De piekfijne dode

by Geert van Istendael

Een lijk in een peperduur pak, met een nog duurder horloge, gevonden naast een drukke laan in Brussel. De dode blijkt een wereldberoemde beverdeskundige te zijn en koes­tert in het geheim extreemrechtse sympathieën. Was de moordenaar een dolgedraaide ecologist? Of een linkse activist? Commissaris Kluft en zijn twee brigadiers tasten in het duister. Kunnen zij de dader vinden? En vatten?

213 pages, Kindle Edition

Published October 27, 2022

About the author

Geert van Istendael, pseudoniem van Geert Maria Mauritius Julianus Vanistendael is een Vlaamse dichter en schrijver. Hij is/was ook journalist, literair vertaler en nieuwslezer.

Geert van Istendael in de Nederlandstalige Wikipedia

Geert van Istendael in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren

Geert van Istendael bij "Schrijversgewijs"

Geert van Istendael, psydonym of Geert Maria Mauritius Julianus Vanstendael is a Flemish poet and writer. He also is/was journalist, literary translator and news anchor.

Geert van Istendael in the English Wikipedia

Reviews

[Serge Migom · Rating 1 out of 5]

Geert Van Istendael bezondigt zich in zijn ijver om een ode te brengen aan de gouden eeuw van het detectiverhaal aan de twee grootste misdaden die je de lezer kan aandoen in een whodunit: 200 pagina's lang krijg je geen enkel zicht op de dader, geen karakterschets, geen psychologisch inzicht in het waarom van de moord (wat Simenon zo goed kon...); 200 pagina's lang krijg je ook geen enkele clue, geen enkele "red herring", zodat je als lezer mee zou kunnen speuren (waar Agatha dan weer de koningin in was). Nee, in de laatste 15 pagina's wordt alles snelsnel afgehaspeld na de meest waanzinnige ontdekking, wordt plots en moordenaar opgevoerd en krijg je een bij de haren gesleurd motief. Doodzonde van de leestijd... had beter nog eens een Simenon herlezen.

[Chrisje Stultiens · Rating 4 out of 5]

Wat een Brusselse, plastische misdaadroman!

de piekfijne dode (ja, met kleine letter) geeft je een ouderwets hedendaagse Brusselse ‘whodunit’ cadeau.

Auteur
Geert van Istendael was tijdens zijn loopbaan journalist en nieuwslezer bij het voormalige BRT. Hij is ook een begenadigd prozaschrijver, dichter én vertaler. Gelukkig schrijft hij ook af en toe misdaadromans ;-).

Cover
Wat een zalige, simpele, geestige, kunstzinnige Magritte-achtige cover. Ontworpen door dochter Judith Vanistendael, de Belgische striptekenares en illustratrice. Applaus!

Het verhaal
De politie staat voor een nooit gezien raadsel. Ze treffen een piekfijne dode in een enorm duur pak (zonder etiket) aan. Het lijk heeft geen identiteitsbewijs, maar bezit nog wel een pak Eurookes. Hoofdpersonage commissaris Kluft krijgt er kop noch staart aan vast. Samen met zijn twee inspecteurs onderzoekt hij deze bizarre moord op een beverdeskundige.

Mijn gedacht
Wat een geestige commissaris romandetective met Maigret/Horst aspecten. Het sappige Brusselse dialect geeft een extra cachet. De bourgondische levensstijl van Kluft doet watertanden. Van Istendael flirt met (non) karikaturale personages in en rond een ingenieus en origineel plot. Mooi!

Als België en Nederland bij elkaar waren gebleven, waren de bierglazen in Nederland niet zo klein en zaten de Belgen misschien vaker op de fiets. Dan hadden de Nederlanders misschien meer tact en deden Belgen vaker hun mond open. (Geert van Istendael)

[Frederik · Rating 2 out of 5]

Van een aangename vlotte start verliep het script naar een atypisch wankel misdaadverhaal. De ingevingen van het korps kwamen overal binnengewaaid, die werden dan mooi aangevuld met een stroom aan tips (iedereen had er wel wat), om dan uiteindelijk het plot in 5 pagina’s af te haspelen. De meest interessante passages waren dan toch die ‘te’ korte dialogen tussen Kluft en zijn vrouw Jeannine… wat een zonde van de leestijd :(

[Jan Moens · Rating 4 out of 5]

7/10