Ta ksiazka to idealne domknięcie całej trylogii. Akcja przebiegała znacznie wolniej niż w drugiej części. Podczas czytania książki wraz z Katniss odczuwamy skutki traumy nabytej na arenie, ale także bólu, który towarzyszy utracie przyjaciół podczas wojny. Ta książka doprowadziła mnie do łez, przepełniła nienawiścią ale również niewiarygodnie przywiązała do siebie. Obraz Katniss smutnej, zrozpaczonej, niezdolnej do najprostszych czynności życiowych wiele tłumaczy i pokazuje jak ciężko siedemnastoletniej dziewczynie było stawić czoła oczekiwaniom dorosłych ludzi, którzy wciągnęli ją w swoją grę bez jej zgody. Książka sprawiła że zabrakło mi słow. Jednak muszę przyznać że poprzez samopoczucie Katniss ciężko było mi przez nią przebrnąć. Gdyż razem z bohaterką wpadałam w odchłań w której życie było szare i pozbawione sensu. Każdemu mogłabym ją polecić z czystym sumieniem. 4/5⭐️