Το απρόβλεπτο της ζωής στη ζωή μιας γυναίκας μέχρι χθες ευτυχισμένης.
Η Ηρώ, μέσα σε λίγες στιγμές, έντρομη ανακαλύπτει το παράλληλο σύμπαν που λειτουργούσε δίπλα στον καλό γάμο της. Θα χωρίσει, θα απομονωθεί, θα αρρωστήσει, θα διαλυθεί. Μόνο που το απρόβλεπτο της χρωστάει ακόμη μια κοσμογονία.
Σε σύντομο ταξίδι φυγής στην ανοιξιάτικη Βαρκελώνη, θα συναντηθεί τυχαία με τον Ανδαλουσιανό Χοακίν και θα βαδίσουν μαζί, αληθινά μαζί, στις μοναξιές τους. Γιατί ένας άλλος άνθρωπος στον δρόμο σου ίσως να έρχεται για να ανατρέψει τη ρημαγμένη πίστη σου στην αγάπη. Κάποιος ξένος και ανύπαρκτος μέχρι χθες ίσως μεταμορφώσει όσα νόμιζες, και ευτυχώς!
Η Μάρω Βαμβουνάκη (English: Maro Vamvounaki) γεννήθηκε στα Χανιά όπου έζησε τα παιδικά της χρόνια. Από εννέα χρονών ήρθε με την οικογένειά της στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά και ψυχολογία. Από το 1972 και για έντεκα χρόνια έζησε στη Ρόδο, όπου εργάστηκε ως συμβολαιογράφος. Σήμερα ζει στην Αθήνα.
Αν και δεν συνηθίζω να επιλέγω αυτό το είδος, μπορώ να πω με σιγουριά ότι το συγκεκριμένο βιβλίο το διάβασα με ευκολία και ευχαρίστηση.
Σε αυτό νομίζω συνέβαλε η γραφή, που ήταν πραγματικά υπέροχη. Αν και είχε κάποιες επαναλήψεις, μου χάρισε ένα ατμοσφαιρικό ταξίδι στα στενά της Βαρκελώνης και στο κυκλαδίτικο νησί της Ηρώς (της πρωταγωνίστριας μας), ενώ μου μετέφερε όλα τα συναισθήματα.
Η ιστορία είχε τις τρανταχτές ανατροπές της ώστε να μας κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον και περνούσε ηχηρά το μήνυμα της.
Το πιο δυνατό όμως χαρακτηριστικό του βιβλίου για εμένα ήταν ο ρεαλισμός. Μου έδειχνε ότι η ζωή δεν είναι εύκολη και ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί κάτι να καταστρέψει και να ανατρέψει τα πάντα. Μπορούν να συμβούν πολλά άσχημα πράγματα το ένα μετά το άλλο, και ίσως δεν θα έχεις τον χρόνο να αναπνεύσεις από την προηγούμενη «αναποδιά», αλλά κάποια στιγμή θα τα καταφέρεις.
Το μόνο που χρειάζεται είναι υπομονή και επιμονή. Μα πάνω από όλα πίστη στον ίδιο σου τον εαυτό.
Κλείνοντας να αναφέρω πως είναι ένα βιβλίο που μπορεί να προσφέρει παρηγοριά και να δώσει ελπίδα σε ανθρώπους που βρίσκουν εμπόδια στο δρόμο τους.
____
Υ.Γ.: Αν ήμουν η Ηρώ, θα φερόμουν πολύ πιο αυστηρά στους ανθρώπους που δεν εκτιμούν. Θύμωνα που δεν τους έδινε αυτό που άξιζαν. Όμως στο τέλος αναρωτιόμουν… Ποια είναι τελικά η σωστή συμπεριφορά;
[ Ε, φτάνει πράγματι πια! Ο πολύς θρήνος είναι και εγωισμός, είναι ναρκισσισμός, τόση ανάγκη να πέφτουν όλοι πάνω σου να σε παρηγορήσουν, να σε χαϊδολογούν, να τρώγονται και να αγωνιούν για σένα.]
🪶 [Τα αντίο στην ώρα τους είναι αξιοπρέπεια.]
🪶[ «Γιατί είναι αναγκαίο να διδαχτείς να ζεις χωρίς μεγάλες βεβαιότητες. Θέλω να σε δυναμώσω, αυτό μόνο μπορώ, όχι να σου κάνω τη ζωή αλλιώτικη και ευχάριστη. Πρέπει να δεχτείς πως η ζωή έχει δικαίωμα να κάνει εκπλήξεις».]
Ήταν το δεύτερο βιβλίο που διαβάζω από τη συγκεκριμένη συγγραφέα και είχα ενθουσιαστεί πάρα πολύ στην αρχή. Το εξώφυλλο υπέροχο, η πλοκή πολλά υποσχόμενη, αλλά διαβάζοντας το… καμία σχέση. Δεν είναι καθόλου του γούστου μου. Το στυλ γραφής και το λεξιλόγιο θα το χαρακτήριζα τέρμα ξεπερασμένο και παλιακό. Είναι σαν να ακούω τον παππού μου που δεν έχει πάει ποτέ σχολείο να προσπαθεί να γράψει ρομάντζο κάνοντας ο,τι μπορεί για να ακουστεί ποιητικός και λυρικός, ένα πράγμα. Επίσης, η ιστορία δεν είναι καθόλου κάτι το σπέσιαλ, ένα τυπικό σενάριο που βλέπουμε στις δραματικές σειρές και σε όλα τα αισθηματικά βιβλία. Το πρώτο κεφάλαιο άρχισε τέλεια αλλά δεν είχε καμία απολύτως συνοχή με τα επόμενα. Μπλέκεται και το κεφάλαιο της Εβίτας και της ψυχολόγου στη μέση που δεν καταλαβαίνω γιατί πιάνει τόσο χώρο στην ιστορία ή πού κολλάει. Φτάνουμε παραπάνω από τα μισά του βιβλίου μέχρι να αρχίσει να μιλάει όντως για τη συνάντηση στη Βαρκελώνη, όπου είναι και το ζητούμενο της ιστορίας. Προσωπικά με απογοήτευσε. Θεωρώ η συγκεκριμένη κυρία δεν ξέρει να γράφει.
Δεν είμαι αντικειμενικός κριτής των βιβλίων της κας Βαμβουνάκη. Διάβασα το πρώτο βιβλίο της στα 16 μου, εγώ φτάσει 49 και δεν έχω μόνο αυτό που έχει εξαντληθεί. Έχω μια περίεργη σύνδεση με τα έργα τής, και τις ηρωίδες της. Έχω φτάσει να πιστεύω ότι η επιρροή τους καθόρισαν σε ένα βαθμό την ερωτική μου συμπεριφορά. Ξέρω ότι θα φανεί υπερβολικό αυτό αλλά το έχω σκεφτεί πάρα πολύ μέσα στα χρόνια. Το γεγονός ότι κι εγώ όπως η συγγραφέας έζησα για εφτά χρόνια στη Ρόδο και εκεί πρώτο ερωτεύτηκα έχει να δώσει στη σκέψη μου, ενόσω γνωρίζω ότι είναι εντελώς τυχαίο 🌺🌹🌼 Η αισιοδοξία και η ελπίδα που μου άφησε αυτό το βιβλίο με κάνουν απλά να περιμένω πως και πως το επόμενο ❤️❤️❤️
Αν και ωραίο βιβλίο, η ιστορία της πρωταγωνίστριας στη Βαρκελώνη εξελίσσεται στο τέλος του βιβλίου. Το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου αναφέρεται στο παρελθόν με πάρα πολλές λεπτομέρειες που χανεσαι σε μερικα σημεία και ουσιαστικά η βασική ιστορία φαίνεται να είναι πολύ μικρή και, όλα εξελίσσονται γρήγορα στο τέλος.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Το πρώτο μου βιβλίο της Βαμβουνάκη και το λάτρεψα! Εντυπωσιακός συνδυασμός ψυχολογίας και αισθηματικού/κοινωνικού μυθιστορήματος. Η γραφή ήταν υπερβολικά γραφυρή σε κάποια σημεία, αλλά τα νοήματα, οι ιδέες, τα διλήμματα, με εντυπωσίασαν.