Τον Μάρτιο του 1821 ξέσπασε η Επανάσταση και στον ελλαδικό χώρο, μετά τις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες, αρχικά στην Πελοπόννησο και σταδιακά επεκτάθηκε στη Στερεά Ελλάδα, τη Θεσσαλία, τη Μακεδονία, την Κρήτη και στα νησιά. Ωστόσο, οι συνθήκες που επικρατούσαν στο νοτιότερο τμήμα και στα νησιά στάθηκαν περισσότερο ευνοϊκές για την επικράτηση της εξέγερσης εκεί. Στους ευνοϊκούς παράγοντες μπορούμε να απαριθμήσουμε τη συντριπτική παρουσία του ελληνικού χριστιανικού στοιχείου, τη μικρή παρουσία οθωμανικών στρατιωτικών δυνάμεων και τη μεγάλη απόσταση από τις έδρες των στρατιωτικών και διοικητικών κέντρων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ο Αγώνας ειδικά κατά τα πρώτα δύο χρόνια, κρίθηκε στο πεδίο της μάχης, στις αναμετρήσεις σώμα με σώμα πολεμιστών που δεν είχαν καν βασική εκπαίδευση τακτικού στρατού και στρατιωτών που ανήκαν σε ένα από τα ισχυρότερα στρατεύματα του κόσμου. Στον τόμο αυτόν περιγράφονται οι σημαντικότερες ένοπλες συγκρούσεις σε στεριά και θάλασσα που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης, του αιματηρού πολεμικού αγώνα των Ελλήνων για την κατάκτηση της ανεξαρτησίας τους από τον οθωμανικό ζυγό. Ειδικότερα, 1821, 1822, 1823, νικηφόρα και ελπιδοφόρα ως προς την έκβαση του πολέμου.
Ο Θάνος Βερέμης (en: Thanos Veremis) σπούδασε Ιστορία και Πολιτική Επιστήμη στη Βοστώνη και την Οξφόρδη. Επιμελητής στην Πάντειο ΑΣΠΕ και από το 1983 καθηγητής της Πολιτικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Research Associate στο Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών του Λονδίνου. Επισκέπτης καθηγητής στα Πανεπιστήμια Χάρβαρντ, Πρίνστον και St. Antony's College της Οξφόρδης και πρώτος καθηγητής στην έδρα Κωνσταντίνος Καραμανλής του Fletcher School of Law and Diplomacy, στη Βοστώνη. Είναι μέλος του Δ.Σ. και έχει διατελέσει Πρόεδρος του ΕΛ.Ι.Α.Μ.Ε.Π. Από το 2004 κατέχει τη θέση του προέδρου του Εθνικού Συμβουλίου Ανώτατης Εκπαίδευσης. Έχει τιμηθεί με τα διάσημα του Ταξιάρχη του Τάγματος της Τιμής της Ιταλικής Δημοκρατίας.