What do you think?
Rate this book
H οργή του χρόνου
Στα χρόνια της πανδημίας του 2020, δύο νέοι άνθρωποι ζουν στην Αθήνα, επιδιώκοντας να βρουν τις ισορροπίες τους και αναζητώντας την πολυπόθητη ευτυχία.
Η Βερονίκη εργάζεται στο Δημόσιο, ενώ κατάγεται από την Κέρκυρα, την οποία επισκέπτεται σχεδόν κάθε καλοκαίρι. Ο Θεόκλητος δραστηριοποιείται στον τραπεζικό τομέα κι έχει καταγωγή από το Ρέθυμνο.
Οι πορείες τους είναι διαφορετικές και ανεξάρτητες, ενώ η δυσεύρετη αληθινή αγάπη αποτελεί ακόμα άπιαστο όνειρο γι’ αυτούς.
Όμως η Μοίρα θα διασταυρώσει ανέλπιστα τα μονοπάτια τους και θα καθορίσει με απροσδόκητο τρόπο τις ζωές τους. Το μέλλον τους μοιάζει άδηλο, αλλά οι στιγμές ευτυχίας που αυτό τους επιφυλάσσει είναι εκεί και περιμένουν να τις διεκδικήσουν.
Η χαρισματική συγγραφέας εμπνέεται από πραγματικές καταστάσεις, ενώ φέρνει στο φως γεγονότα του παρελθόντος, καθώς και τον τρόπο που αυτά επηρέασαν την ανθρωπότητα ανά τους αιώνες.
Μπορεί άραγε ο άνθρωπος να ξεπεράσει τον έμφυτο φόβο του για την οργή του χρόνου και να διεκδικήσει την πολύτιμη αν και παροδική ευτυχ
Η Βερονίκη εργάζεται στο Δημόσιο, ενώ κατάγεται από την Κέρκυρα, την οποία επισκέπτεται σχεδόν κάθε καλοκαίρι. Ο Θεόκλητος δραστηριοποιείται στον τραπεζικό τομέα κι έχει καταγωγή από το Ρέθυμνο.
Οι πορείες τους είναι διαφορετικές και ανεξάρτητες, ενώ η δυσεύρετη αληθινή αγάπη αποτελεί ακόμα άπιαστο όνειρο γι’ αυτούς.
Όμως η Μοίρα θα διασταυρώσει ανέλπιστα τα μονοπάτια τους και θα καθορίσει με απροσδόκητο τρόπο τις ζωές τους. Το μέλλον τους μοιάζει άδηλο, αλλά οι στιγμές ευτυχίας που αυτό τους επιφυλάσσει είναι εκεί και περιμένουν να τις διεκδικήσουν.
Η χαρισματική συγγραφέας εμπνέεται από πραγματικές καταστάσεις, ενώ φέρνει στο φως γεγονότα του παρελθόντος, καθώς και τον τρόπο που αυτά επηρέασαν την ανθρωπότητα ανά τους αιώνες.
Μπορεί άραγε ο άνθρωπος να ξεπεράσει τον έμφυτο φόβο του για την οργή του χρόνου και να διεκδικήσει την πολύτιμη αν και παροδική ευτυχ
228 pages, Paperback
Published April 13, 2022
About the author
Μαρία Βουζουνεράκη
4 books1 followerH Μαρία Βουζουνεράκη γεννήθηκε στην Ιεράπετρα της Κρήτης. Είναι απόφοιτος του τμήματος Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας, του Εμπορικού Κολεγίου Αθηνών (St. George Commercial College).
Εργάστηκε επί σειρά ετών στον ιδιωτικό τομέα και συγκεκριμένα δραστηριοποιήθηκε στο τμήμα εξυπηρέτησης πελατών έως το 2018, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε για λόγους υγείας.
Τα τελευταία χρόνια ο λόγος της εκφράζεται, παράλληλα με τη συγγραφή, και μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα και ποικίλες γνωστές ιστοσελίδες. Ταυτόχρονα, αποτελεί μία από τις ραδιοφωνικές παραγωγούς του διαδικτυακού ραδιοφώνου «Ράδιο Αλληλέγγυοι».
Εργογραφία:
«Η νύχτα στα μάτια των δειλών», ποίηση, Άνεμος Εκδοτική, 2017.
«Πάμε μια βόλτα;» μυθιστόρημα, Άνεμος εκδοτική, 2019.
«Η οργή του χρόνου», μυθιστόρημα, Άνεμος εκδοτική, 2022.
«Ο βυθός αλλιώς», μυθιστόρημα, Άνεμος εκδοτική, 2024.
(Πηγή: "Άνεμος Εκδοτική", 2024)
Εργάστηκε επί σειρά ετών στον ιδιωτικό τομέα και συγκεκριμένα δραστηριοποιήθηκε στο τμήμα εξυπηρέτησης πελατών έως το 2018, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε για λόγους υγείας.
Τα τελευταία χρόνια ο λόγος της εκφράζεται, παράλληλα με τη συγγραφή, και μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα και ποικίλες γνωστές ιστοσελίδες. Ταυτόχρονα, αποτελεί μία από τις ραδιοφωνικές παραγωγούς του διαδικτυακού ραδιοφώνου «Ράδιο Αλληλέγγυοι».
Εργογραφία:
«Η νύχτα στα μάτια των δειλών», ποίηση, Άνεμος Εκδοτική, 2017.
«Πάμε μια βόλτα;» μυθιστόρημα, Άνεμος εκδοτική, 2019.
«Η οργή του χρόνου», μυθιστόρημα, Άνεμος εκδοτική, 2022.
«Ο βυθός αλλιώς», μυθιστόρημα, Άνεμος εκδοτική, 2024.
(Πηγή: "Άνεμος Εκδοτική", 2024)
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
May 7, 2022
https://www.dominicamat.gr/2022/05/bl...
https://vivliovamon.blogspot.com/2022...
Οι άνθρωποι δεν είμαστε άτρωτοι. Δεν ζούμε παντοτινά. Κι όμως,εξακολουθούμε να ζούμε μέσα σε ένα μοτίβο ζωής που δεν το αποδέχεται,ούτε καν ως σκέψη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα πολλές φορές να αναλωνόμαστε σε ανούσια πράγματα,να δείχνουμε τάσεις ενοχής,-ακόμη κι αν δεν ευθυνόμαστε εμείς για κάτι-,ή,αφήνουμε τον χρόνο να περνάει δίχως να κάνουμε καί να πούμε όσα θέλουμε έχοντας την ψευδαίσθηση πως έχουμε άπλετο χρόνο διαθέσιμο μπροστά μας. Όμως,πόσο λάθος είμαστε! Καί η ίδια η ζωή πολλάκις μας το έχει αποδείξει με τον πιο δύσκολο κι επώδυνο τρόπο. Κι ας μην πάμε μακρυά. Αρκεί να σκεφτούμε πως η έλευση της πανδημίας του κορωνοϊού καί το πως άλλαξε άρδην η ζωή μας εξαιτίας αυτής. Όχι πως η ανθρωπότητα βρίσκεται συνέχεια αντιμέτωπη με κάτι ανάλογο,μα πάντα κλονίζονται οι όποιες ισορροπίες λόγω αυτών. Καί για να είμαι ειλικρινής,είχα αποφασίσει καί τονίσει σε όλους τους τόνους πως δεν επιθυμώ να διαβάσω άλλο βιβλίο που να σχετίζεται με την πανδημία. Μα ποτέ μην λες ποτέ!
Όταν μου εστάλη από τις εκδόσεις Άνεμος (τους οποίους ευχαριστώ πολύ) το νέο βιβλίο της συγγραφέως Μαρίας Βουζουνεράκη,με τίτλο ''Η οργή του χρόνου'' κάμφθηκαν όλες μου οι ''αντιστάσεις'' προς τις όποιες ενστάσεις κι αυτό γιατί η συγγραφέας στο παρόν έργο,αν κι αρχικά στηρίζεται εκεί,το πάει ένα βήμα παραπέρα,δίχως να κουράζει,ή,να δείχνει τάσεις πεσιμισμού καί μεμψιμοιρίας. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που βασίζεται σε αληθινή ιστορία καί μας διδάσκει πως ο χρόνος μπορεί να θεωρηθεί κι ως φίλος μας,αρκεί να δούμε καί να αποδεχθούμε την ομορφιά καί την αξία της ζωής μας όπως είναι καί της αρμόζει. Μα ανεξάρτητα από αυτό,είχα μία τόσο καλή εμπειρία από την προηγούμενη επαφή μου με έργο της συγγραφέως,που με γέμιζε με ανυπομονησία κι ελπίδα πως θα διάβαζα κάτι εξίσου εξαιρετικό.
"Στα χρόνια της πανδημίας του 2020, δύο νέοι άνθρωποι ζουν στην Αθήνα, επιδιώκοντας να βρουν τις ισορροπίες τους και αναζητώντας την πολυπόθητη ευτυχία. Η Βερονίκη εργάζεται στο Δημόσιο, ενώ κατάγεται από την Κέρκυρα, την οποία επισκέπτεται σχεδόν κάθε καλοκαίρι. Ο Θεόκλητος δραστηριοποιείται στον τραπεζικό τομέα κι έχει καταγωγή από το Ρέθυμνο. Οι πορείες τους είναι διαφορετικές και ανεξάρτητες, ενώ η δυσεύρετη αληθινή αγάπη αποτελεί ακόμα άπιαστο όνειρο γι’ αυτούς. Όμως η Μοίρα θα διασταυρώσει ανέλπιστα τα μονοπάτια τους και θα καθορίσει με απροσδόκητο τρόπο τις ζωές τους. Το μέλλον τους μοιάζει άδηλο, αλλά οι στιγμές ευτυχίας που αυτό τους επιφυλάσσει είναι εκεί και περιμένουν να τις διεκδικήσουν." (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Η συγγραφέας έχει έναν λόγο γλυκό κι αισθαντικό που σε κερδίζει από τις πρώτες,κιόλας,στιγμές της ανάγνωσης. Δεν χρησιμοποιεί διάφορα συγγραφικά τεχνάσματα για να εντυπωσιάσει το αναγνωστικό κοινό. Δεν φλυαρεί,ούτε αναλώνεται σε περιττές καί μονότονες επαναλήψεις. Αντιθέτως,η ιστορία του παρόντος έργου αναπτύσσεται μέσα σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο με τις κατάλληλες αναφορές καί χρήσιμες πληροφορίες,ώστε να είναι άρτια καί κατανοητή,μα ταυτόχρονα να κρατά ένα γρήγορο καί βατό ρυθμό για να απολαύσουμε το βιβλίο. Προσωπικά δεν ξέρω πως δύναται κι ενώ μπορεί να μιλά για δυσάρεστα γεγονότα,να μην χρωματίζεται το κείμενο από θλιβερά καί μουντά χρώματα,αλλά πάντα να μας πλημμυρίζει με ελπίδα. Ίσως,τελικά,τα πιο σπουδαία μαθήματα τα λαμβάνουμε χάρη στον πόνο. Έτσι εκτιμάμε περισσότερο τις χαρές κι όλα τα καλά που έχουμε στη ζωή μας...
Μέσα από την παρουσία αρκετών προσώπων καί την εις βάθος σκιαγράφηση των χαρακτήρων τους η συγγραφέας θα μας διδάξει υπομονή καί πως ο χρόνος μπορεί να λειτουργήσει καί ως ''φάρμακο''. Ναι,αναζητούμε την αγάπη,τον έρωτα,την φιλία,το καλύτερο μέλλον στη ζωή μας,αλλά δεν είναι τίποτα δεδομένο. Ναι,ένα,ή,καί παραπάνω τραγικά γεγονότα μπορεί να μας πονέσουν πολύ,αλλά αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να σταματήσουμε να ονειρευόμαστε καί να διεκδικούμε την ευτυχία που μας αναλογεί. Αλίμονο,αν συμβιβαστούμε με την θλίψη. Άν συμβεί αυτό,τότε ίσως να ''χαθούμε'' μέσα σε αυτήν τη δίνη. Να,όμως,που οι ήρωες του βιβλίου μας δείχνουν πως πάντα θα υπάρχουν δεύτερες ευκαιρίες από εκεί που δεν το περιμένουμε καί έρχονται σε ανύποπτο,μα καίριο,χρόνο στη ζωή μας φωτίζοντάς την,πηγαίνοντας κόντρα στην οργή του χρόνου.
Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση!
https://vivliovamon.blogspot.com/2022...
Οι άνθρωποι δεν είμαστε άτρωτοι. Δεν ζούμε παντοτινά. Κι όμως,εξακολουθούμε να ζούμε μέσα σε ένα μοτίβο ζωής που δεν το αποδέχεται,ούτε καν ως σκέψη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα πολλές φορές να αναλωνόμαστε σε ανούσια πράγματα,να δείχνουμε τάσεις ενοχής,-ακόμη κι αν δεν ευθυνόμαστε εμείς για κάτι-,ή,αφήνουμε τον χρόνο να περνάει δίχως να κάνουμε καί να πούμε όσα θέλουμε έχοντας την ψευδαίσθηση πως έχουμε άπλετο χρόνο διαθέσιμο μπροστά μας. Όμως,πόσο λάθος είμαστε! Καί η ίδια η ζωή πολλάκις μας το έχει αποδείξει με τον πιο δύσκολο κι επώδυνο τρόπο. Κι ας μην πάμε μακρυά. Αρκεί να σκεφτούμε πως η έλευση της πανδημίας του κορωνοϊού καί το πως άλλαξε άρδην η ζωή μας εξαιτίας αυτής. Όχι πως η ανθρωπότητα βρίσκεται συνέχεια αντιμέτωπη με κάτι ανάλογο,μα πάντα κλονίζονται οι όποιες ισορροπίες λόγω αυτών. Καί για να είμαι ειλικρινής,είχα αποφασίσει καί τονίσει σε όλους τους τόνους πως δεν επιθυμώ να διαβάσω άλλο βιβλίο που να σχετίζεται με την πανδημία. Μα ποτέ μην λες ποτέ!
Όταν μου εστάλη από τις εκδόσεις Άνεμος (τους οποίους ευχαριστώ πολύ) το νέο βιβλίο της συγγραφέως Μαρίας Βουζουνεράκη,με τίτλο ''Η οργή του χρόνου'' κάμφθηκαν όλες μου οι ''αντιστάσεις'' προς τις όποιες ενστάσεις κι αυτό γιατί η συγγραφέας στο παρόν έργο,αν κι αρχικά στηρίζεται εκεί,το πάει ένα βήμα παραπέρα,δίχως να κουράζει,ή,να δείχνει τάσεις πεσιμισμού καί μεμψιμοιρίας. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που βασίζεται σε αληθινή ιστορία καί μας διδάσκει πως ο χρόνος μπορεί να θεωρηθεί κι ως φίλος μας,αρκεί να δούμε καί να αποδεχθούμε την ομορφιά καί την αξία της ζωής μας όπως είναι καί της αρμόζει. Μα ανεξάρτητα από αυτό,είχα μία τόσο καλή εμπειρία από την προηγούμενη επαφή μου με έργο της συγγραφέως,που με γέμιζε με ανυπομονησία κι ελπίδα πως θα διάβαζα κάτι εξίσου εξαιρετικό.
"Στα χρόνια της πανδημίας του 2020, δύο νέοι άνθρωποι ζουν στην Αθήνα, επιδιώκοντας να βρουν τις ισορροπίες τους και αναζητώντας την πολυπόθητη ευτυχία. Η Βερονίκη εργάζεται στο Δημόσιο, ενώ κατάγεται από την Κέρκυρα, την οποία επισκέπτεται σχεδόν κάθε καλοκαίρι. Ο Θεόκλητος δραστηριοποιείται στον τραπεζικό τομέα κι έχει καταγωγή από το Ρέθυμνο. Οι πορείες τους είναι διαφορετικές και ανεξάρτητες, ενώ η δυσεύρετη αληθινή αγάπη αποτελεί ακόμα άπιαστο όνειρο γι’ αυτούς. Όμως η Μοίρα θα διασταυρώσει ανέλπιστα τα μονοπάτια τους και θα καθορίσει με απροσδόκητο τρόπο τις ζωές τους. Το μέλλον τους μοιάζει άδηλο, αλλά οι στιγμές ευτυχίας που αυτό τους επιφυλάσσει είναι εκεί και περιμένουν να τις διεκδικήσουν." (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Η συγγραφέας έχει έναν λόγο γλυκό κι αισθαντικό που σε κερδίζει από τις πρώτες,κιόλας,στιγμές της ανάγνωσης. Δεν χρησιμοποιεί διάφορα συγγραφικά τεχνάσματα για να εντυπωσιάσει το αναγνωστικό κοινό. Δεν φλυαρεί,ούτε αναλώνεται σε περιττές καί μονότονες επαναλήψεις. Αντιθέτως,η ιστορία του παρόντος έργου αναπτύσσεται μέσα σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο με τις κατάλληλες αναφορές καί χρήσιμες πληροφορίες,ώστε να είναι άρτια καί κατανοητή,μα ταυτόχρονα να κρατά ένα γρήγορο καί βατό ρυθμό για να απολαύσουμε το βιβλίο. Προσωπικά δεν ξέρω πως δύναται κι ενώ μπορεί να μιλά για δυσάρεστα γεγονότα,να μην χρωματίζεται το κείμενο από θλιβερά καί μουντά χρώματα,αλλά πάντα να μας πλημμυρίζει με ελπίδα. Ίσως,τελικά,τα πιο σπουδαία μαθήματα τα λαμβάνουμε χάρη στον πόνο. Έτσι εκτιμάμε περισσότερο τις χαρές κι όλα τα καλά που έχουμε στη ζωή μας...
Μέσα από την παρουσία αρκετών προσώπων καί την εις βάθος σκιαγράφηση των χαρακτήρων τους η συγγραφέας θα μας διδάξει υπομονή καί πως ο χρόνος μπορεί να λειτουργήσει καί ως ''φάρμακο''. Ναι,αναζητούμε την αγάπη,τον έρωτα,την φιλία,το καλύτερο μέλλον στη ζωή μας,αλλά δεν είναι τίποτα δεδομένο. Ναι,ένα,ή,καί παραπάνω τραγικά γεγονότα μπορεί να μας πονέσουν πολύ,αλλά αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να σταματήσουμε να ονειρευόμαστε καί να διεκδικούμε την ευτυχία που μας αναλογεί. Αλίμονο,αν συμβιβαστούμε με την θλίψη. Άν συμβεί αυτό,τότε ίσως να ''χαθούμε'' μέσα σε αυτήν τη δίνη. Να,όμως,που οι ήρωες του βιβλίου μας δείχνουν πως πάντα θα υπάρχουν δεύτερες ευκαιρίες από εκεί που δεν το περιμένουμε καί έρχονται σε ανύποπτο,μα καίριο,χρόνο στη ζωή μας φωτίζοντάς την,πηγαίνοντας κόντρα στην οργή του χρόνου.
Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση!
April 25, 2022
«Κι ο χρόνος δεν έχει σημασία, μα μόνο η ζωή»…
Μια ιστορία εμπνευσμένη από πραγματικά γεγονότα που ξετυλίγονται μέσα από τις σελίδες του νέου βιβλίο της Μαρίας Βουζουνεράκη με τίτλο « Η οργή του χρόνου». Με αυτό το υπέροχο εξώφυλλο σε προκαλεί να αφεθείς σε ένα ταξίδι στο χρόνο.
Ένα κοινωνικό μυθιστόρημα που ξεκινά το 1948 στην Κέρκυρα, το Ρέθυμνο και καταλήγει στην Αθήνα του μέλλοντος.
Πολυπρόσωπο με γραφή καθηλωτική σε παρασύρει να διαβάσεις τα αποτυπώματα και τα σημάδια που άφησε ο χρόνος στις ψυχές των ανθρώπων.
Με αφορμή την πανδημία του 2020 και τον φόβο απέναντι στον «άγνωστο» ιό, ξεπηδούν μνήμες όσων βίωσαν την επονομαζόμενη «Οργή του Θεού», την Πανώλη, που ξέσπασε την μεταπολεμική εποχή. Μια μεταδοτική ασθένεια που αποτέλεσε μάστιγα για τον πληθυσμό χωριών και πόλεων τόσο της Ελλάδας όσο και της Ευρώπης. Οι ελάχιστες ιατρικές γνώσεις της εποχής, ανάγκασαν τις κυβερνήσεις να χρησιμοποιήσουν ως μέσο για την αποφυγή της διάδοσης της μολυσματικής ασθένειας, την απομόνωση των ασθενούντων ακόμα και τον αποκλεισμό ολόκληρων χωριών. Μνήμες που αναζωπυρώνονται με την έλευση της νέας πανδημίας και μέτρα που λαμβάνονται για την αντιμετώπιση της, κοστίζουν συνέπειές στην προσωπική, κοινωνική και οικονομική ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων στον πλανήτη. Η ιστορία του κόσμου αλλάζει μετά την επέλαση τέτοιων φονικών επιδημιών.
Η μοναξιά, η απαισιοδοξία, η μελαγχολία και όλες οι ψυχολογικές επιπτώσεις παίρνουν τεράστιες διαστάσεις.
Ο χρόνος δήμιος της ελπίδας και των επιθυμιών ή ο πανδαμάτωρ γιατρός;
Οι κεντρικοί χαρακτήρες του μυθιστορήματος η Βερονίκη κι ο Θεόκλητος, διεκδικούν το δικαίωμα τους στην ζωή, τον έρωτα, την αγάπη, στο σήμερα. Με την ορμή του χρόνου να κυλά σαν νερό και τις κοινωνικοπολιτικές αλλαγές της χώρας με το πέρασμα της πανδημίας τα σημάδια της στις ψυχές των ανθρώπων είναι έντονα.
« Όλη η ανθρώπινη σοφία μπορεί να συγκεντρωθεί στις ακόλουθες λέξεις: να περιμένετε και να ελπίζετε!», εννοώντας πως ο χρόνος, η υπομονή μπορεί να επιφέρει την υλοποίηση ακόμα και του πιο απίθανου σχεδίου.
Η γραφή της Μαρίας Βουζουνεράκη, είναι ρεαλιστική, ρέει και κρατά τον αναγνώστη σε αγωνία και εγρήγορση, προσφέροντας έντονη συγκίνηση, κάνοντάς τον να συνειδητοποιεί ότι πραγματικά τίποτα δεν είναι δεδομένο στη ζωή.
Ένα μυθιστόρημα συγκινητικό, ιδιαίτερο, καθώς η συγγραφέας ξετυλίγει με την πένα της, την ζωή των ηρώων και περιγράφει όλα όσα διαδραματίζονται στην ζωή τους. Με άρτια γραφή η Μαρία Βουζουνεράκη κάνει βουτιά στον συναισθηματικό και ψυχολογικό κόσμο όλων των χαρακτήρων του βιβλίου.
Χαρακτήρες που εξελίσσονται, δημιουργούν, ονειρεύονται, αγαπούν και ο χρόνος μέσα στις ζωές τους με χίλιες μορφές την καθορίζει.
Ένα μυθιστόρημα για τη ζωή και τις ανατροπές της, τη διεκδίκηση της αγάπης και της ευτυχίας και τον άνθρωπο που πρέπει να προσαρμόζεται σε κάθε νέα συνθήκη που συναντά στο διάβα του. Πρέπει να συνεχίσει να κάνει όνειρα , να διεκδικεί την ζωή, να ονειρεύεται!
Ένα βιβλίο με το χθες και το σήμερα να ενώνουν τα κομμάτια τους στο παζλ του μέλλοντος, με τον χρόνο ως απλό παρατηρητή και τον άνθρωπο να αντέχει να προσπερνά , να ελπίζει σε έναν καλύτερο κόσμο.
Ένα μυθιστόρημα με νόημα που αξίζει να διαβαστεί!
Μια ιστορία εμπνευσμένη από πραγματικά γεγονότα που ξετυλίγονται μέσα από τις σελίδες του νέου βιβλίο της Μαρίας Βουζουνεράκη με τίτλο « Η οργή του χρόνου». Με αυτό το υπέροχο εξώφυλλο σε προκαλεί να αφεθείς σε ένα ταξίδι στο χρόνο.
Ένα κοινωνικό μυθιστόρημα που ξεκινά το 1948 στην Κέρκυρα, το Ρέθυμνο και καταλήγει στην Αθήνα του μέλλοντος.
Πολυπρόσωπο με γραφή καθηλωτική σε παρασύρει να διαβάσεις τα αποτυπώματα και τα σημάδια που άφησε ο χρόνος στις ψυχές των ανθρώπων.
Με αφορμή την πανδημία του 2020 και τον φόβο απέναντι στον «άγνωστο» ιό, ξεπηδούν μνήμες όσων βίωσαν την επονομαζόμενη «Οργή του Θεού», την Πανώλη, που ξέσπασε την μεταπολεμική εποχή. Μια μεταδοτική ασθένεια που αποτέλεσε μάστιγα για τον πληθυσμό χωριών και πόλεων τόσο της Ελλάδας όσο και της Ευρώπης. Οι ελάχιστες ιατρικές γνώσεις της εποχής, ανάγκασαν τις κυβερνήσεις να χρησιμοποιήσουν ως μέσο για την αποφυγή της διάδοσης της μολυσματικής ασθένειας, την απομόνωση των ασθενούντων ακόμα και τον αποκλεισμό ολόκληρων χωριών. Μνήμες που αναζωπυρώνονται με την έλευση της νέας πανδημίας και μέτρα που λαμβάνονται για την αντιμετώπιση της, κοστίζουν συνέπειές στην προσωπική, κοινωνική και οικονομική ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων στον πλανήτη. Η ιστορία του κόσμου αλλάζει μετά την επέλαση τέτοιων φονικών επιδημιών.
Η μοναξιά, η απαισιοδοξία, η μελαγχολία και όλες οι ψυχολογικές επιπτώσεις παίρνουν τεράστιες διαστάσεις.
Ο χρόνος δήμιος της ελπίδας και των επιθυμιών ή ο πανδαμάτωρ γιατρός;
Οι κεντρικοί χαρακτήρες του μυθιστορήματος η Βερονίκη κι ο Θεόκλητος, διεκδικούν το δικαίωμα τους στην ζωή, τον έρωτα, την αγάπη, στο σήμερα. Με την ορμή του χρόνου να κυλά σαν νερό και τις κοινωνικοπολιτικές αλλαγές της χώρας με το πέρασμα της πανδημίας τα σημάδια της στις ψυχές των ανθρώπων είναι έντονα.
« Όλη η ανθρώπινη σοφία μπορεί να συγκεντρωθεί στις ακόλουθες λέξεις: να περιμένετε και να ελπίζετε!», εννοώντας πως ο χρόνος, η υπομονή μπορεί να επιφέρει την υλοποίηση ακόμα και του πιο απίθανου σχεδίου.
Η γραφή της Μαρίας Βουζουνεράκη, είναι ρεαλιστική, ρέει και κρατά τον αναγνώστη σε αγωνία και εγρήγορση, προσφέροντας έντονη συγκίνηση, κάνοντάς τον να συνειδητοποιεί ότι πραγματικά τίποτα δεν είναι δεδομένο στη ζωή.
Ένα μυθιστόρημα συγκινητικό, ιδιαίτερο, καθώς η συγγραφέας ξετυλίγει με την πένα της, την ζωή των ηρώων και περιγράφει όλα όσα διαδραματίζονται στην ζωή τους. Με άρτια γραφή η Μαρία Βουζουνεράκη κάνει βουτιά στον συναισθηματικό και ψυχολογικό κόσμο όλων των χαρακτήρων του βιβλίου.
Χαρακτήρες που εξελίσσονται, δημιουργούν, ονειρεύονται, αγαπούν και ο χρόνος μέσα στις ζωές τους με χίλιες μορφές την καθορίζει.
Ένα μυθιστόρημα για τη ζωή και τις ανατροπές της, τη διεκδίκηση της αγάπης και της ευτυχίας και τον άνθρωπο που πρέπει να προσαρμόζεται σε κάθε νέα συνθήκη που συναντά στο διάβα του. Πρέπει να συνεχίσει να κάνει όνειρα , να διεκδικεί την ζωή, να ονειρεύεται!
Ένα βιβλίο με το χθες και το σήμερα να ενώνουν τα κομμάτια τους στο παζλ του μέλλοντος, με τον χρόνο ως απλό παρατηρητή και τον άνθρωπο να αντέχει να προσπερνά , να ελπίζει σε έναν καλύτερο κόσμο.
Ένα μυθιστόρημα με νόημα που αξίζει να διαβαστεί!
Displaying 1 - 2 of 2 reviews