อยุทธสุดที่รัก

ประชาเอื้อรัก #2

by ติยากร

-ถ้าฉันฉลาดมากว่านี้อีกสักหนึ่งเปอร์เซ็นต์ก็คงดี เพราะอย่างน้อยฉันก็คงจะไม่สูญเสียเธอไป-
นี่เป็นเรื่องราวการเดินทางของอยุทธ ผู้ชายตัวโตที่ถนอมความรักเอาไว้เพื่อรอให้คนคนหนึ่งกลับคืนมาอยู่ตลอด
และในชีวิตนี้เขาก็ไม่ขออะไรมาก ขอเพียงแค่...เธอยังชอบเขาเหมือนอย่างวันวานก็พอ
@@@@@@@@@@@@@@@@
“ฉันลางานมา ไม่ต้องกังวลว่าแฟนของเธอจะตกงานหรอก”
“ฉันไม่ได้กังวลเรื่องนั้น”
เพราะไม่ว่าเขาจะทำงานหรือไม่ทำงาน สำหรับเธอมันไม่ได้สำคัญอะไรเลย หากสมมุติว่าอยุทธไม่ได้เกิดมาบนกองเงินกองทอง แถมยังเป็นลูกชายเพียงคนเดียวที่ได้ใช้เงินทองที่ว่า ปาณัสม์ก็คิดว่าตนเองหน้ามืดพอที่จะหาเงินเลี้ยงผู้ชายอย่างเขาด้วย
“แล้วเธอกังวลเรื่องอะไร”
ดวงตาคมหรี่เป็นเส้นตรงเหมือนกับคิดวิเคราะห์อะไรสักอย่าง ก่อนที่มันจะจางหายไปเมื่อเสียงเล็กดังทะลุปล้องขึ้นมาว่า
“เรื่องนาย”
“...”
“เรื่องของฉัน”
“…”
“เรื่องของเรา”
สีหน้าคมคายแปลกไปเล็กน้อยก่อนที่มันจะกลับมาเป็นปกติ เขาขยับเข้ามานั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับคนตัวเล็กแล้วเอนหลังกับเก้าอี้ระหว่างที่จดจ้องเข้าไปในดวงตาของคนตรงหน้าบ้าง
เห็นสีหน้าของหญิงสาวเขาก็หลุบตาลงต่ำแล้วเอ่ยเสียงเข้ม
“ตลอดชีวิตที่เหลือของเธอ เธอไม่มีสิทธิ์พูดอยู่สองประโยค”
และหญิงสาวก็รู้ดีว่าเขากำลังจะพูดเรื่องไหน และเรื่องอะไร
“หนึ่ง เธอไม่รักฉันแล้ว”
เธอไม่มีทางพูดประโยคพวกนั้นแน่น
“สอง เราเลิกกันเถอะ”
ประโยคนี้เธอก็ยิ่งไม่มีทางพูด
ปาณัสม์กลืนน้ำลายลงคอเพื่อรวบรวมความกล้าที่จะพูดอะไรสักอย่าง แต่อยุทธไม่รอฟัง เขาเปรยด้วยท่าทางนิ่งเฉยแต่แววตาไม่ลดความดุดันลงสักนิด
“ก็ลองดู แต่ถ้าเธอกล้าพูดเธอก็ต้องกล้าที่จะเผชิญหน้ากับความน่ากลัวของผัวเธอนะ”
“…”
“เธออยากได้ผัวเป็นวิศวกรเท่ๆ หรืออยากได้ผัวเป็นไอ้ชาติชั่ว เลือกมาตรงนี้เลย”

331 pages, ebook

Published November 25, 2021