کتاب حاضر کوششی است برای تبیین این که پسامدرنیسم در ادبیات داستانی غرب چگونه از مدرنیسم پدید آمد و مقالات آن با توجه به نیازها و مشکلات خاصی که ما در ایران برای فهم پسامدرنیسم در ادبیات داریم، گزینش و ترجمه شد. (به نقل از پشت جلد کتاب
حسین پاینده در تهران متولد شد و دورهی دبیرستان را در انگلستان گذراند و یک سال پس از انقلاب به کشور بازگشت. در سال ۱۳۶۸ از دانشگاه علامه طباطبائی لیسانس ادبیات انگلیسی گرفت و در سال ۱۳۷۰ موفق به اخذ فوقلیسانس ادبیات انگلیسی از دانشگاه تهران شد. او از همان سال به عنوان عضو هیأت علمی به استخدام دانشگاه علامه طباطبائی درآمد و متعاقباً در سال ۱۳۷۵ برای ادامهی تحصیل به انگلستان رفت. وی در سال ۱۳۸۰ پس از اخذ دکترای نظریه و نقد ادبی به کشور بازگشت و در حال حاضر با مرتبهی استاد در دانشگاه علامه طباطبائی به تدریس اشتغال دارد. از دکتر پاینده تاکنون بیش از ۱۲۰ مقاله در نشریات مختلف به چاپ رسیدهاست. همچنین از وی ۲۵ عنوان کتاب منتشر شده که از این تعداد ۱۰ کتاب را تألیف، ۷ کتاب را ترجمه و ۸ کتاب را ویرایش کرده است. «مجموعهی نظریه و نقد ادبی» تحت سرپرستی او تاکنون در هشت مجلد و توسط چهار ناشر منتشر شده است. جدیدترین تألیف پاینده با عنوان گشودن رمان توسط انتشارات مروارید منتشر شده است که جایزهی ادبی جلال آلاحمد در بخش نقد ادبی را به خود اختصاص داد. از میان سایر کتابهای ایشان میتوان به کتاب داستان کوتاه در ایران (در سه جلد) و نقد ادبی و دموکراسی اشاره کرد. از جمله کتابهایی که پاینده ترجمه کرده است عبارتاند از مطالعات فرهنگی دربارهی فرهنگ عامّه (برندهی جایزهی کتاب فصل) که توسط نشر آگه انتشار یافته و نظریههای رمان است که توسط انتشارات نیلوفر منتشر شده است. دکتر پاینده تاکنون ۸ جایزه در داخل کشور و ۱ جایزه در خارج از کشور دریافت کرده است.
کلی مطلب تو این کتاب خوابیده که آدم میتونه ازش یاد بگیره. فقط مشکلی که من باهاش برخورد کردم این بود که اکثر مثال هایی رو که زده بود رو نخونده بودم. 10 سال بعد دوباره باید این کتاب رو بخونم .
. مدرنیسم و پسامدرنیسم در رمان مجموعه مقالات نقد ادبی گزینش و ترجمهی #حسین_پاینده
. (ترجمه در خصوص مفاهیم جدیدی که مسبوق به سابقه نظری در ادبیات و فرهنگ ما نیستند، کاری بسیار دشوار است. مترجم باید فهم مطالبی را برای خواننده امکان پذیر کند که سرچشمههای فکریاش در زبان ما نبوده است.) صفحه ۸، حسین پاینده.
مکاتب ادبی و نقد ادبی برای برخی خوانندگان و شیفتگان ادبیات خشک و بیروح و اغلب گیج کننده یا حتی بیمزه است. با این حال برای آن دسته از عزیزانی که در جستجوی فهم بیشتر آنچه نویسنده رمان قصد نوشتن و خلقش را داشته، هستند، پیشنهاد میکنم این اثر را بخوانید و با رمانهایی که میخوانید و دورههای ادبیاش مقایسه کنید و به کشف و شهود منحصر به فرد خود برسید. فهم مفاهیمی مثل فرم، پیرنگ، پیرنگ زمانی، ضدقهرمان مدرنیستی، بختبرگشتگی داستانی، ریشههای ادبیات مدرن از قرن هجدهم تا بیستم و روند تحول آن از مدرنیسم به پسامدرنیسم، اگر نه کاملا، با این حال تا حدودی دریچههای وسیعتری نسبت به قبل برای شما ایجاد میکند تا در شاهکارهای جاودان ادبی با دیدی روشنتر از پیش به غور و اندیشه بپردازید.
دلیل پایانهای شاعرانه نویسندگان رمانتیسم همچو فلوبر و هوگو و سروانتس چه بوده است؟ چرا جنایت و مکافات داستایفسکی با علت و معلول حوادث چنان پیش میرود که فضا پرتنش و اضطراب آنچه در حال شکلگیری است، برفضای رمان بیشتر حاکم میشود؟ چرا در ادبیات ادیبان قرن بیستم همچو پروست و جویس و ولف، دغدغه خود خلقت هنری است نه روایت داستان و چرا روایت چنین از سطوح به اعماق معرفتی ماجرا نفوذ میکند؟ بلوم و مارسل چگونه از ضدقهرمانی اساطیری و کهنالگویی به قهرمانی مدرن متحول میشوند؟ در گذار از مدرنیسم به پست مدرن همچو آبشالوم آبشالوم! فاکنر، چگونه مدرنیسم مرزی شکل گرفت و نویسندگان از خطوط عابر مدرنیسم به پسامدرنیسم عبور کرند؟ مسئله محاکات بوطیقایی و بازآفرینی چگونه از سطح معرفتی مدرنیسم، در پسامدرنیسم به دغدغههای وجودی و به چالش کشیدن جهان اصلی و واقعیتش پرداخت؟ چهارچوب و عنصر غالب در پسامدرنیسم چیست؟ ساختار تودرتوی رمان ربگریه برای اتلاف وقت است یا نویسنده قصد دیگری دارد؟ رابطه تاریخ و رمان تاریخی پسامدرن در چیست؟
این سوالات و بسیاری پرسشهای دیگر در این کتاب پاسخ داده میشوند. این کتاب شامل ۶ مقاله است که دو مقاله در مورد مدرنیسم و چهار مقاله دیگر در رابطه با پسامدرنیسم در ادبیات است که به نقل از آقای پاینده تکمیل کننده کتاب نظریههای رمان میباشد که ایشان ترجمه کرده بودند.
مقالات شامل: پیرنگ در رمان مدرن(پیرنگ زمانی)/ آرتور هانیوِل رمان درونگرا/ جان فلچر و مالکوم برادبری - - پسامدرنیسم و ادبیات/ بری لوئیس گذار از مدرنیسم به پسامدرنیسم در ادبیات داستانی مدرنیسم و پسامدرنیسم: تعریفی جدید از خودآگاهی ادبی/پتریشا و فراداستان تاریخ نگارانه: سرگرمی روزگار گذشته/ لیندا هاچن
پینوشت: نویسنده مقاله آخر یا چپ است یا چپ فمینیست که تنها طرحواره شناختی و ادراکیاش همینها بود و چندان دلچسب من واقع نشد. با این حال مطالب جالب توجهی هم داشت.