Beste Bert, nee Lieve Bert,
Door al jouw boeken heen, lees ik de gelaagdheid van je gevoelens. Zo ook bij dit boek en hoe kan het ook anders als het onderwerp je eigen Lidewij is.
Dit boek is een een liefdesverhaal. Het liefdesverhaal van een ouder voor een kind, maar ook voor alle ouders en zelfs voor ieder mens, die in zijn onwetendheid en machteloosheid soms, schijnbaar, onvergeeflijke fouten maakt in de omgang met de medemens.
Ook ik heb die fouten gemaakt, terwijl op dat moment een betere, ondersteunende houding gewenst was. Want ik lees en beleef alles in mijn optiek en daarom komt ieder woord zo binnen.
Dus, voor mij, is dit een herkenbaar verhaal van voorbij gegane momenten, dat je in de overlevingsmodus stond en vergat echt te beleven.
Het is tevens ook een afscheidsbrief aan Lidewij en jezelf; in het besef, dat je nu een stapje terug doet in de actieve vaderrol die je altijd, met liefde, hebt vervuld.
Je hebt haar ‘netjes afgeleverd’ en ik weet met zekerheid te zeggen dat het ‘gezien’ is; door haar, door je omgeving en nu door ons, lezers.
En mocht je in een ‘hogere macht’ geloven; ook daar …
Dankjewel, dat je het verhaal van je gezin met ons hebt gedeeld en ons wijzer hebt gemaakt!