Το "Ένας κόκκος ρύζι" είναι μια συλλογή από 12 μικρές ιστορίες. Αφορούν τον έρωτα, τις σχέσεις των ανθρώπων, τις αναμνήσεις τους, την υπαρξιακή αγωνία τους. Γραμμένες με γρήγορο, λιτό τρόπο, διατρέχουν το διάστημα ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό, το σοβαρό και το αστείο, ανάμεσα στο πριν, στο μετά, στο τώρα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)...
12 διηγήματα σε πολλή καλή γλώσσα και με άριστη δομή, αλλά κατά τη γνώμη άνισα στον πυρήνα τους. Ξεχώρισα σαν πολύ όμορφα τα: Τίποτα σημαντικό, Η Χριστουγεννιάτική ιστορία της Ο, και Βραδιά χορού (5/5) ενώ αντιθέτως θεωρώ πολύ αδύναμα τα: Δίπλα στη θάλασσα και Ένας κόκκος ρύζι (που δίνει και τον τίτλο της συλλογής! και που παρεμπιπτόντως είναι μίξη του μύθου περί της αμοιβής του εφευρέτη του σκακιού που βασίζεται στις εκθετικές δυνάμεις και της πολλαπλότητας των πιθανών συμβάντων-κόσμων κλπ της κβαντομηχανικής). Σε τελική ανάλυση ένα ευχάριστο ανάγνωσμα από έναν άγνωστο συγγραφέα. "Μήπως τελικά ο έρωτας είναι η ψευδαίσθηση της γνωριμίας με τον Άλλον; Τίποτα το χειροπιαστό, τίποτα αληθινό. Κατασκευάζουμε μια εικόνα, ένα αντίγραφο του άλλου, προσθέτουμε ή αφαιρούμε ιδιότητες σε αυτήν την εικόνα και ερωτευόμαστε το δημιούργημα μας." " Ενώ είναι σχετικά εύκολο να αναγνωρίσουμε τη νοημοσύνη εκεί όπου αυτή υπάρχει, είναι αρκετά δύσκολο να την ορίσουμε σαν έννοια και είναι πολύ περισσότερο δύσκολο να κατανοήσουμε τους μηχανισμούς λειτουργίας της."