What do you think?
Rate this book
Portland
Undercoveragent Erik Schoeman beëindigt voor zijn eigen veiligheid een gevaarlijke infiltratie-actie bij de Amsterdamse Natoli-familie.
Tijdens een vakantie met zijn vrouw Debbie en ernstig zieke dochter Sanne krijgt Erik het bericht dat twee van de drie Natoli’s bij een mislukte drugsdeal zijn doodgeschoten. Bij terugkomst treft het gezin hun huis overhoop gehaald aan. Eriks adres is bekend bij Gio, het enige familielid dat de moordpartij overleefde.
Het Openbaar Ministerie en de politie brengen Erik en zijn gezin in veiligheid. Ondertussen onderwerpt een rechercheur van de Rijksrecherche Erik aan een intimiderend verhoor. Wat zocht Gio in zijn huis? Had Erik een ander motief om de infiltratie af te breken? Welk verband legt de rechercheur tussen de mislukte undercoveroperatie, Eriks dochter Sanne en een stad in een heel ander werelddeel?
Marelle Boersma, bestsellerauteur: 'Een intelligente thriller vol vaart en plotwendingen. Knap debuut.'
Tijdens een vakantie met zijn vrouw Debbie en ernstig zieke dochter Sanne krijgt Erik het bericht dat twee van de drie Natoli’s bij een mislukte drugsdeal zijn doodgeschoten. Bij terugkomst treft het gezin hun huis overhoop gehaald aan. Eriks adres is bekend bij Gio, het enige familielid dat de moordpartij overleefde.
Het Openbaar Ministerie en de politie brengen Erik en zijn gezin in veiligheid. Ondertussen onderwerpt een rechercheur van de Rijksrecherche Erik aan een intimiderend verhoor. Wat zocht Gio in zijn huis? Had Erik een ander motief om de infiltratie af te breken? Welk verband legt de rechercheur tussen de mislukte undercoveroperatie, Eriks dochter Sanne en een stad in een heel ander werelddeel?
Marelle Boersma, bestsellerauteur: 'Een intelligente thriller vol vaart en plotwendingen. Knap debuut.'
399 pages, Paperback
First published May 14, 2022
5 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
Read
August 10, 2022Deze recensie verscheen eerder op Koukleum.nl.
Het blijft toch altijd leuk, maar ook zeker spannend, om kennis te maken met een nieuwe auteur. Dit was ook zo bij ‘Portland’. Want hoe zou de schrijfstijl zijn? Zou ik er enthousiast van worden of zou ik blij zijn als ik het boek uit heb? Nou, ik kan jullie vertellen, ik ben fan geworden van Ramon van Huffelen.
In de proloog zijn we getuigen van een drugsdeal in de Afrikahaven in het Amsterdamse Westelijk Havengebied. Doordat je eigenlijk midden in deze drugsdeal valt, is de spanning direct aanwezig. Dit zorgt er dan ook voor dat ik verder wilde lezen. Deze proloog belooft veel goed voor de rest van het boek.
Uiteindelijk bleek dit ook nog te kloppen… Met ‘Portland’ heeft Ramon van Huffelen een van de betere Nederlandse thrillers van dit moment weten te presenteren. Wat mij meteen, vanaf het eerste hoofdstuk, opvalt, is dat Van Huffelen ervoor gekozen heeft om het verhaal in de ik-vorm te schrijven. Hierdoor was ik op een bepaald moment aan het twijfelen of ik nu een waargebeurd verhaal aan het lezen was of een thriller. Doordat ik dit gevoel had, kreeg ik ook echt een band met de personages. Erg tof!
Wat ik ook interessant vond, is dat dochter Sanne in het verhaal erg ziek was, hierdoor maakte Erik bepaalde keuzes en dit maakte het boek extra boeiend en zorgde ook voor een dieperliggende laag. De hoofdstukken zijn fijn kort en dit zorgt ervoor dat je door blijft lezen. Ik kon het boek maar met moeite aan de kant leggen om iets anders te doen.
Op een bepaald moment ben ik eens gaan kijken wat deze auteur voor werk doet. Voor mijn gevoel werkte hij ook bij politie, of justitie. Ik had dit gevoel doordat het verhaal zo goed uitgewerkt is en ik het gevoel had dat hij echt wist waar hij over schrijft. Maar niks lijkt minder waar, Ramon in de eigenaar van een import- en groothandelsbedrijf in biologische producten en heeft als hobby fotografie en wijn. Nou, dat betekent dus dat Ramon gewoon erg goede research heeft gedaan. En daar kan ik alleen maar mijn petje voor afnemen.
Wat ik altijd extra leuk vind is als een auteur de moeite neemt om het boek te signeren. Dit deed Ramon ook voor ons. Super bedankt hiervoor Ramon!
‘Portland’ is een thriller die tot in de puntjes is uitgewerkt. Hulde voor deze auteur. Want het boek is super tof. Een echte mustread! Laat hem maar snel weer in de pen kruipen om een nieuw verhaal te schrijven. Ik ben ik ieder geval fan en kan niet wachten op een nieuw verhaal van deze auteur.
Het blijft toch altijd leuk, maar ook zeker spannend, om kennis te maken met een nieuwe auteur. Dit was ook zo bij ‘Portland’. Want hoe zou de schrijfstijl zijn? Zou ik er enthousiast van worden of zou ik blij zijn als ik het boek uit heb? Nou, ik kan jullie vertellen, ik ben fan geworden van Ramon van Huffelen.
In de proloog zijn we getuigen van een drugsdeal in de Afrikahaven in het Amsterdamse Westelijk Havengebied. Doordat je eigenlijk midden in deze drugsdeal valt, is de spanning direct aanwezig. Dit zorgt er dan ook voor dat ik verder wilde lezen. Deze proloog belooft veel goed voor de rest van het boek.
Uiteindelijk bleek dit ook nog te kloppen… Met ‘Portland’ heeft Ramon van Huffelen een van de betere Nederlandse thrillers van dit moment weten te presenteren. Wat mij meteen, vanaf het eerste hoofdstuk, opvalt, is dat Van Huffelen ervoor gekozen heeft om het verhaal in de ik-vorm te schrijven. Hierdoor was ik op een bepaald moment aan het twijfelen of ik nu een waargebeurd verhaal aan het lezen was of een thriller. Doordat ik dit gevoel had, kreeg ik ook echt een band met de personages. Erg tof!
Wat ik ook interessant vond, is dat dochter Sanne in het verhaal erg ziek was, hierdoor maakte Erik bepaalde keuzes en dit maakte het boek extra boeiend en zorgde ook voor een dieperliggende laag. De hoofdstukken zijn fijn kort en dit zorgt ervoor dat je door blijft lezen. Ik kon het boek maar met moeite aan de kant leggen om iets anders te doen.
Op een bepaald moment ben ik eens gaan kijken wat deze auteur voor werk doet. Voor mijn gevoel werkte hij ook bij politie, of justitie. Ik had dit gevoel doordat het verhaal zo goed uitgewerkt is en ik het gevoel had dat hij echt wist waar hij over schrijft. Maar niks lijkt minder waar, Ramon in de eigenaar van een import- en groothandelsbedrijf in biologische producten en heeft als hobby fotografie en wijn. Nou, dat betekent dus dat Ramon gewoon erg goede research heeft gedaan. En daar kan ik alleen maar mijn petje voor afnemen.
Wat ik altijd extra leuk vind is als een auteur de moeite neemt om het boek te signeren. Dit deed Ramon ook voor ons. Super bedankt hiervoor Ramon!
‘Portland’ is een thriller die tot in de puntjes is uitgewerkt. Hulde voor deze auteur. Want het boek is super tof. Een echte mustread! Laat hem maar snel weer in de pen kruipen om een nieuw verhaal te schrijven. Ik ben ik ieder geval fan en kan niet wachten op een nieuw verhaal van deze auteur.
June 9, 2022
Undercoveragent Erik Schoeman heeft op eigen initiatief een lopende infiltratie bij de Italiaanse familie Natoli bruusk afgebroken.
Erik vertrekt op reis met zijn vrouw Debbie en dochter Sanne die lijdt aan een ongeneeslijke ziekte. Daar krijgt hij te horen dat 2 leden van de Natoli familie doodgeschoten zijn bij een mislukte deal met Colombianen. 1 zoon heeft kunnen ontsnappen en dat hebben ze geweten. Bij thuiskomst is heel hun huis overhoop gehaald, maar niets gestolen. Dit kan geen toeval zijn.
Erik en zijn gezin voelen zich niet meer veilig en worden ondergebracht, maar ondertussen rijzen er wel meer vragen op bij zijn meerderen en collega’s. Wanneer ze beginnen met een intern onderzoek na een melding van een collega, is het hek helemaal van de dam. Was het afbreken van de infiltratie wel nodig of speelden er nog andere factoren mee. En wat met zijn zieke dochter? Wat zocht die Italiaan in hun huis? En wat te denken van zijn collega’s?
De proloog begint alleszins al heel zinderend, actie en spanning alom en benieuwd naar de ware toedracht en het verdere verloop.
Het hoofdpersonage Erik volgen we doorheen het verhaal en alles wordt verteld in de ik-vorm vanuit zijn standpunt. Dit brengt je dicht bij het personage waardoor je alles beziet uit zijn denkwijze, zijn gevoelens en zijn frustraties. Er worden af en toe stukjes verteld uit zijn verleden, de opwerking van agent naar infiltratie-agent, de eerste opdrachten die hij kreeg tot het moment waarop de infiltratie bij de Natoli-familie tot stand komt, waardoor je echt het gevoel krijgt dat je Erik door en door kent.
Daarnaast krijgen we te maken met de gevoelige kwestie met zijn dochter. Haar ziekte brengt heel wat teweeg bij zowel Erik als zijn vrouw Debbie. Beiden gaan er op hun manier mee om, maar de strijd die ze dagelijks ondergaan wordt heel goed onder woorden gebracht en brengen heel wat emoties met zich mee. Daarbovenop wordt het leven van Erik grondig onder de loep genomen door de Rijksrecherche, die alle stenen onderste boven keren tot hij… hangt.
"Haar halflange blonde lokken dansten parmantig op de maat van haar zelfverzekerde passen. Ik had me meermalen afgevraagd of gedrevenheid haar een snelle stofwisseling bezorgde. Ze at als een kerel, maar haar grijze mantelpak toonde een prachtig figuur."
De verschillende verhaallijnen die constant worden afgewisseld houden er goed de vaart in. Ook de andere karakters leren we beter kennen, alhoewel ik graag de mening of invalshoek eens van een andere kant had gehoord, zoals van één van zijn collega’s. Een paar keer was het echt op het randje van geloofwaardigheid, maar in de context van het verhaal miniem, dat heb je in films tenslotte ook.
De spanning wordt wel continu hoog gehouden en door sommige complete, onvoorspelbare wendingen word je zowiezo weer wakker geschud en getriggerd.
De vertelwijze en de beschrijvingen zijn heel onderhoudend en heel beschrijvend. De omgeving kan je zo voor je zien, maar ook de emoties worden heel beklemmend geschreven, je voelt de pijn en onmacht van Erik en Debbie, de waanzin en achterdocht van de collega’s onderling,… heel reeel en heel menselijk. De meningen en gedachten die Erik naar voren brengt zijn dan ook altijd heel direct en af en toe met een beetje humor doorspekt.
"Hij was old-school, kon ongetwijfeld mooie rapporten over schietincidenten van collega's schrijven, maar het was of hij grabbelde in de ballenbad bij Lingo. Zonder zicht zocht hij in een trog met dertig blauwe mogelijkheden naar die ene groene totaaloplossing."
Het plot is heel goed uitgewerkt, heel spannend ineen geknutseld, af en toe een twist en soms een verrassende uitspraak op het einde van een hoofdstuk, een ware cliffhanger soms.
De spanning blijft je achtervolgen tot het einde en maakt er een boeiend en goed uitgewerkt geheel van.
Heel benieuwd naar volgende schrijfselen!
4,5 sterren
Erik vertrekt op reis met zijn vrouw Debbie en dochter Sanne die lijdt aan een ongeneeslijke ziekte. Daar krijgt hij te horen dat 2 leden van de Natoli familie doodgeschoten zijn bij een mislukte deal met Colombianen. 1 zoon heeft kunnen ontsnappen en dat hebben ze geweten. Bij thuiskomst is heel hun huis overhoop gehaald, maar niets gestolen. Dit kan geen toeval zijn.
Erik en zijn gezin voelen zich niet meer veilig en worden ondergebracht, maar ondertussen rijzen er wel meer vragen op bij zijn meerderen en collega’s. Wanneer ze beginnen met een intern onderzoek na een melding van een collega, is het hek helemaal van de dam. Was het afbreken van de infiltratie wel nodig of speelden er nog andere factoren mee. En wat met zijn zieke dochter? Wat zocht die Italiaan in hun huis? En wat te denken van zijn collega’s?
De proloog begint alleszins al heel zinderend, actie en spanning alom en benieuwd naar de ware toedracht en het verdere verloop.
Het hoofdpersonage Erik volgen we doorheen het verhaal en alles wordt verteld in de ik-vorm vanuit zijn standpunt. Dit brengt je dicht bij het personage waardoor je alles beziet uit zijn denkwijze, zijn gevoelens en zijn frustraties. Er worden af en toe stukjes verteld uit zijn verleden, de opwerking van agent naar infiltratie-agent, de eerste opdrachten die hij kreeg tot het moment waarop de infiltratie bij de Natoli-familie tot stand komt, waardoor je echt het gevoel krijgt dat je Erik door en door kent.
Daarnaast krijgen we te maken met de gevoelige kwestie met zijn dochter. Haar ziekte brengt heel wat teweeg bij zowel Erik als zijn vrouw Debbie. Beiden gaan er op hun manier mee om, maar de strijd die ze dagelijks ondergaan wordt heel goed onder woorden gebracht en brengen heel wat emoties met zich mee. Daarbovenop wordt het leven van Erik grondig onder de loep genomen door de Rijksrecherche, die alle stenen onderste boven keren tot hij… hangt.
"Haar halflange blonde lokken dansten parmantig op de maat van haar zelfverzekerde passen. Ik had me meermalen afgevraagd of gedrevenheid haar een snelle stofwisseling bezorgde. Ze at als een kerel, maar haar grijze mantelpak toonde een prachtig figuur."
De verschillende verhaallijnen die constant worden afgewisseld houden er goed de vaart in. Ook de andere karakters leren we beter kennen, alhoewel ik graag de mening of invalshoek eens van een andere kant had gehoord, zoals van één van zijn collega’s. Een paar keer was het echt op het randje van geloofwaardigheid, maar in de context van het verhaal miniem, dat heb je in films tenslotte ook.
De spanning wordt wel continu hoog gehouden en door sommige complete, onvoorspelbare wendingen word je zowiezo weer wakker geschud en getriggerd.
De vertelwijze en de beschrijvingen zijn heel onderhoudend en heel beschrijvend. De omgeving kan je zo voor je zien, maar ook de emoties worden heel beklemmend geschreven, je voelt de pijn en onmacht van Erik en Debbie, de waanzin en achterdocht van de collega’s onderling,… heel reeel en heel menselijk. De meningen en gedachten die Erik naar voren brengt zijn dan ook altijd heel direct en af en toe met een beetje humor doorspekt.
"Hij was old-school, kon ongetwijfeld mooie rapporten over schietincidenten van collega's schrijven, maar het was of hij grabbelde in de ballenbad bij Lingo. Zonder zicht zocht hij in een trog met dertig blauwe mogelijkheden naar die ene groene totaaloplossing."
Het plot is heel goed uitgewerkt, heel spannend ineen geknutseld, af en toe een twist en soms een verrassende uitspraak op het einde van een hoofdstuk, een ware cliffhanger soms.
De spanning blijft je achtervolgen tot het einde en maakt er een boeiend en goed uitgewerkt geheel van.
Heel benieuwd naar volgende schrijfselen!
4,5 sterren
September 3, 2022
Leuk debuut van een buurman hier uit de straat.
Lekker boek voor op de vakantie. Hier en daar vond ik het wel wat van de hak op de tak springen en de overgangen van heden naar flashback soms wat hard en daardoor warrig. Ook vond ik het vooral aan het eind van het boek wat vreemd om steeds een nieuw hoofdstuk in te gaan terwijl het verhaal gewoon doorliep.
Verder zijn de karakters levendig en de situaties waarin undercoveragent Erik belandt spannend en is er een zinderend slot.
Misschien dat ik nog langs de deur ga voor een handtekening 😁
Lekker boek voor op de vakantie. Hier en daar vond ik het wel wat van de hak op de tak springen en de overgangen van heden naar flashback soms wat hard en daardoor warrig. Ook vond ik het vooral aan het eind van het boek wat vreemd om steeds een nieuw hoofdstuk in te gaan terwijl het verhaal gewoon doorliep.
Verder zijn de karakters levendig en de situaties waarin undercoveragent Erik belandt spannend en is er een zinderend slot.
Misschien dat ik nog langs de deur ga voor een handtekening 😁
March 31, 2023
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
Deze proloog trekt je meteen het verhaal in!
Je valt met je neus in de boter als je mee mag kijken bij een drugsdeal die niet helemaal verloopt zoals gepland was. De toon is gezet...
Undercoveragent Erik Schoeman geniet met zijn vrouw Debbie en hun ernstig zieke dochter Sanne van een welverdiende vakantie in Turkije. Erik heeft door zijn drukke baan niet altijd de tijd om de aandacht aan zijn gezin te geven die het verdient. Hij werkt voor de overheid als infiltrant bij de Natoli-familie.
Tijdens deze vakantie wordt hij op de hoogte gebracht van de schietpartij in Amsterdam waarbij twee van de drie Natoli’s zijn doodgeschoten en hij beëindigt daarom voor zijn eigen veiligheid en de veiligheid van zijn gezin zijn infiltratie-actie bij de Natoli’s.
Het verhaal is in de ik-vorm geschreven waardoor je als lezer meteen een band op kunt bouwen met het hoofdpersonage en je hierdoor alles van heel dichtbij mee kunt beleven.
In cursief wordt meer aandacht gegeven aan de ziekte van hun dochter Sanne; dit is verweven met de andere gebeurtenissen, maar ze treedt hierdoor meer op de voorgrond.
“Na al die jaren buffelen met Sanne verdiende Debbie het. Ze had recht op een gewoon leven. Een bestaan met een gezond kind, zonder korte nachten met onderbrekingen, een dochter die niet huilde totdat haar ziel er pijn van deed. De krassen in haar hart zaten er al in, maar ze hoefden niet nog dieper.”
Wanneer ze thuiskomen merkt Erik dat er ingebroken is en dat daarbij hun huis overhoop gehaald is. Eriks adres is bekend bij Gio, het enige familielid dat de moordpartij overleefde. Maar wat zou Gio bij hem thuis zoeken, vraagt hij zich af.
Het gezin wordt in veiligheid gebracht door het OM.
Erik wordt door een medewerker van de Rijksrecherche ondervraagd over het motief van Erik om de infiltratie van de Natoli-familie af te breken, want waarom zou Gio in zijn huis iets gezocht hebben?
Je voelt het wantrouwen van deze rechercheur voor Erik.
Maar ook de onzekerheid van Erik, de wanhoop en de bezorgdheid voor zijn gezin zijn goed voelbaar.
“Wie wisten er nu eenmaal van onze nieuwe plek?
En toch dat gevoel. Spreidden de tentakels van Gio zich niet alleen uit over mijn directe collega’s, maar bereikten ze inmiddels ook die jongens van de DKDB? Het was simpelweg onmogelijk, die gasten werden tot in den treuren gescreend. Maar wat als ze daarin een fout hadden gemaakt, of dat er iemand met geldproblemen informatie naar de onderwereld lekte?”
Door de lekker korte hoofdstukken vlieg je door het verhaal.
Het is een spannende, goed uitgewerkte thriller geworden die je aan het einde van elk hoofdstuk nieuwsgierig maakt naar wat er komen gaat...
Ik kijk reikhalzend uit naar een nieuwe thriller van Ramon van Huffelen.
Deze proloog trekt je meteen het verhaal in!
Je valt met je neus in de boter als je mee mag kijken bij een drugsdeal die niet helemaal verloopt zoals gepland was. De toon is gezet...
Undercoveragent Erik Schoeman geniet met zijn vrouw Debbie en hun ernstig zieke dochter Sanne van een welverdiende vakantie in Turkije. Erik heeft door zijn drukke baan niet altijd de tijd om de aandacht aan zijn gezin te geven die het verdient. Hij werkt voor de overheid als infiltrant bij de Natoli-familie.
Tijdens deze vakantie wordt hij op de hoogte gebracht van de schietpartij in Amsterdam waarbij twee van de drie Natoli’s zijn doodgeschoten en hij beëindigt daarom voor zijn eigen veiligheid en de veiligheid van zijn gezin zijn infiltratie-actie bij de Natoli’s.
Het verhaal is in de ik-vorm geschreven waardoor je als lezer meteen een band op kunt bouwen met het hoofdpersonage en je hierdoor alles van heel dichtbij mee kunt beleven.
In cursief wordt meer aandacht gegeven aan de ziekte van hun dochter Sanne; dit is verweven met de andere gebeurtenissen, maar ze treedt hierdoor meer op de voorgrond.
“Na al die jaren buffelen met Sanne verdiende Debbie het. Ze had recht op een gewoon leven. Een bestaan met een gezond kind, zonder korte nachten met onderbrekingen, een dochter die niet huilde totdat haar ziel er pijn van deed. De krassen in haar hart zaten er al in, maar ze hoefden niet nog dieper.”
Wanneer ze thuiskomen merkt Erik dat er ingebroken is en dat daarbij hun huis overhoop gehaald is. Eriks adres is bekend bij Gio, het enige familielid dat de moordpartij overleefde. Maar wat zou Gio bij hem thuis zoeken, vraagt hij zich af.
Het gezin wordt in veiligheid gebracht door het OM.
Erik wordt door een medewerker van de Rijksrecherche ondervraagd over het motief van Erik om de infiltratie van de Natoli-familie af te breken, want waarom zou Gio in zijn huis iets gezocht hebben?
Je voelt het wantrouwen van deze rechercheur voor Erik.
Maar ook de onzekerheid van Erik, de wanhoop en de bezorgdheid voor zijn gezin zijn goed voelbaar.
“Wie wisten er nu eenmaal van onze nieuwe plek?
En toch dat gevoel. Spreidden de tentakels van Gio zich niet alleen uit over mijn directe collega’s, maar bereikten ze inmiddels ook die jongens van de DKDB? Het was simpelweg onmogelijk, die gasten werden tot in den treuren gescreend. Maar wat als ze daarin een fout hadden gemaakt, of dat er iemand met geldproblemen informatie naar de onderwereld lekte?”
Door de lekker korte hoofdstukken vlieg je door het verhaal.
Het is een spannende, goed uitgewerkte thriller geworden die je aan het einde van elk hoofdstuk nieuwsgierig maakt naar wat er komen gaat...
Ik kijk reikhalzend uit naar een nieuwe thriller van Ramon van Huffelen.
November 27, 2022
'Portland' is het debuut van Ramon Van Huffelen. Ramon is al meer dan twintig jaar ondernemer. Hij stortte zich op het schrijverschap en na twee jaar werd zijn thriller 'Portland' uitgegeven door Godijn Publishing.
De cover doet ons onmiddellijk aan een thriller denken.
Een kindje ligt mooi ligt te slapen maar over haar is een schaduw van een man met een hoed. Waakt hij over haar?
Een brug over water dat misschien erop wijst dat het leven aan de andere kant beter is.
De kleuren van de cover zijn donker. Het voelt dreigend aan, er loopt iets mis
In 'Portland' volgen we Erik Schoenman. Hij is één van de beste undercoveragenten.
Bij een gevaarlijke infiltratie-actie bij de Amsterdamse Natoli-familie beseft Erik dat het te heet wordt onder zijn voeten en stopt hij als undercoveragent.
Maar het werk van een undercoveragent kan zomaar niet beëindigd worden.
Tijdens zijn vakantie met zijn vrouw Debbie en zijn ziek dochtertje krijgt hij het bericht dat er een drugsdeal met de Natoli-familie is mislukt.
Als blijkt dat bij hun terugkomst het huis volledig overhoop is gehaald, voelen ze zich daar niet meer veilig. Ze moeten onderduiken. Het kat- en muisspelletje is begonnen.
De thriller bestaat uit kleine hoofdstukken, de spanning wordt zo geleidelijk aan opgebouwd.
Het verhaal wordt in de ik-vorm geschreven, Erik is aan het woord. De tekst wordt afgewisseld met cursief gedrukte tekst. De cursief gedrukte tekst zijn Eriks hersenspinsels.
Door de gesprekken die Eric met zichzelf houdt, leer je hem echt beter kennen. Niet de undercoveragent maar de gevoelige Erik, die alles doet om zijn dochtertje te helpen. Misschien is dit een manier om het undercoverwerk en zijn echte, normale leventje van elkaar gemakkelijk te kunnen scheiden.
Ramon Van Huffelen dompelt ons in het wereldje van de maffia. Hij laat ons voelen dat het leven van een undercoveragent niet altijd gemakkelijk is vooral wanneer je ook nog een gezin hebt waar je zielsveel van houdt.
'Portland' is een thriller met de nodige spanning en plotwendingen. Ramon van Huffelen is met zijn thrillerdebuut perfect geslaagd!
De cover doet ons onmiddellijk aan een thriller denken.
Een kindje ligt mooi ligt te slapen maar over haar is een schaduw van een man met een hoed. Waakt hij over haar?
Een brug over water dat misschien erop wijst dat het leven aan de andere kant beter is.
De kleuren van de cover zijn donker. Het voelt dreigend aan, er loopt iets mis
In 'Portland' volgen we Erik Schoenman. Hij is één van de beste undercoveragenten.
Bij een gevaarlijke infiltratie-actie bij de Amsterdamse Natoli-familie beseft Erik dat het te heet wordt onder zijn voeten en stopt hij als undercoveragent.
Maar het werk van een undercoveragent kan zomaar niet beëindigd worden.
Tijdens zijn vakantie met zijn vrouw Debbie en zijn ziek dochtertje krijgt hij het bericht dat er een drugsdeal met de Natoli-familie is mislukt.
Als blijkt dat bij hun terugkomst het huis volledig overhoop is gehaald, voelen ze zich daar niet meer veilig. Ze moeten onderduiken. Het kat- en muisspelletje is begonnen.
De thriller bestaat uit kleine hoofdstukken, de spanning wordt zo geleidelijk aan opgebouwd.
Het verhaal wordt in de ik-vorm geschreven, Erik is aan het woord. De tekst wordt afgewisseld met cursief gedrukte tekst. De cursief gedrukte tekst zijn Eriks hersenspinsels.
Door de gesprekken die Eric met zichzelf houdt, leer je hem echt beter kennen. Niet de undercoveragent maar de gevoelige Erik, die alles doet om zijn dochtertje te helpen. Misschien is dit een manier om het undercoverwerk en zijn echte, normale leventje van elkaar gemakkelijk te kunnen scheiden.
Ramon Van Huffelen dompelt ons in het wereldje van de maffia. Hij laat ons voelen dat het leven van een undercoveragent niet altijd gemakkelijk is vooral wanneer je ook nog een gezin hebt waar je zielsveel van houdt.
'Portland' is een thriller met de nodige spanning en plotwendingen. Ramon van Huffelen is met zijn thrillerdebuut perfect geslaagd!
Displaying 1 - 5 of 5 reviews