Ποιος γνωρίζει τις βουλές των θεών; Κάποτε οι θεοί κομμάτιασαν έναν ολόκληρο πλανήτη αφήνοντας τούς τρεις δορυφόρους του απείραχτους. Τώρα δεν απέμεινε τίποτε άλλο από ιπτάμενες πλάκες γης και πύλες που τις ενώνουν. Στο ψηλότερο κομμάτι αυτού του κόσμου, η Βάλινορ κουβαλά μία θάλασσα που ανήκει στον θεό Βαλνάμαρ. Οι υπηρέτες του θεού, τα ανθρωπόμορφα ουνχ των υδάτων, βρίσκονται υπό την κυριαρχία τραγόμορφων πλασμάτων, των κολαστών.
Πιο μακριά, στη στεριά, καραδοκούν οι πλεκτάνες και οι διαμάχες των ξωτικών, που τα αφεντεύει ένας μπασταρδεμένος καλικάντζαρος. Μάχες εξουσίας μαίνονται άλλοτε στα πεδία μαχών και άλλοτε στο σκοτεινό παρασκήνιο...
Σε αυτόν τον κόσμο όπου κάποτε ζούσε μία άλλη ανθρωπότητα που χάθηκε νια πάντα, ένας άνθρωπος εμφανίζεται για πρώτη φορά μετά από πολλές γενεές... Καθώς γυρεύει εκδίκηση για τον θάνατο τού δαίμονα-μέντορά του, παγιδεύεται από έναν αλλόκοσμο θεό και περνάει την πύλη για τον Κόσμο του Έλικα.... δίχως γυρισμό;
Η Νύχτα καλύπτει τα σχέδια εκείνων που θέλουν να τον εξοντώσουν... όταν ξαφνικά ξεσπά ο Κεραυνός...
«Η Νύχτα και ο Κεραυνός» αποτελεί το πρώτο βιβλίο της σειράς επικής φαντασίας «Ο Κόσμος του Έλικα».
Η Νύχτα και ο Κεραυνός του Zephy Ross ήταν μια ευχάριστη έκπληξη για μένα από πολλές απόψεις. Ήταν ένα βιβλίο που εξ’ αρχής μου είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον και τελικά έφτασε στα χέρια μου με έναν αναπάντεχο τρόπο. Όπως συνήθως, δεν θα κάνω spoiler οπότε διαβάστε άφοβα.
Είναι το πρώτο μέρος μιας μεγάλης ιστορίας -θα καταλάβετε το μέγεθος του κόσμου όταν το διαβάσετε- της οποίας μέλη είναι ποικιλόμορφοι χαρακτήρες. Πέρα των διαφόρων χαρακτηριστικών του καθενός, γνωρίζουμε νέες φυλές που ίσως μας θυμίζουν κάτι από τον κόσμο της φαντασίας που όλοι ξέρουμε αλλά γρήγορα καταλαβαίνουμε πως τα πάντα διαφοροποιούνται και δίνονται με μια νέα και φρέσκια ματιά. Ακολουθούμε έναν κεντρικό χαρακτήρα, τον Φοίνικα, που είναι ψευδοκράτορας -δηλαδή, έχει δυνάμεις δαίμονα χωρίς να είναι ο ίδιος δαίμονας. Ο Φοίνικας, λοιπόν, στο ταξίδι του να πάρει εκδίκηση για τον θάνατο του μέντορά του, Μίμου, ταξιδεύει σε έναν άλλο κόσμο, στον Κόσμο του Έλικα. Εκεί γνωρίζει τα παραπάνω πλάσματα που επίτηδες απέφυγα να περιγράψω και μαζί του κι εμείς αρχίζουμε σιγά-σιγά να ανακαλύπτουμε αυτό το νέο μέρος.
Οι χαρακτήρες που κυκλώνουν τον Φοίνικα έχουν δική τους διάσταση και δεν βρίσκονται εκεί απλώς για να μην είναι μόνος ο πρωταγωνιστής ή για να τον κάνουν να μοιάζει φοβερός και τρομερός. Είχαν δικές τους ιστορίες και ζωές πριν την άφιξη του Φοίνικα, δικά τους θέλω και δικούς τους σκοπούς, τα οποία δεν μπαίνουν σε παύση. Αντιθέτως, όλοι τους συνεχίζουν να πορεύονται προς τα δικά τους ιδανικά τέλη, χωρίς να διστάζουν να χρησιμοποιήσουν τον μοναδικό άνθρωπο που βρίσκεται μαζί τους πια.
Η πλοκή είναι γρήγορη και δεν αφήνει χώρο ούτε στους χαρακτήρες να ξαποστάσουν. Έχουμε μαγεία, μάχες, twists, υπέροχες περιγραφές και ξεχωριστούς χαρακτήρες. Η γραφή είναι ιδιαίτερα προσεγμένη και το ύφος ταιριάζει απίστευτα με την ιστορία και τα γεγονότα που διαδραματίζονται. Ο συγγραφέας φαίνεται πως αγαπάει τρομερά αυτόν τον κόσμο και πως έχει επιμεληθεί μέχρι και την πιο μικρή λεπτομέρεια ώστε να μας μεταφέρει άρτια όλα όσα συμβαίνουν στο κεφάλι του.
Θα κλείσω εδώ γιατί δυσκολεύομαι να μην αποκαλύψω τίποτα. Η Νύχτα και ο Κεραυνός είναι ένα από τα πιο ευφάνταστα και φρέσκα βιβλία φαντασίας που θα βρείτε στον χώρο του φανταστικού και θα πρότεινα να του δώσετε την ευκαιρία που του αξίζει.
Φέτος, μέχρι στιγμής, δεν έχω διαβάσει πολλά βιβλία. Έπεσα και εγώ θύμα αυτού του περίφημου reading block, παρόλο που γλίτωσα από παλιότερα writer’s block (ένα block θα μας συνοδεύει πάντα, ζωή να χούμε!). Ωστόσο, ένα από τα βιβλία που διάβασα τους τελευταίους μήνες και παροδικά κατάφεραν να με κάνουν να κολλήσω ξανά με το διάβασμα, ήταν “Η Νύχτα και ο Κεραυνός” (εκδ. Momentum) του ελληνοκύπριου συγγραφέα του φανταστικού με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Zephy Ross.
Το πρώτο βιβλίο της σειράς επικής φαντασίας “Ο Κόσμος του Έλικα” έχει όλα τα στοιχεία που προσωπικά λατρεύω να διαβάζω σε έργα του είδους. Αν και ξεκινάει με ένα στυλ που θυμίζει περισσότερο το Sandman του Neil Gaiman, γρήγορα τόσο ο πρωταγωνιστής της ιστορίας, ο Φοίνικας, όσο και ο αναγνώστης ρίχνονται στον Κόσμο του Έλικα και η ιστορία παίρνει την πραγματική της μορφή. Μια καθαρόαιμη επική φαντασία, σε έναν κόσμο που είναι εμφανές πως ο συγγραφέας έχει δουλέψει πολύ και με αμέτρητο μεράκι.
Ο Φοίνικας έχει ως σκοπό του την εκδίκηση. Με τις δυνάμεις του δαίμονα να στοιχειώνουν το παρελθόν και το μέλλον του, έρχεται στον Κόσμο του Έλικα, έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο από αυτόν που γνώριζε και όπου πλέον καλείται να επιβιώσει, ανάμεσα σε λαούς και πολιτισμούς παντελώς άγνωστους προς αυτόν.
Στον Κόσμο του Έλικα κατοικούν φυλές διαφορετικές από τον δικό μας, αλλά και αρκετά πρωτότυπες για το είδος του fantasy. Από τα oυνχ που θυμίζουν κάπως τους ανθρώπους (αν και στο μυαλό μου πάντα μου έφερναν τους Na’vi του Avatar) και τους κολαστές -πλάσματα τραγόμορφα με υπέρμετρη δύναμη και αλαζονεία- μέχρι πιο κλασικές φυλές και υπάρξεις όπως τα ξωτικά, οι θεοί και οι δαίμονες, ο Κόσμος του Έλικα έχει βάθος και ζωντάνια και σε καλεί να τον αποκαλύψεις.
Ένα από τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά του βιβλίου είναι οι χαρακτήρες του. Όπως δήλωσε και ο ίδιος ο συγγραφέας στην παρουσίαση του βιβλίου στην Αθήνα πριν κάποιους μήνες, δεν είναι εύκολο κάποιος να ταυτιστεί με τους ήρωες του, λόγω της μη ανθρώπινης υπόστασής τους. Στον Έλικα, οι θεοί και οι δαίμονες κινούν τα νήματα του κόσμου και οι ήρωες μας μοιάζουν να κινούνται σύμφωνα με τις βουλές τους.
Κι όμως, παρά την υπερβατικότητα των ηρώων, καθένας από αυτούς ξεχωρίζει ως μοναδική οντότητα με ξεκάθαρο προσωπικό αγώνα και φιλοδοξίες, που δίνουν υπόσταση τόσο στον κόσμο όσο και στα γεγονότα που τον σχηματίζουν. Ο Κόσμος του Έλικα έχει ιστορία, ήρωες, φιλόδοξους ηγέτες και πλάσματα αφιερωμένα στους θεούς. Και σε αυτόν τον κόσμο, ο Φοίνικας προσπαθεί να διαγράψει το δικό του δρόμο και να βρει τον τρόπο να επιβιώσει. Έτσι, παρόλο που όντως είναι δύσκολη η ταύτιση με τους ήρωες που δεν θυμίζουν καθημερινούς ανθρώπους, η χαοτική και ασταμάτητη περιπέτεια του πρωταγωνιστή με συνεπήρε, με έκανε να ταξιδέψω, να φοβηθώ τα τρομερά πλάσματα με τα οποία ερχόταν αντιμέτωπος, να μαγευτώ από τις ομορφιές του Έλικα και να απολαύσω αυτό το ταξίδι σε αυτόν τον τόσο ιδιαίτερο κόσμο που έπλασε ο Zephy Ross.
Θα ήθελα να γράψω πολλά περισσότερα, ωστόσο θα αφήσω εδώ αυτή την κριτική προς αποφυγήν spoilers. Πάμε τώρα για το δεύτερο μέρος της σειράς με τίτλο “Το πλάσμα με τις δυο Σκιές” που κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό!
Πρόκειται για ένα βιβλίο επικής φαντασίας με πλούσιο κόσμο, αλλόκοτα πλάσματα και ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Δημιουργεί μια σκοτεινή αίσθηση και πολλές μαγικές εικόνες. Ο κόσμος είναι καλά δομημένος και υπάρχουν αρκετές πληροφορίες που καθοδηγούν τον αναγνώστη να μάθει περισσότερα. Η δράση είναι καταιγιστική, με πολλές μάχες να διαδέχονται η μία την άλλη. Οι χαρακτήρες είναι ιδιαίτεροι και απρόβλεπτοι. Αφήνει απορίες που περιμένουμε να απαντηθούν στα επόμενα βιβλία.