De sprankelende feelgoodserie Het Magnoliahof van Susan Muskee draait om vier ondernemers rondom een pittoresk plein.
Betty is het derde deel in de serie en draait geheel om – hoe kan het ook anders – Betty: een deftige zestiger met een hart van goud. In haar Badboetiek komen kleur en geur samen in de prachtigste bruisballen, oliën en scrubs. Nu Betty de vijvenzestig nadert, neemt ze een besluit: ze hangt haar zaak aan de wilgen en gaat samen met haar nieuwe liefde van haar pensioen genieten. Maar hoe neem je afscheid van een winkel waar je vijftien jaar lang je ziel en zaligheid in hebt gestopt? En hoe geef je je hart aan een nieuwe liefde, als je dacht dat geluk nooit meer te mogen vinden? Betty’s leven is langzaamaan aan het veranderen, maar gelukkig blijft er ook iets hetzelfde: haar buren van het Magnoliahof zijn er voor haar.
Net als de twee eerdere delen was dit boek weer heerlijk verstand op nul en genieten maar. Alle avonturen van Betty hebben er bijna voor gezorgd dat ik zin heb in mijn pensionering. En dat gaat nog een hele tijd duren. Op naar het laatste deel!
Het karakter van Betty had nog niet zo'n grote rol in de eerdere delen, dus leuk dat haar personage in dit deel helemaal tot leven is komen. Fijne boodschap dat je ook nog op latere leeftijd de liefde kan vinden.
Na het heerlijke eerste deel van Donna en het tweede deel van Juna, kijk ik enorm uit na het verhaal van Betty. In het verhaal van Juna, werd Betty al wat meer naar voren geschoven. Dit maakt dat ik extra veel zin heb om het verhaal van Betty te gaan ontdekken. Ik hoop wederom een heerlijk verhaal waarvan je echt geniet.
Een feelgood serie over vier ondernemers met een zaak aan pittoresk plein. Dit deel gaat over de deftige bijna 65-jarige Betty. In haar Bad Boetiek zijn de heerlijkste en fijnste badproducten te vinden van bruisballen, oliën en scrubs. Nu Betty de 65 nadert, denkt ze aan haar pensioen plannen en de verdere dromen en wensen van haar leven. Ze besluit te gaan stoppen met de winkel en samen met haar nieuwe vriend op reis te gaan. Maar hoe neem je afscheid van je ziel en zaligheid? Hoe ga je om met een nieuwe liefde in je leven? Gelukkig heeft ze altijd steun van de andere ondernemers en vrienden van het Magnoliahof.
Wat een geweldig, leuk en sprankelend verhaal is ook dit derde deel van Betty weer. Het is zo tof dat Susan Muskee de boeken zelf heeft ingesproken. Hierdoor hoor je het verhaal met klemtoon en intonatie ook precies, zoals ze bedacht had. Ze schrijft heerlijk, levendig, luchtig en lekker vlot.
Betty is een unieke en fantastische persoonlijkheid. Deze fitte en authentieke 65-jarige is onwijs leuk en goed neergezet. Daarbij is het na de 40-jaar jongere Juna een leuke afwisseling. Het is leuk, dat ze een vrouw met wijsheid is en daarbij nog erg fit, actief en levendig is. Zeker nu haar nieuwe en echte liefde in haar leven is. Het is mijn favoriete personage van de serie geworden. Daarbij maakt ze tijdens dit verhaal een ongelofelijk mooie groei door.
De verhaallijn is leuk, sprankelend en een verhaal waar je intens van geniet. Het verhaal neemt enorm leuke wendingen wat je als luisteraar echt geboeid houdt. Daarbij geeft het plot echt de kers op de taart. Het is onwijs leuk, hoe Betty's levensmotto; Het leven moet je vieren echt als leidraad voor de verhaallijn gebruikt is.
Betty, het derde deel van het Magnoliahof is mijn nieuwe favoriet in deze heerlijke, mooie en luchtige feelgood serie. Betty is een prachtig personage wat enorm mooi evolueert gedurende het verhaal, daarbij vormt haar levensmotto "Het leven moet je vieren" een prachtige rode draad in deze verhaallijn. Een dikke aanrader. Nu op naar deel vier.
Betty is een 65 jarige vrouw en verloor haar man, Jan aan longkanker. Het was niet Betty haar ware liefde, maar Betty was destijds dol gelukkig ,met Jan. Samen hebben ze een dochter ,Vera. Vera heeft tijdens een vakantie in Zuid - Frankrijk haar liefde gevonden en is bij hem gebleven. Betty is inmiddels ook weer gelukkig, met haar Bram. Echter loopt Bram te hard van stapel. Betty wordt er onzekerdoor, want ze was toch met Jan getrouwd? Betty runt al 15 jaar lang haar Badboetiek en vindt het wel welletjes geweest. Betty heeft met heel haar hart en ziel d'r badzaak gerund, maar hoe nu verder? Wie neemt Betty haar badboetiek over?
Ik ben zo benieuwd hoe het afloopt met Arie! Kaj is een documentaire aan het maken van Arie, zoon Robbert en de boekenwinkel.
Volgende deel 'Wende', deel 4. Hoe gaat Wende haar liefde vinden? Met de datingapps is het niet gelukt ,maar hoe dan wel... ?
Ik vind het eigenlijk heel grappig hoe het ene boek de ander introduceert en inleidt, dat maakt het heel fijn om te lezen. Door het verhaal van Betty krijg ik zelf ook heel veel zin om weer dingen te gaan maken, binnenkort maar weer een pottenbaklesje boeken. Hoe meer ik van Betty las, hoe meer ik eigenlijk zou willen dat er een spin-off bestaat van haar dochter op de wijnboerderij in Frankrijk. Dat lijkt me ook wel een heel leuk verhaal om te lezen! En dan ook met de kleinzoon van de man van de boekenwinkel, die ze zaak overneemt (uit een vorig deel). Gewoon een nieuwe generatie van Het Magnoliahof!
Betty is de senior van de groep, bijna 65 en eigenlijk denkt ze nog helemaal niet aan stoppen, maar met Bram nu naast haar gaat ze toch ineens anders naar haar toekomst kijken en gaat ze op zoek naar een opvolger voor haar bad-boetiek. Niet alles gaat zonder slag of stoot, het was een plezier dit verhaal te luisteren, ik vond Betty zo’n leuk persoon en ook Bram is een lieverd. Ook dit deel eindigde weer met een mooie stap naar het 4e en laatste deel.
Het boek leest heel gemakkelijk weg, maar bevat ook niet echt een spanningsboog. Alles komt goed, er is weinig conflict en als er iets is, is het binnen 1 hoofdstuk alweer opgelost. Prima voor tussendoor, maar heeft verder weinig om het lijf
Minder leuk dan de eerste twee delen. Vooral het begin. Eigenlijk alleen het begin. Moest er erg inkomen. Was wel heel erg leuk dat Kim terugkwam in het boek. Kim is zoo leuk!
Dit was een leuk vervolgverhaal op het boek Donna en Juna . Het verhaal op het leuke plein zet zich verder naar de andere bewoners, er wordt vooruitgegaan en er loopt wel een kleine rode draad door alles. Het is inderdaad beter dat je het eerste deel eerst leest. Ik kan weinig echt slechts, maar ook niet uitzonderlijk goeds schrijven over dit verhaal. Het is echte feelgood, waarbij je natuurlijk ook een deel voorspelbaarheid hebt, en waar gelukkig weinig plaats is voor ergernis of boosheid.
Je kan het genre echt typeren en het verhaal leest als een trein. Je krijgt een warm buren gevoel, dat je aanzet tot 'leven en laten leven.'