Ο Δεσμοφύλακας, η δεύτερη συλλογή φωτογραφηγημάτων του Αχιλλέα III μετά τον Παραχαράκτη (Κρατικό Βραβείο Διηγήματος - Νουβέλας 2020), περιέχει 61 ιστορίες, στις οποίες η αποτυπωμένη σε φωτογραφικό χαρτί πραγματικότητα αμφισβητείται και διασταυρώνεται με τα θραύσματα ενός παράλληλου σύμπαντος όπου τα πάντα μπορούν να συμβούν. Ως αποτέλεσμα προκύπτει η δημιουργία ενός νέου, αλλόκοτου και γοητευτικού κόσμου, όπου μεταξύ άλλων ένας ώριμος άνδρας παντρεύεται μια σκαλιστή καρέκλα, η κόρη ενός χασάπη συνάπτει δεσμό με ένα πρόβατο, οι δύο άκρες ενός κορδονιού παπουτσιού προσπαθούν να λύσουν τα προβλήματά τους, δώδεκα αγαπημένες αδερφές κυκλοφορούν όπου και να πηγαίνουν δεμένες όλες μαζί με ένα σχοινί, ενώ μια σιωπηλή σύζυγος χρησιμοποιεί τις υπερβολές και τις φανφάρες του καλού της για να πλέκει με αυτές κουβέρτες. Ο Αχιλλέας III, σε αυτό το πρωτότυπο, ανατρεπτικό και γεμάτο με ισχυρές δόσεις χιούμορ βιβλίο, παρουσιάζει ιστορίες οι οποίες, αν και αρχικά φαίνεται να κυριαρχούνται από το παράδοξο, φέρνουν καθώς εξελίσσονται τον αναγνώστη αντιμέτωπο με την ακραία παραδοξότητα καταστάσεων και συνηθειών που, επειδή τις έχει από καιρό συνηθίσει και αποδεχτεί, δεν του προκαλούν πια ιδιαίτερη εντύπωση. Μέσα από αυτές τις ιστορίες ο συγγραφέας ασκεί έντονη κριτική σε δεσμούς, θεσμούς και στερεότυπα, επεκτείνοντας το σύμπαν των αλλόκοτων ηρώων του και μένοντας πιστός σε έναν και μοναδικό κανόνα: εκείνον που ορίζει ότι "Δεν ισχύει κανένας κανόνας".
Ο Αχιλλέας ΙΙΙ σε αυτή τη σειρά φωτογραφηγημάτων δίνει ρέστα. Είχα καιρό να διαβάσω τόσο αστείες ιστορίες που δεν διστάζουν να κυλίσουν προς το γλυκόπικρο, το σουρεαλιστικό και το θλιμμένο. Ο κύριος άξονας αυτών των ιστοριών είναι να αναδείξουν αυτές ακριβώς τις παραμέτρους που διέπουν τη ζωή των απλών ανθρώπων μέσα απο μια πολύ ιδιαίτερη και πρωτοποριακή γραφή. Πάω να πάρω και τα υπόλοιπα έργα του.
Ο Δεσμοφύλακας, η δεύτερη συλλογή φωτογραφηγημάτων του Αχιλλέα III μετά τον Παραχαράκτη (Κρατικό Βραβείο Διηγήματος - Νουβέλας 2020), περιέχει 61 ιστορίες, στις οποίες η αποτυπωμένη σε φωτογραφικό χαρτί πραγματικότητα αμφισβητείται και διασταυρώνεται με τα θραύσματα ενός παράλληλου σύμπαντος όπου τα πάντα μπορούν να συμβούν.
Όντως απίστευτες φωτογραφίες συνοδευόμενες από εξίσου ευφάνταστους τίτλους και ανατρεπτικές ιστορίες. Όλες οι παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας, δεσμοί, θεσμοί, στερεότυπα παρουσιάζονται με έναν παράδοξο, αλλόκοτο τρόπο που όμως βγάζει νόημα. Εξαιρετική γραφή, ωραία πλοκή και ακανόνιστο γιατί όπως λέει και ο συγγραφέας «Δεν ισχύει κανένας κανόνας».
Θέτει απερίγραπτα ερωτήματα και τα απαντάει τόσο λογικά. Τι είναι αυτό που μας προσδιορίζει στα μάτια των άλλων; Φταίμε εμείς για τα αδιέξοδα μας; Θα ζήσουμε ποτέ ελεύθεροι; Και πολλά άλλα ερωτήματα, κάποια από τα οποία θα συναντήσετε παρακάτω.
Δεσμοί αίματος, ψέματος, νοικοκυρέματος, βολέματος, δουλέματος, μπερδέματος, κουτσουρέματος, μπασταρδέματος, σημαδέματος, σακατέματος και άλλοι πολλοί όπως αναφέρει ο συγγραφέας.
[Το ίδιο, άλλωστε, κάνουν γενικά στις ζωές τους, αφού συμβιβάζονται με κάτι μέτριο και μένουν εκεί, υφαίνοντας και συντηρώντας πάση θυσία την ψευδαίσθηση της ικανοποίησης που τους είναι απαραίτητη, προκειμένου να πείσουν τους άλλους και τον εαυτό τους ότι αξίζει ( ή ότι τους αξίζει) να ζουν. Ε, α στον διάολο πια]
Τι θα γίνει αν εγώ μπω μέσα σας όπως «Τα μέλη της οικογένειας Ευρυχώρη, όταν ήθελαν, έμπαιναν ο ένας μέσα στον άλλον –όπως ακριβώς οι μπάμπουσκες, οι γνωστές ρώσικες κούκλες.» Γκρίνιες, δράματα, κληρονομικά, προβλήματα επικοινωνίας, υγείας και κερατώματα. Συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες!
Παιδιά που χρησιμοποιούνται ως τρυφερά συρματοπλέγματα για να χωρίζουν τις γονείς τους. Άραγε πόσες φωτογραφίες τέτοιες κοσμούν τους τοίχους των σπιτιών με περηφάνια; [Στις λιγοστές φωτογραφίες «οικογενειακού σάντουιτς» που είχαν απομείνει να θυμίζουν την εποχή που οι τρεις τους ήταν ακόμη μαζί, ο μικρός ήταν στριμωγμένος σαν το μπιφτέκι, οι γονείς του έμοιαζαν με τα δύο κομμένα στη μέση μέρη του ψωμιού, και η αγάπη έδειχνε να ξεχειλίζει σαν κέτσαπ, έτοιμη να κυλήσει πάνω στα ρούχα τους.]
Παχαίνουν τα παιδιά που τρώνε όλο τον χρόνο των γονιών τους; Θα σταματήσω πλέον να κυνηγάω τον χρόνο ή είναι μόνο ο κλεμμένος που παχαίνει; [ Για ποιον νομίζεις ότι τα κάνω εγώ όλα αυτά, για ποιον δουλεύω μέρα νύχτα σαν το σκυλί, καταπίνοντας την αξιοπρέπεια μου και αφήνοντας τη ζωή μου να περνάει χωρίς να κάνω τίποτα απολύτως για εμένα;]..εγώ και τα παιδιά ολούθε ακόμη αναρωτούμαστε.
Όταν οι γονείς βλέπουν στα παιδιά τους αυτό που θέλουν και όχι αυτό που είναι, άγγελοι και διάβολοι μονομαχούν. Ποιος είναι ο λόγος που οι άνθρωποι κάνουνε παιδιά; Για να τα μεγαλώνουν με τίτλους ιδιοκτησίας & αχρηστίας! Και αν δεν τους ακούν, τους κάνουν δώρο πατερίτσες!
Εσύ θα παντρευόσουν μια καρέκλα; Αφού δεν μιλάει και ξέρει τη θέση της, τι άλλο να θες! Δεν θέλουμε μεν τη μοναξιά αλλά δε θέλουμε και την παρουσία.
Δυστυχώς έμαθα πολύ αργά να τραβάω κόκκινες γραμμές στην ζωή μου και να βάζω όρια. Λάθη που κάνουμε όλοι και σηκώνουμε βάρη τα οποία δεν μας ανήκουν. [..και χωρίς να είναι απόλυτα σίγουρος αν το «οικογενειακό βάρος» είναι τελικά κάτι που το σηκώνει κανείς ή κάτι που το αισθάνεται.]
Αποτίναξη ζυγών & δεινών, θάρρος που πηδάει γενεές και ζητά την λύτρωση από απογόνους που ‘μαστιγωθήκαν’ και πλάστηκαν για εκπλήρωση τραγωδιών. Γιατί είναι τόσο δύσκολο να φύγουμε από τον βούρκο της δυστυχίας;
[Ναρκωμένος, ωστόσο, από τη συνήθεια και τις μικρές ανέσεις που εξασφάλιζε για τον εαυτό του με τη διατήρηση του 50% των μετοχών της εταιρείας «ΖΕΥΓΟΣ ΑΕ», άφηνε τον χρόνο να κυλάει, χωρίς να διαμαρτύρεται ιδιαίτερα για τους μικροτραυματισμούς που του προκαλούσαν οι στιγμές..]
[..δεν είχε χάσει εντελώς την ελπίδα να γνωρίσει τον έρωτα και πίστευε βαθύτατα πως τίποτα δεν είναι πιο σπάνιο και πολύτιμο σε μια σχέση από το να μοιράζονται δυο άνθρωποι το ίδιο είδος ακραίου χιούμορ..].. και κλείνω με αυτό το απόσπασμα όχι μόνο γιατί με βρίσκει απολύτως σύμφωνη αλλά και γιατί οι κωμικοτραγικές αυτές ιστορίες έχουν αστείρευτο χιούμορ. Αν εσάς σας λείπει θα τις βρείτε ελλιπείς ενώ δεν είναι, αν όμως έχετε θα τις αγαπήσετε!
3,5*-4* Οι πρώτες μου εντυπώσεις τελειώνοντας το βιβλίο είναι : Τι διάβασα? Τι είν' τούτο?
Πρώτη επαφή με τον συγγραφέα και δηλώνω γοητευμένη. Εξαιρετικό παιχνίδι με τις λέξεις και το καυστικό χιούμορ. Και μου άφησε κάτι το ανεκπλήρωτο, μάλλον θέλω κι άλλο 🤔😂