What do you think?
Rate this book
ร้ายลามรัก
“คุณยังจำข้อตกลงเราได้ไหมชะเอม” อนาวิลขยับตัวอย่างอึดอัดเมื่อเห็นความวูบไหวในแววตาคนตัวเล็ก เขาใช้ปลายนิ้วเกลี่ยพวงแก้มอิ่มในขณะที่ริมฝีปากจิ้มลิ้มค่อยๆ ระบายยิ้มเหมือนเข้าใจ
“เอมต้องไปเมื่อไหร่คะ” ธารมิกาถามเสียงแผ่วใจหวนนึกถึงผู้หญิงที่เดินข้างกายชายหนุ่มตอนนั้น
คิดว่ายังไงมันก็คงเกิดขึ้น เพียงแต่ไม่คิดว่ามันจะเร็วขนาดนี้
อนาวิลนิ่งไปพักหนึ่งหวนนึกถึงสิ่งที่เพื่อนเตือนมันก็จริงที่ควรให้เวลากับหญิงสาว อยู่ด้วยกันมานานขนาดนี้จะบอกให้ออกไปจากชีวิตแบบปุบปับคงไม่ได้
ในแวดวงธุรกิจเขาอาจเป็นคนใจดำ แต่สำหรับธารมิกาแล้วเขาไม่อยากใช้วิธีเลือดเย็นกับเธอ
“เรายังมีเวลาอยู่ด้วยกัน ที่ผมถามเพราะกลัวว่าเอมจะลืม”
“ไม่ลืมค่ะ เอมไม่มีวันลืม” สิ่งที่น่าเศร้าที่สุดสำหรับธารมิกาก็คือการนับเวลาถอยหลัง รู้ว่าต้องไปแต่ก็ยังมีความหวังกับช่วงเวลาที่มีจำกัด
หลายคนอาจมองว่ามันเสียเวลากับการยังอยู่ตรงนี้ แต่เพราะตลอดทั้งชีวิตเพิ่งเคยมีความสุขก็ตอนที่ได้เจอกับอนาวิล
“คุณโอบจะแต่งงานเหรอคะ” พอถามออกไปเธอกลับถูกดันออกจากตัว ได้แต่มองชายหนุ่มที่หน้านิ่วคิ้วขมวดขณะลุกขึ้นนั่งพิงพนักเตียง
“รู้อะไรมา” อนาวิลถามเสียงเข้ม
คนตัวเล็กลุกขึ้นนั่งตามโดยดึงผ้าห่มขึ้นปิดสองเต้าอวบอิ่ม “อ่านเจอในข่าวซุบซิบน่ะค่ะ แล้วก็เห็นคุณโอบที่ห้าง...”
“อยู่ในที่ตัวเองแล้วกัน อย่าคิดทำอะไรโง่ๆ” รู้แล้วก็ดีจะได้ไม่ลำบากใจเวลาพูดเรื่องนั้น “ผมเตือนไว้ก่อน”
ธารมิกายิ้มเศร้ากับถ้อยคำเมื่อครู่ เขามองเธอเป็นคนยังไงถึงได้เอ่ยคำขู่ออกมา “คุณโอบเห็นเอมเป็นคนแบบนั้นเหรอ”
คนฟังเสยผมตัวเองลวกๆ หงุดหงิดกับคำถามที่เต็มไปด้วยคำตัดพ้อ ตวัดตามองหญิงสาวที่นั่งหน้าจ๋อยแต่ไม่อาจทำให้เขาอารมณ์เย็นลง
“จะชวนทะเลาะทำไม” คิ้วที่พาดอยู่เหนือดวงตาคมเข้มขมวดมุ่น
หญิงสาวนั่งบีบมือตัวเองเหมือนตกอยู่ในภวังค์บางอย่าง
“สามปีที่ผ่านมา คุณโอบเคยเผลอใจรักเอมบ้างไหม” ธารมิกาเงยหน้ามองตัดสินใจถามสิ่งที่โง่ที่สุด
คราวนี้อนาวิลก้าวถอยหลังเอาตัวออกห่างโดยอัตโนมัติหลังจากได้ยินคำนั้น เบื่อที่ต้องโดนคาดหวังในแง่ความรู้สึก ทั้งที่ตอนยื่นข้อเสนอเจ้าตัวบอกเข้าใจและรับปากอย่างดิบดี
“แยกแยะหน่อยชะเอม” อนาวิลกดเสียงต่ำ “บอกแล้วไงว่าเซ็กซ์ไม่จำเป็นต้องใช้ความรัก”
“...”
“ผู้ชายขยาดกับคำถามพวกนี้ รู้ไว้ด้วย” แน่นอนว่าเขาเป็นหนึ่งในนั้น “แค่เอากันสนุกๆ ส่วนเรื่องความรู้สึก คุณควรจัดการตัวเอง”
“เอมต้องไปเมื่อไหร่คะ” ธารมิกาถามเสียงแผ่วใจหวนนึกถึงผู้หญิงที่เดินข้างกายชายหนุ่มตอนนั้น
คิดว่ายังไงมันก็คงเกิดขึ้น เพียงแต่ไม่คิดว่ามันจะเร็วขนาดนี้
อนาวิลนิ่งไปพักหนึ่งหวนนึกถึงสิ่งที่เพื่อนเตือนมันก็จริงที่ควรให้เวลากับหญิงสาว อยู่ด้วยกันมานานขนาดนี้จะบอกให้ออกไปจากชีวิตแบบปุบปับคงไม่ได้
ในแวดวงธุรกิจเขาอาจเป็นคนใจดำ แต่สำหรับธารมิกาแล้วเขาไม่อยากใช้วิธีเลือดเย็นกับเธอ
“เรายังมีเวลาอยู่ด้วยกัน ที่ผมถามเพราะกลัวว่าเอมจะลืม”
“ไม่ลืมค่ะ เอมไม่มีวันลืม” สิ่งที่น่าเศร้าที่สุดสำหรับธารมิกาก็คือการนับเวลาถอยหลัง รู้ว่าต้องไปแต่ก็ยังมีความหวังกับช่วงเวลาที่มีจำกัด
หลายคนอาจมองว่ามันเสียเวลากับการยังอยู่ตรงนี้ แต่เพราะตลอดทั้งชีวิตเพิ่งเคยมีความสุขก็ตอนที่ได้เจอกับอนาวิล
“คุณโอบจะแต่งงานเหรอคะ” พอถามออกไปเธอกลับถูกดันออกจากตัว ได้แต่มองชายหนุ่มที่หน้านิ่วคิ้วขมวดขณะลุกขึ้นนั่งพิงพนักเตียง
“รู้อะไรมา” อนาวิลถามเสียงเข้ม
คนตัวเล็กลุกขึ้นนั่งตามโดยดึงผ้าห่มขึ้นปิดสองเต้าอวบอิ่ม “อ่านเจอในข่าวซุบซิบน่ะค่ะ แล้วก็เห็นคุณโอบที่ห้าง...”
“อยู่ในที่ตัวเองแล้วกัน อย่าคิดทำอะไรโง่ๆ” รู้แล้วก็ดีจะได้ไม่ลำบากใจเวลาพูดเรื่องนั้น “ผมเตือนไว้ก่อน”
ธารมิกายิ้มเศร้ากับถ้อยคำเมื่อครู่ เขามองเธอเป็นคนยังไงถึงได้เอ่ยคำขู่ออกมา “คุณโอบเห็นเอมเป็นคนแบบนั้นเหรอ”
คนฟังเสยผมตัวเองลวกๆ หงุดหงิดกับคำถามที่เต็มไปด้วยคำตัดพ้อ ตวัดตามองหญิงสาวที่นั่งหน้าจ๋อยแต่ไม่อาจทำให้เขาอารมณ์เย็นลง
“จะชวนทะเลาะทำไม” คิ้วที่พาดอยู่เหนือดวงตาคมเข้มขมวดมุ่น
หญิงสาวนั่งบีบมือตัวเองเหมือนตกอยู่ในภวังค์บางอย่าง
“สามปีที่ผ่านมา คุณโอบเคยเผลอใจรักเอมบ้างไหม” ธารมิกาเงยหน้ามองตัดสินใจถามสิ่งที่โง่ที่สุด
คราวนี้อนาวิลก้าวถอยหลังเอาตัวออกห่างโดยอัตโนมัติหลังจากได้ยินคำนั้น เบื่อที่ต้องโดนคาดหวังในแง่ความรู้สึก ทั้งที่ตอนยื่นข้อเสนอเจ้าตัวบอกเข้าใจและรับปากอย่างดิบดี
“แยกแยะหน่อยชะเอม” อนาวิลกดเสียงต่ำ “บอกแล้วไงว่าเซ็กซ์ไม่จำเป็นต้องใช้ความรัก”
“...”
“ผู้ชายขยาดกับคำถามพวกนี้ รู้ไว้ด้วย” แน่นอนว่าเขาเป็นหนึ่งในนั้น “แค่เอากันสนุกๆ ส่วนเรื่องความรู้สึก คุณควรจัดการตัวเอง”
260 pages, ebook
First published July 29, 2022
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
No one has reviewed this book yet.