομο έργο του "Οι δύο όχθες", το δίτομο "Η τραγική αναμέτρηση", για την περίοδο 1945-1949, και πάλι ένα δίτομο, "Ο εμπαιγμός", για τη δικτατορία 1967-1974. Επίσης, καταπιάστηκε και με πολύ παλαιότερες περιόδους με τα βιβλία του "Αλέξανδρος και Ασπασία" και "Αμαλία και Όθων". Το τελευταίο του βιβλίο, "Λέλα Καραγιάννη. Η Μπομπουλίνα της Κατοχής, 1941-1944" εκδόθηκε το 2004.

Τιμήθηκε με το Μετάλλιο Εθνικής Αντιστάσεως 1941-1945 για τις υπηρεσίες του με την οργάνωση "Ιερά Ταξιαρχία".

Reviews

[Bella Baxter · Rating 4 out of 5]

Το βιβλίο καλύπτει την περίοδο της βασιλείας του Όθωνα και της Αμαλίας, από την άφιξή τους στην Ελλάδα μέχρι την έξωσή τους το 1862. Ο Ζαούσης ζωντανεύει τη μικρή κοινωνία της Αθήνας εκείνης της εποχής, η οποία μετατρεπόταν σταδιακά σε πρωτεύουσα ενός νεοσύστατου κράτους.
Η αφήγηση περιγράφει τις προσπάθειες του Όθωνα να σταθεροποιήσει τη χώρα, τις πολιτικές ίντριγκες, τις επεμβάσεις των Μεγάλων Δυνάμεων, καθώς και την καθημερινή ζωή του βασιλικού ζεύγους. Φωτίζονται τόσο τα πολιτικά γεγονότα—η άφιξη του Όθωνα ως ανήλικου βασιλιά υπό την κηδεμονία των Βαυαρών, η Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843 και η παραχώρηση συντάγματος, οι Μεγαλοϊδεατικές εμμονές και τα ορλωφικά—όσο και οι προσωπικές πτυχές της ζωής τους, όπως η άκαρπη προσπάθειά τους να αποκτήσουν διάδοχο και η δυναμική προσωπικότητα της Αμαλίας, η οποία επηρέασε σημαντικά τις εξελίξεις .
Ο Ζαούσης αναδεικνύει τις προθέσεις και τις αδυναμίες του βασιλικού ζεύγους, οι οποίες διαμόρφωσαν την ιστορική πορεία της χώρας. Το βιβλίο δείχνει πώς οι προσωπικές φιλοδοξίες (όπως η εμμονή του Όθωνα με τη Μεγάλη Ιδέα) και τα αδιέξοδα του θεσμού της βασιλείας στην Ελλάδα οδήγησαν τελικά στην πτώση τους.
Οι χαρακτήρες βασίζονται σε ιστορικά πρόσωπα και παρουσιάζονται με βάθος, προσπαθώντας να φωτιστούν οι ανθρώπινες πτυχές πίσω από τα βασιλικά αξιώματα.
Παρά τον αφηγηματικό χαρακτήρα, το έργο βασίζεται σε εκτενή έρευνα, συμπεριλαμβανομένων ημερολογίων και άλλων ιστορικών πηγών, γεγονός που του προσδίδει αξιοπιστία , από την άλλη το αφηγηματικό ύφος μπορεί να θεωρηθεί λιγότερο "επιστημονικό" σε σχέση με μια αυστηρή ιστορική μονογραφία αν και αυτό δεν αποτελεί μειονέκτημα για το ευρύ κοινό.
Σύσταση:Μπράβο στον συγγραφέα, εξαιρετική δουλειά .