What do you think?
Rate this book
سه سال در ایران
Leather Binding on Spine and Corners with Golden Leaf Printing on round Spine (extra customization on request like complete leather, Golden Screen printing in Front, Color Leather, Colored book etc.) Reprinted in 2018 with the help of original edition published long back [1859]. This book is printed in black & white, sewing binding for longer life, Printed on high quality Paper, re-sized as per Current standards, professionally processed without changing its contents. As these are old books, we processed each page manually and make them readable but in some cases some pages which are blur or missing or black spots. If it is multi volume set, then it is only single volume, if you wish to order a specific or all the volumes you may contact us. We expect that you will understand our compulsion in these books. We found this book important for the readers who want to know more about our old treasure so we brought it back to the shelves. Hope you will like it and give your comments and suggestions. - French, Pages 522. EXTRA 10 DAYS APART FROM THE NORMAL SHIPPING PERIOD WILL BE REQUIRED FOR LEATHER BOUND BOOKS. COMPLETE LEATHER WILL COST YOU EXTRA US$ 25 APART FROM THE LEATHER BOUND BOOKS. {FOLIO EDITION IS ALSO AVAILABLE.} Complete Trois ans en Asie (de 1855 à 1858) 1859 Gobineau Arthur comte de -.
12 people are currently reading
209 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
August 10, 2016
كنت دو گوبينو سفير فرانسه در ايران در اوايل قرن نوزدهم هست.اين كتاب نتيجه مشاهدات ايشون در ايرانه.
وقتى كتابو ميخونيد متوجه سواد ،دقت و باريك بينى نويسنده ميشين.كاملا معلومه سطح مطالعه نويسنده خيلى بالا بوده و من واقعا از طرز تفكر ايشون لذت بردم.نكته مهم ديگه اينكه بدون تعصب يا طرفدارى كتابو نوشتن.خوبيها رو تحسين كردن و از رفتاراى زشت و بد انتقاد كردن.البته نظر مترجم اينه كه انتقاداشون با مبالغه همراهه ولى من با رفتارى كه از هموطنام ميبينم فكر ميكنم خيلى هم در حقمون لطف كرده هنوز جاى نقد داريم.(البته ميشه اينطور هم نتيجه گرفت كه از دو قرن پيش تا الان در زمينه هاى فرهنگى،نوع نگرش و تفكر،صنعت،از بين بردن عادتهاى زشت مثل ريا و تنبلى و ... پيشرفتى كه نداشتيم پسرفت هم داشتيم.)
آخر كتاب هم يه داستان ديگه به اسم جنگ تركمن ها نوشته شده كه من حقيقتا نفهميدم ربط اين كتاب به اين داستان بجز يكى بودن نويسندشون چيه.توى همين گود ريدز ديدم محمدعلى جمالزاده اون داستان رو ترجمه كرده و به عنوان يه كتاب جدا منتشر كرده كه بنظرم كار درست ترى اومد.
در آخر فكر كنم دوستانى كه به مباحث جامعه شناسى،روانشناسى،سفرنامه،تاريخ علاقه داشته باشن از اين كتاب لذت ببرن.
وقتى كتابو ميخونيد متوجه سواد ،دقت و باريك بينى نويسنده ميشين.كاملا معلومه سطح مطالعه نويسنده خيلى بالا بوده و من واقعا از طرز تفكر ايشون لذت بردم.نكته مهم ديگه اينكه بدون تعصب يا طرفدارى كتابو نوشتن.خوبيها رو تحسين كردن و از رفتاراى زشت و بد انتقاد كردن.البته نظر مترجم اينه كه انتقاداشون با مبالغه همراهه ولى من با رفتارى كه از هموطنام ميبينم فكر ميكنم خيلى هم در حقمون لطف كرده هنوز جاى نقد داريم.(البته ميشه اينطور هم نتيجه گرفت كه از دو قرن پيش تا الان در زمينه هاى فرهنگى،نوع نگرش و تفكر،صنعت،از بين بردن عادتهاى زشت مثل ريا و تنبلى و ... پيشرفتى كه نداشتيم پسرفت هم داشتيم.)
آخر كتاب هم يه داستان ديگه به اسم جنگ تركمن ها نوشته شده كه من حقيقتا نفهميدم ربط اين كتاب به اين داستان بجز يكى بودن نويسندشون چيه.توى همين گود ريدز ديدم محمدعلى جمالزاده اون داستان رو ترجمه كرده و به عنوان يه كتاب جدا منتشر كرده كه بنظرم كار درست ترى اومد.
در آخر فكر كنم دوستانى كه به مباحث جامعه شناسى،روانشناسى،سفرنامه،تاريخ علاقه داشته باشن از اين كتاب لذت ببرن.
August 3, 2011
کتابی در مورد اخلاق، فرهنگ، آداب و رسوم، مذهب و ... ایرانیان از دیدگاه یک غیر ایرانی.
دقیقاً یادمه وسطهای خوندن این کتاب بود که با کتاب جامعهشناسی خودمانی آشنا شدم و رفتم اون رو خوندم و بعد اینو تموم کرد.
حسن نراقی در جامعهشناسی خودمانی از زبان یک ایرانی داره اخلاقیاتمون رو گوشزد می کنه، هر چقدر هم که صادقانه حرف میزنه اما چون از یک خودی این حرفها زده میشه آنچنان به دل نمینشینه. گرچه واقعا عالی بود.
گوبینو در این کتاب قصد نقادی در مورد اخلاق ایرانی و مشرق زمین نداره بلکه آنچه دیده رو در با نکتهسنجی بالایی بیان میکنه.
البته گاهی توصیفات مبالغهآمیزه یا به نظرم در مورد مذهب جانبدارانه صحبت کرده به طوری که هنگام خوندن بعضی از سطور خواننده به اینکه چگونه این کتاب مجوز انتشار گرفته شک میکنه.
معلومه شناخت خوبی نسبت به دین اسلام نداشته بلکه شناخت ایشون، شناختی سطحی بر اساس رفتار مردمان این سرزمین بوده.
چند متن از این کتاب رو برای ترغیب برای خواندن این کتاب قرار میدهم، فقط توجه داشته باشید ایران و ایرانی امروز کمی متفاوتتر از ایران یک قرن گذشته است.
کارگر ایرانی به همان اندازه که خوش ذوق میباشد به همان نسبت نیز فاقد پشتکار است. ص ۳۷
من تصور میکنم که در هیچ یک از کشورهای جهان مردمی نباشند که مثل ایرانیان برای دلالی صلاحیت داشته باشند زیرا تمام خصایلی که باید یک نفر دلال داشته باشد در ایرانی جمع است.
آدم دلال باید زرنگ و موقعشناس و خوشصحبت و متملق و متقلب و روانشناس باشد، تمام این صفهات در ایرانیان مجمتع است. ص ۳۸
یکی از شاهکارهای دلالان این است که طوری با ارباب رجوع خود مکالمه و رفتار میکنند و که گویی منظور آنها از دلالی صرفاً نوع پرستی و به راه انداختن کارهای مردم است و خدای نخواسته به هیچوجه منظور استفاده ندارند. ص ۳۹
در ایران شاه به وزیر و وزیر به شاه وام میدهد. اشخاص بزرگ به اشخاص کوچک و اشخاص کوچک به اشخاص بزرگ و آقا به نوکر و نوکر به آقا و تاجر به کاسب و کاسب به تاجر و سربازها به افسران و افسران به سربازان قرض میدهند. ص ۴۰
من در هیچ یک از نقاط جهان ملتی را ندیدم که از لحاظ کنار آمدن با مشکلات زندگی به قدر ایرانیان فیلسوف مشرب باشند و دشواریهای جهان را به دیدهٔ حقارت بنگرند و اغلب ایام زندگی را صرف تفریح و در صورت امکان صرف تعیش نمایند. ص ۵۸
تودهٔ ایرانی مطلقاً داناست و و با این وصف علاقهٔ مفرطی به تاریخ کشور خود دارد و من این علاقه را در هیچ یک از ملل جهان ندیدهام. ص ۶۲
ایرانی ذاتاً و فطرتاً اطلاع از حوادث تاریخی را دوست میدارد و از شنیدن سرگذشتهای تاریخی لذت میبرد و هر فرصتی که برای اطلاع از وقایع گذشته به چنگش میافتد از آن استفاده مینماید. ص ۶۲
مذاهب پنهانی به طوری این ملت را شکاک و دو رنگ و بوقلمون صفت نموده که محال است شخصی بتواند به گفتهٔ آنها اعتماد نماید. ص ۸۱
ایرانی ممکن است ظاهراً به شما تبسم نماید و خود را صمیمیترین دوست شما قلمداد کند و حتا هدایایی هم به شما بدهد و شما را به خانهٔ خود دعوت نماید و در عین حال باطناً دشمن شما باشد و درصدد برآید که وسایل بدبختی شما را فراهم کند. ص ۸۱
صرفهجویی و قناعت و خوش بودن با چیزهای کم و بدون قدر و قیمت و نداشتن آرزوهای دور و دراز و آمیزش اغنیا با فقرا و صحبتهای همیشگی که از صبح تا شام طول میکشد و همهکش بدون مقدمه و بدون مراسم معرفی اظهار به آشنایی رسمی در آن مداخله مینماید، سبب شده است که مشرق زمینی به هر کجا که برود «به شرط این که از بلاد مشرق باشد» به زودی دوست و رفیق پیدا میکند و وسایل تحصیل معاش برای او فراهم میگردد و به همین جهت مسافرتهای طولانی افراد ملل مختلف مشرق زمین را نمیترساند. ص ۱۳۸
شما اگر در ایران با صد نفر از چیزفهمترین و برجستهترین افراد قوم صحبت نمایید مشاهده میکنید که هیچکس در فکر اصلاح نیست و حتی به مخیلهٔ کسی خطور نمیکند که در آینده میتوان این وضع را تغییر داد و همانطوری که همهچیز دنیا عوض میشود زندگی اجتماعی و سیاسی ایران هم باید عوض گردد.
ولی در عوض تمام صحبتهای آنها مربوط به گذشته است و هر لحظه دم از بزرگان و پهلوانان گذشته میزنند و به وجود آنها افتخار میکنند و به این ترتیب همواه فکر آنها معطوف به گذشته میباشد.
ولی به عقیدهٔ من همین هم کافی است به دلیل آنکه هر چه در دنیا هست و هر پیشرفتی که نصیب بشر شده از مشرق زمین سرچشمه گرفته است.
ما هیچ چیزی را در زندگی خود پیدا نمیکنیم که مبدأ آن مشرق زمین نباشد، منتهی پس از این که افکار و علوم را از آنها اقتباش کردیم به نوبهٔ خویش در آنها دخل و تصرف نمودیم و تغییراتی به وجود آوردیم که باعث افزایش و یا کاهش آنها گردید. ص ۱۴۶
یک روز دستهای از طایفهٔ آلاوند آن طرف رودخانه و مقابل چادرهای ما چادرهای خود را افراشتند و در حالی که مردان قبیله تفنگهای ساچمهٔ خود را برداشته و برای شکار رفتند و زنهای قبیله به پختن نان مشغول شدند. یک کودک ده تا دوازده ساله که واسطهٔ زندگی کردن در زیر آفتاب سیاهرنگ و خیلی لاغر شده بود به ساحل رودخانهٔ لار نزدیک شد و چندین سنگ از روی زمین برداشته و درون رودخانه انداخت.
این کودک هیچ توجهی به ما نداشت و به عقب خود یعنی به طرف چادرهای قبیله آلاوند نیز توجهی نمیکرد و فقط کارش این بود که سنگها را از روی زمین بردارد و پس از مدتی تماشا کردن، درون رودخانه بیاندازد.
گاهی از اوقات یکی از سنگها را زیادتر از سنگ دیگر نگاه کردهو بعد مثل این که شئی جالب توجهی به دست آورده، آن را کنار میگذاشت.
کودک این کا را ادامه داد تا وقتی که آفتاب غروب کرد و آن وقت زنی که ظاهراً مادر کودک بود آمده، اورا صدازده و با خود برد و شکی نیست که اگر این زن نمیآمد و او را صدا نمیزد کودک همچنان به کار خود که انداختن سنگ میان رودخانه بود ادامه میداد.
این کودک بدبخت به واسطهٔ آفتابزدگی مبتلا به اختلال مشاعر شده بود و این حادثهایست که غالباً بین کودکان قبایل صحرانشین اتفاق میافتد.
وقتی از اون میپرسیدند که چرا سنگ را برمیداری و معاینه میکنی و در جست و جوی چه هست، جواب میداد در جست و جوی گنج هستم؛ ولی نمیدانست که در جست و جوی چه گنجی است و نمیتوانست هیچ گونه توضیحی در این خصوص بدهند ولی برای خاطر این چیز موهوم و نامعلوم همهٔ اشیای حقیقی و معلوم را فراموش میکرد.
داستان این کودک را برای این نقل کردم که بگویم روحیهٔ ایرانیها و به طور کلی روحیهٔ ملل مشرق زمین همینطور است و از همان آغاز کودکی این ملل دنبال چیزهای نامعلومی میروند که متعلق به این دنیا نیست و شاید در دنیای دیگر هم یافت نشود، ولی در عوض برای یافتن این چیز موهوم و نامعلوم همهٔ حقایق مادی حیات را مهمل میگذارند.
ولی همانطور که آن کودک دیوانه در جست و جوی مجنونانه خود گاهی سنگهای خیلی زیبا پیدا میکرد و آن را کنار میگذاشت ملل خاور زمین هم در ضمن جست و جوی خود، گاه به چیزهای جالب توجه بر میخورند که از نظر معنوی حایز اهمیت بسیار است. ولی غالباً هم نظیر آن کودک سنگها و اشیاء بیقیمتی به دست میآورند که اصولاً مورد توجه نیست، با این وصل از کار باز نمیمانند و همچنان برای یافتن آن حقیقت موهوم و نامعلوم کوشش میکنند. ما اروپاییها باید از پشت کار دایمی ملل مشرق زمین خیلی متشکر باشیم، زیرا بدون آن بسیاری از مسایل معنوی که کشف آنها موجب افتخار بشریت است بر ما مجهول میماند. ص ۱۵۰ و ۱۵۱
دقیقاً یادمه وسطهای خوندن این کتاب بود که با کتاب جامعهشناسی خودمانی آشنا شدم و رفتم اون رو خوندم و بعد اینو تموم کرد.
حسن نراقی در جامعهشناسی خودمانی از زبان یک ایرانی داره اخلاقیاتمون رو گوشزد می کنه، هر چقدر هم که صادقانه حرف میزنه اما چون از یک خودی این حرفها زده میشه آنچنان به دل نمینشینه. گرچه واقعا عالی بود.
گوبینو در این کتاب قصد نقادی در مورد اخلاق ایرانی و مشرق زمین نداره بلکه آنچه دیده رو در با نکتهسنجی بالایی بیان میکنه.
البته گاهی توصیفات مبالغهآمیزه یا به نظرم در مورد مذهب جانبدارانه صحبت کرده به طوری که هنگام خوندن بعضی از سطور خواننده به اینکه چگونه این کتاب مجوز انتشار گرفته شک میکنه.
معلومه شناخت خوبی نسبت به دین اسلام نداشته بلکه شناخت ایشون، شناختی سطحی بر اساس رفتار مردمان این سرزمین بوده.
چند متن از این کتاب رو برای ترغیب برای خواندن این کتاب قرار میدهم، فقط توجه داشته باشید ایران و ایرانی امروز کمی متفاوتتر از ایران یک قرن گذشته است.
کارگر ایرانی به همان اندازه که خوش ذوق میباشد به همان نسبت نیز فاقد پشتکار است. ص ۳۷
من تصور میکنم که در هیچ یک از کشورهای جهان مردمی نباشند که مثل ایرانیان برای دلالی صلاحیت داشته باشند زیرا تمام خصایلی که باید یک نفر دلال داشته باشد در ایرانی جمع است.
آدم دلال باید زرنگ و موقعشناس و خوشصحبت و متملق و متقلب و روانشناس باشد، تمام این صفهات در ایرانیان مجمتع است. ص ۳۸
یکی از شاهکارهای دلالان این است که طوری با ارباب رجوع خود مکالمه و رفتار میکنند و که گویی منظور آنها از دلالی صرفاً نوع پرستی و به راه انداختن کارهای مردم است و خدای نخواسته به هیچوجه منظور استفاده ندارند. ص ۳۹
در ایران شاه به وزیر و وزیر به شاه وام میدهد. اشخاص بزرگ به اشخاص کوچک و اشخاص کوچک به اشخاص بزرگ و آقا به نوکر و نوکر به آقا و تاجر به کاسب و کاسب به تاجر و سربازها به افسران و افسران به سربازان قرض میدهند. ص ۴۰
من در هیچ یک از نقاط جهان ملتی را ندیدم که از لحاظ کنار آمدن با مشکلات زندگی به قدر ایرانیان فیلسوف مشرب باشند و دشواریهای جهان را به دیدهٔ حقارت بنگرند و اغلب ایام زندگی را صرف تفریح و در صورت امکان صرف تعیش نمایند. ص ۵۸
تودهٔ ایرانی مطلقاً داناست و و با این وصف علاقهٔ مفرطی به تاریخ کشور خود دارد و من این علاقه را در هیچ یک از ملل جهان ندیدهام. ص ۶۲
ایرانی ذاتاً و فطرتاً اطلاع از حوادث تاریخی را دوست میدارد و از شنیدن سرگذشتهای تاریخی لذت میبرد و هر فرصتی که برای اطلاع از وقایع گذشته به چنگش میافتد از آن استفاده مینماید. ص ۶۲
مذاهب پنهانی به طوری این ملت را شکاک و دو رنگ و بوقلمون صفت نموده که محال است شخصی بتواند به گفتهٔ آنها اعتماد نماید. ص ۸۱
ایرانی ممکن است ظاهراً به شما تبسم نماید و خود را صمیمیترین دوست شما قلمداد کند و حتا هدایایی هم به شما بدهد و شما را به خانهٔ خود دعوت نماید و در عین حال باطناً دشمن شما باشد و درصدد برآید که وسایل بدبختی شما را فراهم کند. ص ۸۱
صرفهجویی و قناعت و خوش بودن با چیزهای کم و بدون قدر و قیمت و نداشتن آرزوهای دور و دراز و آمیزش اغنیا با فقرا و صحبتهای همیشگی که از صبح تا شام طول میکشد و همهکش بدون مقدمه و بدون مراسم معرفی اظهار به آشنایی رسمی در آن مداخله مینماید، سبب شده است که مشرق زمینی به هر کجا که برود «به شرط این که از بلاد مشرق باشد» به زودی دوست و رفیق پیدا میکند و وسایل تحصیل معاش برای او فراهم میگردد و به همین جهت مسافرتهای طولانی افراد ملل مختلف مشرق زمین را نمیترساند. ص ۱۳۸
شما اگر در ایران با صد نفر از چیزفهمترین و برجستهترین افراد قوم صحبت نمایید مشاهده میکنید که هیچکس در فکر اصلاح نیست و حتی به مخیلهٔ کسی خطور نمیکند که در آینده میتوان این وضع را تغییر داد و همانطوری که همهچیز دنیا عوض میشود زندگی اجتماعی و سیاسی ایران هم باید عوض گردد.
ولی در عوض تمام صحبتهای آنها مربوط به گذشته است و هر لحظه دم از بزرگان و پهلوانان گذشته میزنند و به وجود آنها افتخار میکنند و به این ترتیب همواه فکر آنها معطوف به گذشته میباشد.
ولی به عقیدهٔ من همین هم کافی است به دلیل آنکه هر چه در دنیا هست و هر پیشرفتی که نصیب بشر شده از مشرق زمین سرچشمه گرفته است.
ما هیچ چیزی را در زندگی خود پیدا نمیکنیم که مبدأ آن مشرق زمین نباشد، منتهی پس از این که افکار و علوم را از آنها اقتباش کردیم به نوبهٔ خویش در آنها دخل و تصرف نمودیم و تغییراتی به وجود آوردیم که باعث افزایش و یا کاهش آنها گردید. ص ۱۴۶
یک روز دستهای از طایفهٔ آلاوند آن طرف رودخانه و مقابل چادرهای ما چادرهای خود را افراشتند و در حالی که مردان قبیله تفنگهای ساچمهٔ خود را برداشته و برای شکار رفتند و زنهای قبیله به پختن نان مشغول شدند. یک کودک ده تا دوازده ساله که واسطهٔ زندگی کردن در زیر آفتاب سیاهرنگ و خیلی لاغر شده بود به ساحل رودخانهٔ لار نزدیک شد و چندین سنگ از روی زمین برداشته و درون رودخانه انداخت.
این کودک هیچ توجهی به ما نداشت و به عقب خود یعنی به طرف چادرهای قبیله آلاوند نیز توجهی نمیکرد و فقط کارش این بود که سنگها را از روی زمین بردارد و پس از مدتی تماشا کردن، درون رودخانه بیاندازد.
گاهی از اوقات یکی از سنگها را زیادتر از سنگ دیگر نگاه کردهو بعد مثل این که شئی جالب توجهی به دست آورده، آن را کنار میگذاشت.
کودک این کا را ادامه داد تا وقتی که آفتاب غروب کرد و آن وقت زنی که ظاهراً مادر کودک بود آمده، اورا صدازده و با خود برد و شکی نیست که اگر این زن نمیآمد و او را صدا نمیزد کودک همچنان به کار خود که انداختن سنگ میان رودخانه بود ادامه میداد.
این کودک بدبخت به واسطهٔ آفتابزدگی مبتلا به اختلال مشاعر شده بود و این حادثهایست که غالباً بین کودکان قبایل صحرانشین اتفاق میافتد.
وقتی از اون میپرسیدند که چرا سنگ را برمیداری و معاینه میکنی و در جست و جوی چه هست، جواب میداد در جست و جوی گنج هستم؛ ولی نمیدانست که در جست و جوی چه گنجی است و نمیتوانست هیچ گونه توضیحی در این خصوص بدهند ولی برای خاطر این چیز موهوم و نامعلوم همهٔ اشیای حقیقی و معلوم را فراموش میکرد.
داستان این کودک را برای این نقل کردم که بگویم روحیهٔ ایرانیها و به طور کلی روحیهٔ ملل مشرق زمین همینطور است و از همان آغاز کودکی این ملل دنبال چیزهای نامعلومی میروند که متعلق به این دنیا نیست و شاید در دنیای دیگر هم یافت نشود، ولی در عوض برای یافتن این چیز موهوم و نامعلوم همهٔ حقایق مادی حیات را مهمل میگذارند.
ولی همانطور که آن کودک دیوانه در جست و جوی مجنونانه خود گاهی سنگهای خیلی زیبا پیدا میکرد و آن را کنار میگذاشت ملل خاور زمین هم در ضمن جست و جوی خود، گاه به چیزهای جالب توجه بر میخورند که از نظر معنوی حایز اهمیت بسیار است. ولی غالباً هم نظیر آن کودک سنگها و اشیاء بیقیمتی به دست میآورند که اصولاً مورد توجه نیست، با این وصل از کار باز نمیمانند و همچنان برای یافتن آن حقیقت موهوم و نامعلوم کوشش میکنند. ما اروپاییها باید از پشت کار دایمی ملل مشرق زمین خیلی متشکر باشیم، زیرا بدون آن بسیاری از مسایل معنوی که کشف آنها موجب افتخار بشریت است بر ما مجهول میماند. ص ۱۵۰ و ۱۵۱
August 6, 2020
Accompagner Gobineau dans son voyage merveilleux en Asie était sans doute une expérience magnifique. L'authenticité et le caractère documentaire de ce récit de voyage, s'ajoutant au positionnement d'un côté neutre et d'un autre côté analytique de Gobineau, multiplient le plaisir de la lecture de cette oeuvre.
September 18, 2014
کنت دوگوبینو سفیر فرانسه در زمان قاجار طی مدت ماموریت سه سالهاش در ایران این کتاب را نوشته است. کتاب حاوی نکات بسیار دقیقی از اخلاق و رفتار ایرانیان در زمان قاجار است که امروزه نیز این خلق و خوها در ما با شدتی متفاوت وجود دارد. این کتاب صرفاً یک روایت خاطرهوار نیست بلکه گوبینو سعی کرده که علت برخی از رفتارهای ایرانیها را با تحقیق و بررسی در تاریخ کشف کند که همین روش تالیف به این کتاب جنبهی جامعه شناسانه داده است. ناگفته نماند که نویسنده در برخی از بیانات خود بزرگنمایی کرده است. کتاب دارای دو بخش است که بخش اول از زمان ورود به ایران تا بازگشت به فرانسه است و بخش دوم داستانی ��رباره جنگ با ترکمنها است که در آن به خوبی فساد حکومت قاجار و فساد اخلاقی مردم ایران در آن زمان بیان شده است.
October 25, 2017
چقدر خلقیات ما ایرانیها تغییر نکرده!
به نظر میاد فقط ظواهر زندگی خوش آب و رنگ شده...
به نظر میاد فقط ظواهر زندگی خوش آب و رنگ شده...
January 5, 2019
واقعا حیرت کردم از تیز بینی نویسنده
January 4, 2026
ژوزف آرتور کُنت دو گوبینو نویسنده و متفکر برجسته فرانسوی در قرن نوزدهم است. وی از مبتکران و پایهگذاران نهضت «گوبینیسم» است که از آغاز قرن بیستم و مشخصاً در سالهای 1918-1914 طرفداران بسیاری پیدا کرد. یکی از شاخصههای مهم نهضت گوبینیسم عدمتساوی بین نژادهاست که بعدها آلمان نازی از این ریشههای فکری برای بست گفتمان خود بهرهمند شد .
کنت دوگوبینو خاطرات سه سال در ایرانِ زمان ناصرالدینشاه خود را به رشته تحریر درمیآورد و از نگاه و زاویه یک غربی(فرانسوی) به آدابورسوم ، فرهنگ و وضع اجتماعی ما ایرانیان میپردازد. البته نگاه گوبینو یک نگاه سطحی و ارزشگذار بر عملکرد ایرانیان نیست؛ هرچند با خواندن این کتاب به نگاهِ تیزبینانه نویسنده میتوان پی برد، گویی از منظر یک جامعهشناس و روانشناس خاطرات خود را مکتوب و به مخاطبان خود عرضه کرده است.
نکته درخور توجه به شخصِ بنده که از کتاب پیش رو به دست آوردم این است که ما ایرانیان با کمترین تفاوت تاریخ را ورق زدهایم.
میلاد جهانی
کنت دوگوبینو خاطرات سه سال در ایرانِ زمان ناصرالدینشاه خود را به رشته تحریر درمیآورد و از نگاه و زاویه یک غربی(فرانسوی) به آدابورسوم ، فرهنگ و وضع اجتماعی ما ایرانیان میپردازد. البته نگاه گوبینو یک نگاه سطحی و ارزشگذار بر عملکرد ایرانیان نیست؛ هرچند با خواندن این کتاب به نگاهِ تیزبینانه نویسنده میتوان پی برد، گویی از منظر یک جامعهشناس و روانشناس خاطرات خود را مکتوب و به مخاطبان خود عرضه کرده است.
نکته درخور توجه به شخصِ بنده که از کتاب پیش رو به دست آوردم این است که ما ایرانیان با کمترین تفاوت تاریخ را ورق زدهایم.
میلاد جهانی
August 16, 2014
به عنوان یه صفرنامه در قالب ایران گردی و ریز اشارت به فرهنگ ایران و نقد فرهنگی تاریخی از دیدگاه یک گردشگر فرانسوی (نویسنده) بسیار اثر جالبی و برای علاقمندان به تاریخ فرهنگی ایران می تواند منبع غنی از تاریخ فرهنگی دوره قجر می باشد.
Read
October 22, 2018Three years in Asia
Arthur de Gobineau
Arthur de Gobineau
Displaying 1 - 9 of 9 reviews