What do you think?
Rate this book
Το νησί της σωτηρίας
Κέρκυρα, 1916. Δυο κόσμοι διαφορετικοί σμίγουν μοιραία, καθώς χιλιάδες Σέρβοι στρατιώτες και πρόσφυγες καταφθάνουν στο νησί του Ιονίου, μέσα στη δίνη του Μεγάλου Πολέμου. Μετά τον Αλβανικό Γολγοθά και την κατάληψη της χώρας τους, οι αποδεκατισμένοι Σέρβοι βρίσκουν έναν σωτήριο τόπο για να επουλώσουν τις αμέτρητες πληγές τους, μα τα βάσανά τους δεν έχουν τελειωμό, καθώς οι επιδημίες θα πλήξουν μεγάλο κομμάτι των διασωθέντων. Στη σκιά ετούτης της πρωτοφανούς κατάστασης, ο έρωτας, αν και φαντάζει περιττή πολυτέλεια, έρχεται δικαιωματικά στο προσκήνιο και διατρανώνει το μεγαλείο του.
Μια ιστορία αγάπης μεταξύ ενός Σέρβου στρατιώτη, του Ντιμίτρι, και μιας Κερκυραίας, της Σωτηρίας, θα γεννηθεί απρόσμενα μέσα από τα αποκαΐδια του πολέμου και των κακουχιών. Εκείνη βιώνει έναν μαρτυρικό γάμο στη σκιά ενός αδίστακτου άρχοντα του νησιού. Εκείνος, κομμάτι ενός πολεμικού δράματος, ψάχνει απεγνωσμένα ελπίδα σε τούτον τον τόπο. Ο έρωτάς τους γεννιέται παράδοξα, γεφυρώνοντας δεσμεύσεις, πατρίδες, συνθήκες, κόσμους, ενάντια σε όλους και όλα. Μα είναι αποφασισμένοι να τον τιμήσουν. Θα τα καταφέρουν;
Μια ιστορία αγάπης μεταξύ ενός Σέρβου στρατιώτη, του Ντιμίτρι, και μιας Κερκυραίας, της Σωτηρίας, θα γεννηθεί απρόσμενα μέσα από τα αποκαΐδια του πολέμου και των κακουχιών. Εκείνη βιώνει έναν μαρτυρικό γάμο στη σκιά ενός αδίστακτου άρχοντα του νησιού. Εκείνος, κομμάτι ενός πολεμικού δράματος, ψάχνει απεγνωσμένα ελπίδα σε τούτον τον τόπο. Ο έρωτάς τους γεννιέται παράδοξα, γεφυρώνοντας δεσμεύσεις, πατρίδες, συνθήκες, κόσμους, ενάντια σε όλους και όλα. Μα είναι αποφασισμένοι να τον τιμήσουν. Θα τα καταφέρουν;
496 pages, Paperback
First published January 1, 2022
2 people are currently reading
25 people want to read
About the author
Νίκος Παργινός
9 books16 followersΟ Νίκος Παργινός γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 6 Αυγούστου του 1971. Σπούδασε στο Τμήμα Μηχανολόγων & Αεροναυπηγών Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών.
Συγγραφή:
2006: «Κρεμάλα» - Μυθιστόρημα - Εκδόσεις «Άγκυρα»
2009: «Με τον έρωτα περνάει ο καιρός, με τον καιρό περνάει ο έρωτας» - Μυθιστόρημα - Εκδόσεις «Σύγχρονοι Ορίζοντες»
2011: «Το τάγμα της Ελπίδας» - Μυθιστόρημα – Εκδόσεις «Σύγχρονοι Ορίζοντες»
2013: «Κρίση είναι… και δεν θα περάσει» - Θεατρικό
2014: "Ο Κανόνας της ορθής γωνίας" - Ιστορικό Μυθιστόρημα - Εκδόσεις "Καλλιγράφος"
Βραβεία:
· 2010: «Κερκυραίος Λογοτέχνης της χρονιάς»
Διατηρεί το προσωπικό ιστολόγιο «Έμπνευση» στη διεύθυνση: http://nikosparginos.blogspot.com.
Eίναι παντρεμένος, πατέρας μιας κόρης κι ενός γιου και ζει μόνιμα στην Κέρκυρα.
Συγγραφή:
2006: «Κρεμάλα» - Μυθιστόρημα - Εκδόσεις «Άγκυρα»
2009: «Με τον έρωτα περνάει ο καιρός, με τον καιρό περνάει ο έρωτας» - Μυθιστόρημα - Εκδόσεις «Σύγχρονοι Ορίζοντες»
2011: «Το τάγμα της Ελπίδας» - Μυθιστόρημα – Εκδόσεις «Σύγχρονοι Ορίζοντες»
2013: «Κρίση είναι… και δεν θα περάσει» - Θεατρικό
2014: "Ο Κανόνας της ορθής γωνίας" - Ιστορικό Μυθιστόρημα - Εκδόσεις "Καλλιγράφος"
Βραβεία:
· 2010: «Κερκυραίος Λογοτέχνης της χρονιάς»
Διατηρεί το προσωπικό ιστολόγιο «Έμπνευση» στη διεύθυνση: http://nikosparginos.blogspot.com.
Eίναι παντρεμένος, πατέρας μιας κόρης κι ενός γιου και ζει μόνιμα στην Κέρκυρα.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
April 5, 2022
https://www.dominicamat.gr/2022/04/bl...
Όσα χρόνια κι αν περάσουν,θεωρώ πως πάντα θα υπάρχουν πράγματα που πρέπει να ειπωθούν. Ιστορικά γεγονότα λιγότερο γνωστά στο ευρύ κοινό,αλήθειες που πρέπει να αποκαλυφθούν,πρόσωπα που ζητούν έστω καί αργά δικαίωση,αλλά καί κύκλοι που άνοιξαν παλαιότερα,να κλείνουν στο σήμερα με απαντήσεις σε ερωτήματα που ταλάνιζαν αρκετούς από τους εμπλεκόμενους όλα αυτά τα χρόνια. Προσωπικά ρουφώ σαν σφουγγάρι όποια πληροφορία καί γνώση λαμβάνω από τα ιστορικά μυθιστορήματα που διαβάζω. Είναι σαν μπαίνω μέσα σε ένα χρονοντούλαπο που με γυρίζει πίσω στον χρόνο,καθιστώντας με αυτόπτη μάρτυρα καί κομμάτι της ιστορίας. Ξέρω πως ο χρόνος είναι περιορισμένος καί δεν μπορούμε να διαβάσουμε όλα τα βιβλία,αλλά γιατί να μην επιλέγουμε εκείνα που είναι πιο κοντά στις αναγνωστικές μας προτιμήσεις; Καί για να μην παρεξηγηθώ,εδώ να πω πως δεν υποτιμώ κανένα λογοτεχνικό είδος,-άλλωστε κι όλη η στάση μου το αποδεικνύει-,αφού για όλους κι όλες εκεί έξω υπάρχουν τα βιβλία που καλύπτουν τις αναγνωστικές τους προτιμήσεις. Να με,λοιπόν,σήμερα εδώ να σας παρουσιάζω το νέο ιστορικό/κοινωνικό μυθιστόρημα του συγγραφέα Νίκου Παργινού,με τίτλο ''ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ'',που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Ψυχογιός.
"Κέρκυρα, 1916. Δυο κόσμοι διαφορετικοί σμίγουν μοιραία, καθώς χιλιάδες Σέρβοι στρατιώτες και πρόσφυγες καταφθάνουν στο νησί του Ιονίου, μέσα στη δίνη του Μεγάλου Πολέμου. Μετά τον Αλβανικό Γολγοθά και την κατάληψη της χώρας τους, οι αποδεκατισμένοι Σέρβοι βρίσκουν έναν σωτήριο τόπο για να επουλώσουν τις αμέτρητες πληγές τους, μα τα βάσανά τους δεν έχουν τελειωμό, καθώς οι επιδημίες θα πλήξουν μεγάλο κομμάτι των διασωθέντων. Στη σκιά ετούτης της πρωτοφανούς κατάστασης, ο έρωτας, αν και φαντάζει περιττή πολυτέλεια, έρχεται δικαιωματικά στο προσκήνιο και διατρανώνει το μεγαλείο του." (Απόσπασμα περίληψης οπισθοφύλλου)
Ξεκινώντας την ανάγνωση του βιβλίου,δεν σας το κρύβω πως ένιωθα μία ευχάριστη έξαψη της σκέψης μου για δύο λόγους. Από την μία μεριά,ήταν η γλυκειά αδημονία να μάθω πράγματα για τα συγκεκριμένα ιστορικά καί μη γεγονότα που έλαβαν χώρα εκείνη την εποχή στο νησί των Φαιάκων,την Κέρκυρα,κι από την άλλη μεριά,η χαρά πως θα ερχόμουνα σε επαφή με την πένα ενός συγγραφέα που μέχρι πρότινος δεν είχα διαβάσει κάποιο προγενέστερο έργο του. Θα αρκούσαν όλα αυτά σε συνδυασμό με το παραπάνω απόσπασμα της περίληψης για να με κάνουν να αγαπήσω το βιβλίο; Προφανώς καί όχι. Θα χρειαζόταν να ''χαθώ'' μέσα στις σελίδες του,να γνωρίσω τα πρόσωπα της υπόθεσης,να ζήσω ό,τι έζησαν,να αισθανθώ τα ίδια συναισθήματα καί να προσμένω μαζί τους την όποια λύτρωση ακολουθεί μία κάθαρση... Άφησα,λοιπόν,στην άκρη τον όποιο ενθουσιασμό καί ξεκίνησα το διάβασμα.
"Μια ιστορία αγάπης μεταξύ ενός Σέρβου στρατιώτη, του Ντιμίτρι, και μιας Κερκυραίας, της Σωτηρίας, θα γεννηθεί απρόσμενα μέσα από τα αποκαΐδια του πολέμου και των κακουχιών. Εκείνη βιώνει έναν μαρτυρικό γάμο στη σκιά ενός αδίστακτου άρχοντα του νησιού. Εκείνος, κομμάτι ενός πολεμικού δράματος, ψάχνει απεγνωσμένα ελπίδα σε τούτον τον τόπο. Ο έρωτάς τους γεννιέται παράδοξα, γεφυρώνοντας δεσμεύσεις, πατρίδες, συνθήκες, κόσμους, ενάντια σε όλους και όλα. Μα είναι αποφασισμένοι να τον τιμήσουν. Θα τα καταφέρουν;" (Απόσπασμα περίληψης οπισθοφύλλου)
Ο συγγραφέας ξεκινά την εξιστόρηση με ένα παράδοξο,αλλά ελκυστικό τρόπο. Βρισκόμαστε στο παρόν των προσώπων κι ένα σημαδιακό γεγονός θα γίνει η αφορμή για να αρχίσει να ξετυλίγεται το κουβάρι της ιστορίας καί να ξεχυθούν μνήμες,συναισθήματα καί γεγονότα μίας μακρινής εποχής που τα αποτελέσματά τους είναι φανερά μέχρι καί τις μέρες μας. Ο συγγραφέας με λόγο γλαφυρό κι άκρως κατανοητό μας δίνει την ευκαιρία να μάθουμε γεγονότα που συνέβησαν τότε καί ίσως να μην είναι τόσο ευρέως γνωστά. Χωρισμένο το βιβλίο σε τέσσερα μέρη αποτελούμενα από μεστά κεφάλαια,όχι μόνο θα μας συγκινήσει,αλλά καί θα μας προβληματίσει. Πέρα από την εκτενή του αναφορά σε ιστορικά γεγονότα,ο συγγραφέας μέσα από την προσωπική ιστορία του καθενός από τα πρόσωπα,καθώς καί την εις βάθος σκιαγράφησή τους,όχι μόνο τους/τις καθιστά πιο οικείους/ες για το αναγνωστικό κοινό,αλλά μέσω αυτών εκπροσωπούνται στάσεις ζωής,ήθη,πεποιθήσεις καί γενικότερες θέσεις της τότε κοινωνίας της Κέρκυρας κι όχι μόνο.
Έχω μία θερμή παράκληση για εσάς. Προσπαθήστε,διαβάζοντας το βιβλίο,να μην θυμώσετε με τον συγγραφέα για τις όποιες δοκιμασίες βάζει να περάσουν οι ήρωες καί οι ηρωϊδες. Δεν είναι εκείνος ο υπαίτιος,αλλά η ζωή καί οι πράξεις κάποιων τρίτων. Ο συγγραφέας νοιάζεται για όλους κι όλες ανεξαιρέτως κι ας κρατάει μία απόσταση ασφαλείας. Αφήνει σε εμάς να επιλέξουμε. Άλλωστε,όπως θα διαπιστώσει ο καθένας καί η καθεμία που διαβάσει το βιβλίο,όλα για κάποιον λόγο γίνονται καί η τιμωρία,ή,η λύτρωση θα έρθει για όλους κι όλες με τον έναν,ή,τον άλλον τρόπο. Προσωπικά χρειάστηκα δύο μέρες για να ολοκληρώσω την ανάγνωση του βιβλίου. Όχι γιατί δεν είναι καλογραμμένο. Κάθε άλλο! Απλά χρειαζόμουν την απαραίτητη δόση συναισθηματικής ανάπαυλας. Γυρίζοντας καί φτάνοντας στον επίλογο,από το παρελθόν έχουμε επανέλθει πάλι στο παρόν κι αυτός ο κύκλος που άνοιξε τότε,έκλεισε με τον κάλλιστο τρόπο,αφήνοντάς με με μία όμορφη αίσθηση.
Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση!
Όσα χρόνια κι αν περάσουν,θεωρώ πως πάντα θα υπάρχουν πράγματα που πρέπει να ειπωθούν. Ιστορικά γεγονότα λιγότερο γνωστά στο ευρύ κοινό,αλήθειες που πρέπει να αποκαλυφθούν,πρόσωπα που ζητούν έστω καί αργά δικαίωση,αλλά καί κύκλοι που άνοιξαν παλαιότερα,να κλείνουν στο σήμερα με απαντήσεις σε ερωτήματα που ταλάνιζαν αρκετούς από τους εμπλεκόμενους όλα αυτά τα χρόνια. Προσωπικά ρουφώ σαν σφουγγάρι όποια πληροφορία καί γνώση λαμβάνω από τα ιστορικά μυθιστορήματα που διαβάζω. Είναι σαν μπαίνω μέσα σε ένα χρονοντούλαπο που με γυρίζει πίσω στον χρόνο,καθιστώντας με αυτόπτη μάρτυρα καί κομμάτι της ιστορίας. Ξέρω πως ο χρόνος είναι περιορισμένος καί δεν μπορούμε να διαβάσουμε όλα τα βιβλία,αλλά γιατί να μην επιλέγουμε εκείνα που είναι πιο κοντά στις αναγνωστικές μας προτιμήσεις; Καί για να μην παρεξηγηθώ,εδώ να πω πως δεν υποτιμώ κανένα λογοτεχνικό είδος,-άλλωστε κι όλη η στάση μου το αποδεικνύει-,αφού για όλους κι όλες εκεί έξω υπάρχουν τα βιβλία που καλύπτουν τις αναγνωστικές τους προτιμήσεις. Να με,λοιπόν,σήμερα εδώ να σας παρουσιάζω το νέο ιστορικό/κοινωνικό μυθιστόρημα του συγγραφέα Νίκου Παργινού,με τίτλο ''ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ'',που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Ψυχογιός.
"Κέρκυρα, 1916. Δυο κόσμοι διαφορετικοί σμίγουν μοιραία, καθώς χιλιάδες Σέρβοι στρατιώτες και πρόσφυγες καταφθάνουν στο νησί του Ιονίου, μέσα στη δίνη του Μεγάλου Πολέμου. Μετά τον Αλβανικό Γολγοθά και την κατάληψη της χώρας τους, οι αποδεκατισμένοι Σέρβοι βρίσκουν έναν σωτήριο τόπο για να επουλώσουν τις αμέτρητες πληγές τους, μα τα βάσανά τους δεν έχουν τελειωμό, καθώς οι επιδημίες θα πλήξουν μεγάλο κομμάτι των διασωθέντων. Στη σκιά ετούτης της πρωτοφανούς κατάστασης, ο έρωτας, αν και φαντάζει περιττή πολυτέλεια, έρχεται δικαιωματικά στο προσκήνιο και διατρανώνει το μεγαλείο του." (Απόσπασμα περίληψης οπισθοφύλλου)
Ξεκινώντας την ανάγνωση του βιβλίου,δεν σας το κρύβω πως ένιωθα μία ευχάριστη έξαψη της σκέψης μου για δύο λόγους. Από την μία μεριά,ήταν η γλυκειά αδημονία να μάθω πράγματα για τα συγκεκριμένα ιστορικά καί μη γεγονότα που έλαβαν χώρα εκείνη την εποχή στο νησί των Φαιάκων,την Κέρκυρα,κι από την άλλη μεριά,η χαρά πως θα ερχόμουνα σε επαφή με την πένα ενός συγγραφέα που μέχρι πρότινος δεν είχα διαβάσει κάποιο προγενέστερο έργο του. Θα αρκούσαν όλα αυτά σε συνδυασμό με το παραπάνω απόσπασμα της περίληψης για να με κάνουν να αγαπήσω το βιβλίο; Προφανώς καί όχι. Θα χρειαζόταν να ''χαθώ'' μέσα στις σελίδες του,να γνωρίσω τα πρόσωπα της υπόθεσης,να ζήσω ό,τι έζησαν,να αισθανθώ τα ίδια συναισθήματα καί να προσμένω μαζί τους την όποια λύτρωση ακολουθεί μία κάθαρση... Άφησα,λοιπόν,στην άκρη τον όποιο ενθουσιασμό καί ξεκίνησα το διάβασμα.
"Μια ιστορία αγάπης μεταξύ ενός Σέρβου στρατιώτη, του Ντιμίτρι, και μιας Κερκυραίας, της Σωτηρίας, θα γεννηθεί απρόσμενα μέσα από τα αποκαΐδια του πολέμου και των κακουχιών. Εκείνη βιώνει έναν μαρτυρικό γάμο στη σκιά ενός αδίστακτου άρχοντα του νησιού. Εκείνος, κομμάτι ενός πολεμικού δράματος, ψάχνει απεγνωσμένα ελπίδα σε τούτον τον τόπο. Ο έρωτάς τους γεννιέται παράδοξα, γεφυρώνοντας δεσμεύσεις, πατρίδες, συνθήκες, κόσμους, ενάντια σε όλους και όλα. Μα είναι αποφασισμένοι να τον τιμήσουν. Θα τα καταφέρουν;" (Απόσπασμα περίληψης οπισθοφύλλου)
Ο συγγραφέας ξεκινά την εξιστόρηση με ένα παράδοξο,αλλά ελκυστικό τρόπο. Βρισκόμαστε στο παρόν των προσώπων κι ένα σημαδιακό γεγονός θα γίνει η αφορμή για να αρχίσει να ξετυλίγεται το κουβάρι της ιστορίας καί να ξεχυθούν μνήμες,συναισθήματα καί γεγονότα μίας μακρινής εποχής που τα αποτελέσματά τους είναι φανερά μέχρι καί τις μέρες μας. Ο συγγραφέας με λόγο γλαφυρό κι άκρως κατανοητό μας δίνει την ευκαιρία να μάθουμε γεγονότα που συνέβησαν τότε καί ίσως να μην είναι τόσο ευρέως γνωστά. Χωρισμένο το βιβλίο σε τέσσερα μέρη αποτελούμενα από μεστά κεφάλαια,όχι μόνο θα μας συγκινήσει,αλλά καί θα μας προβληματίσει. Πέρα από την εκτενή του αναφορά σε ιστορικά γεγονότα,ο συγγραφέας μέσα από την προσωπική ιστορία του καθενός από τα πρόσωπα,καθώς καί την εις βάθος σκιαγράφησή τους,όχι μόνο τους/τις καθιστά πιο οικείους/ες για το αναγνωστικό κοινό,αλλά μέσω αυτών εκπροσωπούνται στάσεις ζωής,ήθη,πεποιθήσεις καί γενικότερες θέσεις της τότε κοινωνίας της Κέρκυρας κι όχι μόνο.
Έχω μία θερμή παράκληση για εσάς. Προσπαθήστε,διαβάζοντας το βιβλίο,να μην θυμώσετε με τον συγγραφέα για τις όποιες δοκιμασίες βάζει να περάσουν οι ήρωες καί οι ηρωϊδες. Δεν είναι εκείνος ο υπαίτιος,αλλά η ζωή καί οι πράξεις κάποιων τρίτων. Ο συγγραφέας νοιάζεται για όλους κι όλες ανεξαιρέτως κι ας κρατάει μία απόσταση ασφαλείας. Αφήνει σε εμάς να επιλέξουμε. Άλλωστε,όπως θα διαπιστώσει ο καθένας καί η καθεμία που διαβάσει το βιβλίο,όλα για κάποιον λόγο γίνονται καί η τιμωρία,ή,η λύτρωση θα έρθει για όλους κι όλες με τον έναν,ή,τον άλλον τρόπο. Προσωπικά χρειάστηκα δύο μέρες για να ολοκληρώσω την ανάγνωση του βιβλίου. Όχι γιατί δεν είναι καλογραμμένο. Κάθε άλλο! Απλά χρειαζόμουν την απαραίτητη δόση συναισθηματικής ανάπαυλας. Γυρίζοντας καί φτάνοντας στον επίλογο,από το παρελθόν έχουμε επανέλθει πάλι στο παρόν κι αυτός ο κύκλος που άνοιξε τότε,έκλεισε με τον κάλλιστο τρόπο,αφήνοντάς με με μία όμορφη αίσθηση.
Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση!
May 16, 2022
Ένα ιστορικό γεγονός το οποίο δεν είναι ευρέως γνωστό, ακόμη και στους κύκλους των ιστορικών, γίνεται η αφορμή για να συγγράψει το νέο του μυθιστόρημα ο Κερκυραίος Νίκος Παργινός. Με “Το νησί της σωτηρίας” ο συγγραφέας επιλέγει να αναδείξει μία παραγνωρισμένη πτυχή της ιστορίας του τόπου του και μας ταξιδεύει πίσω στα χρόνια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και του Εθνικού Διχασμού.
Όταν ξεσπά ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, οι Σέρβοι δέχονται την σφοδρή επίθεση των Αυστριακών και ηττημένοι παραμένουν εγκλωβισμένοι στο Δυρράχιο της Αλβανίας. Αυτό θα καταστεί μία άλλη Δουνκέρκη για τους Σέρβους, αφού από εκεί θα διεκπεραιωθούν χιλιάδες καταπονηένοι στρατιώτες στο πλησιέστερο νησί της Κέρκυρας. Το νησί θα γίνει η έδρα της διοίκησής του μέχρι το πέρας του πολέμου. Πολλοί Σέρβοι στρατιώτες θα αφήσουν την τελευταία τους πνοή στο νησί, καθώς το στράτευμα θερίζει επιδημία χολέρας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
H Θεσσαλονίκη και η ιστορία της στον 20ο αιώνα στο μυθιστόρημα της Χίσλοπ
Τεχνητή Νοημοσύνη για όλους: Το νέο βιβλίο του Μανώλη Ανδριωτάκη από τις Εκδόσεις Ψυχογιός
Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο υπάρχει μέχρι σήμερα μαυσωλείο στο πευκόφυτο νησάκι του Βίδο, στα ανοιχτά της πόλης της Κέρκυρας, και γι’ αυτό επισκέπτονται κάθε χρόνο το νησί απεσταλμένοι του επίσημου σερβικού κράτους, προκειμένου να τελέσουν ετήσια επιμνημόσυνη δέηση για τους νεκρούς τους. Οι Σέρβοι δεν ξεχνούν πως οι Κερκυραίοι συμπαραστάθηκαν τότε στους ταλαιπωρημένους στρατιώτες τους και τους βοήθησαν κατά τη διάρκεια της παραμονής τους εκεί.
Αυτό το ιστορικό γεγονός αποτελεί και την αφετηρία για τη γνωριμία της Κερκυραίας Σωτηρίας και του Σέρβου στρατιώτη Ντιμίτρι, όταν η πρώτη θα τον βρει πληγωμένο σε ένα χαντάκι του δρόμου και θα αποφασίσει να τον βοηθήσει, σώζωντάς του τη ζωή. Γρήγορα ένας μεγάλος έρωτας θα γεννηθεί ανάμεσά τους, ο οποίος όμως εμποδίζεται από το γεγονός ότι η Σωτηρία είναι ήδη παντρεμένη με έναν σύζυγο που σιχαίνεται και ο οποίος την κρατάει κλεισμένη στο πυργόσπιτό του, αλλά και από το γεγονός ότι ο Ντιμίτρι, ως στρατιώτης, έχει το καθήκον να πολεμήσει για την υπεράσπιση της πατρίδας του.
Παράλληλα, στον σερβικό στρατό υπηρετεί και μία Αγγλίδα, η Flora Sandes, η οποία έχει ενεργό ρόλο στην υπόθεση του μυθιστορήματος. Οι σημειώσεις του ημερολογίου της προσέφεραν άφθονο υλικό στον συγγραφέα για τη συγγραφή του συγκεκριμένου βιβλίου.
Το βιβλίο προβάλει έξοχα την ιστορία του νησιού κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η δεινή θέση των γυναικών σε έναν ανδροκρατούμενο κόσμο, τις έντονες ταξικές διαφορές σε έναν κόσμο που ακόμη κυριαρχούσε η αριστοκρατία της γης, τις προκαταλήψεις ορισμένως σχετικά με τους ξένους και τους πρόσφυγες, αλλά και την ανιδιοτελή αγάπη τόσο μεταξύ των μελών μιας οικογένειας, όσο και μεταξύ δύο εραστών που αγαπήθηκαν βαθιά.
Ο Παργινός, πλην της βασικής πλοκής, παίζει με κρυμμένα μυστικά του παρελθόντος, τα οποία βγαίνουν σταδιακά στο φως και τοποθετεί το σκηνικό του βιβλίου του σε τρεις διαφορετικές χρονολογίες-ορόσημα για την εξέλιξη της υπόθεσης: 1916, κατά το μεγαλύτερο μέρος, αλλά και 1898 και 1976. Το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία ενός πονήματος με πολλές ανατροπές και πρωτοτυπία στην υπόθεσή του που αιχμαλωτίζει την περιέργεια του αναγνώστη.
Αναδημοσίευση από το Literature
Όταν ξεσπά ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, οι Σέρβοι δέχονται την σφοδρή επίθεση των Αυστριακών και ηττημένοι παραμένουν εγκλωβισμένοι στο Δυρράχιο της Αλβανίας. Αυτό θα καταστεί μία άλλη Δουνκέρκη για τους Σέρβους, αφού από εκεί θα διεκπεραιωθούν χιλιάδες καταπονηένοι στρατιώτες στο πλησιέστερο νησί της Κέρκυρας. Το νησί θα γίνει η έδρα της διοίκησής του μέχρι το πέρας του πολέμου. Πολλοί Σέρβοι στρατιώτες θα αφήσουν την τελευταία τους πνοή στο νησί, καθώς το στράτευμα θερίζει επιδημία χολέρας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
H Θεσσαλονίκη και η ιστορία της στον 20ο αιώνα στο μυθιστόρημα της Χίσλοπ
Τεχνητή Νοημοσύνη για όλους: Το νέο βιβλίο του Μανώλη Ανδριωτάκη από τις Εκδόσεις Ψυχογιός
Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο υπάρχει μέχρι σήμερα μαυσωλείο στο πευκόφυτο νησάκι του Βίδο, στα ανοιχτά της πόλης της Κέρκυρας, και γι’ αυτό επισκέπτονται κάθε χρόνο το νησί απεσταλμένοι του επίσημου σερβικού κράτους, προκειμένου να τελέσουν ετήσια επιμνημόσυνη δέηση για τους νεκρούς τους. Οι Σέρβοι δεν ξεχνούν πως οι Κερκυραίοι συμπαραστάθηκαν τότε στους ταλαιπωρημένους στρατιώτες τους και τους βοήθησαν κατά τη διάρκεια της παραμονής τους εκεί.
Αυτό το ιστορικό γεγονός αποτελεί και την αφετηρία για τη γνωριμία της Κερκυραίας Σωτηρίας και του Σέρβου στρατιώτη Ντιμίτρι, όταν η πρώτη θα τον βρει πληγωμένο σε ένα χαντάκι του δρόμου και θα αποφασίσει να τον βοηθήσει, σώζωντάς του τη ζωή. Γρήγορα ένας μεγάλος έρωτας θα γεννηθεί ανάμεσά τους, ο οποίος όμως εμποδίζεται από το γεγονός ότι η Σωτηρία είναι ήδη παντρεμένη με έναν σύζυγο που σιχαίνεται και ο οποίος την κρατάει κλεισμένη στο πυργόσπιτό του, αλλά και από το γεγονός ότι ο Ντιμίτρι, ως στρατιώτης, έχει το καθήκον να πολεμήσει για την υπεράσπιση της πατρίδας του.
Παράλληλα, στον σερβικό στρατό υπηρετεί και μία Αγγλίδα, η Flora Sandes, η οποία έχει ενεργό ρόλο στην υπόθεση του μυθιστορήματος. Οι σημειώσεις του ημερολογίου της προσέφεραν άφθονο υλικό στον συγγραφέα για τη συγγραφή του συγκεκριμένου βιβλίου.
Το βιβλίο προβάλει έξοχα την ιστορία του νησιού κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η δεινή θέση των γυναικών σε έναν ανδροκρατούμενο κόσμο, τις έντονες ταξικές διαφορές σε έναν κόσμο που ακόμη κυριαρχούσε η αριστοκρατία της γης, τις προκαταλήψεις ορισμένως σχετικά με τους ξένους και τους πρόσφυγες, αλλά και την ανιδιοτελή αγάπη τόσο μεταξύ των μελών μιας οικογένειας, όσο και μεταξύ δύο εραστών που αγαπήθηκαν βαθιά.
Ο Παργινός, πλην της βασικής πλοκής, παίζει με κρυμμένα μυστικά του παρελθόντος, τα οποία βγαίνουν σταδιακά στο φως και τοποθετεί το σκηνικό του βιβλίου του σε τρεις διαφορετικές χρονολογίες-ορόσημα για την εξέλιξη της υπόθεσης: 1916, κατά το μεγαλύτερο μέρος, αλλά και 1898 και 1976. Το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία ενός πονήματος με πολλές ανατροπές και πρωτοτυπία στην υπόθεσή του που αιχμαλωτίζει την περιέργεια του αναγνώστη.
Αναδημοσίευση από το Literature
August 2, 2022
Πολύ αξιόλογο βιβλιο. Ενδιαφέρουσα πλοκή, βασισμένη σε ιστορικά γεγονότα τα οποία δεν είναι ευρέως γνωστά (αν όχι καθόλου για τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, τους Σέρβους και το νησί των Φαιάκων), με τίτλο που έχει διττή σημασία και ξετυλίγεται στην πορεία της αφήγησης. Μικρά κεφάλαια, με ελάχιστες αναδρομές στο παρελθόν, χωρίς τα ιστορικά στοιχεία να υπερακοντιζουν την συγγραφική ιδέα, σωστά σκιαγραφημενοι οι κεντρικοί χαρακτήρες με στοιχεία αναλογα του περιβάλλοντος (κοινωνικού, οικογενειακού) που φέρεται ότι έζησαν, έπραξαν και κινήθηκαν. Χαίρομαι που δεν διαψεύσθηκαν οι προσδοκίες μου.
July 27, 2024
Δεν θα πω κάτι ιδιαίτερα πρωτότυπο αλλά λατρεύω εκείνα τα ιστορικά μυθιστορήματα που ως φόντο της δράσης έχουν ένα ιστορικό γεγονός που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό στους πολλούς ή εν πάσει περιπτώση δεν έχει ασχοληθεί και πολύ μαζί του η εγχώρια λογοτεχνία. Όλος αυτός ο πρόλογος για να πω πως η χαρά μου ήταν μεγάλη όταν μου έκαναν δώρο (ναι υπάρχουν ακόμα αυτοί οι φίλοι που συνεχίζουν να μου κάνουν δώρο βιβλία) «Το νησί της Σωτηρίας».
Το βιβλίο διαδραματίζεται στην Κέρκυρα, κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου, όταν ο σερβικός στρατός αποδεκατισμένος βρέθηκε εκεί για να ανασυντάξει δυνάμεις. Και ενώ περίμενα να διαβάσω ένα σούπερ ντούπερ ιστορικό μυθιστόρημα που να παρουσιάζει το πως έζησαν αυτό το δράμα οι Σέρβοι στρατιώτες, πως τους δέχθηκαν οι Κερκυραίοι, τις δυσκολίες, τη γαλάζια θάλασσα που μετατρέπεται σε γαλάζιο τάφο και όλα τα συναφή, βρίσκομαι να διαβάζω ένα ρομάντζο β’ διαλογής όπου η Σωτηρία παντρεύεται με το ζόρι τον κακό άρχοντα του νησιού για να σώσει την οικογένεια της από τα χρέη και ερωτεύεται έναν Σέρβο στρατιώτη κλπ κλπ κλπ, βαριέμαι και να τα γράψω.
Ναι, σαφώς και υπάρχει ένα κομμάτι που δείχνει κάποια πράγματα επιφανειακά ή εγκυκλοπαιδικά, όμως όλη η ιστορία είναι δομημένη γύρω από ένα αισθηματικό b-movie με τον κακό σατράπη πυργοδεσπότη – σύζυγο, τη Λάμια πεθερά, την καλή και συναισθηματική και όμορφη νεαρή κοπέλα που «πωλείται» ως εμπόρευμα από την φτωχή πλην τίμια οικογένειά της, τον μετανιωμένο πατέρα που πνίγει τις τύψεις του στο αλκοόλ, τον σούπερμαν, ντούπερμαν, σπάιντερμαν Σέρβο στρατιώτη που συνδυάζει όλα τα δυνατά σημεία των ηρώων τη Μάρβελ και δεν χαμπαριάζει τίποτα προκειμένου να σώσει την αγάπη του από τα αδίστακτα χέρια του σατράπη – συζύγου και σκοτώνει και πέντε έξι για χάρη της, κι ένα μυστήριο που δεν είναι μυστήριο, απλώς και μόνο γιατί πρέπει να πείσουμε τον αναγνώστη πως υπάρχει κι ένα μυστήριο στη μέση.
Ξεκίνησε με τις καλύτερες προθέσεις αλλά not… Εάν όλο το ρομάντζο πνιγεί στον κόλπο της Παλιοκαστρίτσας, αξίζει να διαβάσετε τις υπόλοιπες σελίδες
Το βιβλίο διαδραματίζεται στην Κέρκυρα, κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου, όταν ο σερβικός στρατός αποδεκατισμένος βρέθηκε εκεί για να ανασυντάξει δυνάμεις. Και ενώ περίμενα να διαβάσω ένα σούπερ ντούπερ ιστορικό μυθιστόρημα που να παρουσιάζει το πως έζησαν αυτό το δράμα οι Σέρβοι στρατιώτες, πως τους δέχθηκαν οι Κερκυραίοι, τις δυσκολίες, τη γαλάζια θάλασσα που μετατρέπεται σε γαλάζιο τάφο και όλα τα συναφή, βρίσκομαι να διαβάζω ένα ρομάντζο β’ διαλογής όπου η Σωτηρία παντρεύεται με το ζόρι τον κακό άρχοντα του νησιού για να σώσει την οικογένεια της από τα χρέη και ερωτεύεται έναν Σέρβο στρατιώτη κλπ κλπ κλπ, βαριέμαι και να τα γράψω.
Ναι, σαφώς και υπάρχει ένα κομμάτι που δείχνει κάποια πράγματα επιφανειακά ή εγκυκλοπαιδικά, όμως όλη η ιστορία είναι δομημένη γύρω από ένα αισθηματικό b-movie με τον κακό σατράπη πυργοδεσπότη – σύζυγο, τη Λάμια πεθερά, την καλή και συναισθηματική και όμορφη νεαρή κοπέλα που «πωλείται» ως εμπόρευμα από την φτωχή πλην τίμια οικογένειά της, τον μετανιωμένο πατέρα που πνίγει τις τύψεις του στο αλκοόλ, τον σούπερμαν, ντούπερμαν, σπάιντερμαν Σέρβο στρατιώτη που συνδυάζει όλα τα δυνατά σημεία των ηρώων τη Μάρβελ και δεν χαμπαριάζει τίποτα προκειμένου να σώσει την αγάπη του από τα αδίστακτα χέρια του σατράπη – συζύγου και σκοτώνει και πέντε έξι για χάρη της, κι ένα μυστήριο που δεν είναι μυστήριο, απλώς και μόνο γιατί πρέπει να πείσουμε τον αναγνώστη πως υπάρχει κι ένα μυστήριο στη μέση.
Ξεκίνησε με τις καλύτερες προθέσεις αλλά not… Εάν όλο το ρομάντζο πνιγεί στον κόλπο της Παλιοκαστρίτσας, αξίζει να διαβάσετε τις υπόλοιπες σελίδες
February 17, 2023
«Μια μέρα, ένας γέρος ήρθε απελπισμένος στο νησί του Βίδο για να δει τον γιο του. Ψάξαμε… μα δυστυχώς, είχε πεθάνει την προηγούμενη μέρα. Με ρωτούσε με δάκρυα στα μάτια, που είναι ο τάφος του παιδιού του. Ήθελε να πει έστω στη γυναίκα του, πως είδε με τα ίδια του τα μάτια το τελευταίο μέρος όπου ξεκουράστηκε το σπλάχνο τους. Είχαν επτά γιούς. Οι έξι είχαν σκοτωθεί στον πόλεμο, εκείνος ήταν ο έβδομος, ο νεότερος. Του έδειξα στην τύχη ένα ξύλινο σταυρό ανάμεσα σε μερικούς άλλους. Ήταν μια μέρα που η θάλασσα ήταν τόσο τρικυμιώδης, που το πλοίο δεν μπορούσε να ανταποκριθεί και είχαμε θάψει μερικούς από δαύτους στο νησί. Όσο κι αν το προσπάθησα, αδυνατούσα να πω στον δυστυχή πατέρα, πως το σώμα του γιου του κείτονταν στην ξύλινη προβλήτα, μαζί με χιλιάδες άλλα, περιμένοντας να μεταφερθεί στον γαλάζιο τάφο της θάλασσας».
Ο Κερκυραίος γιατρός, Κωνσταντίνος Παλατιανός, παρασημοφορήθηκε από τους Σέρβους για τη δράση του την περίοδο της υποδοχής των Σέρβων στρατιωτών και προσφύγων στην Κέρκυρα και αποτελεί έναν από τους ήρωες του βιβλίου ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ - PSICHOGIOS PUBLICATIONS
Ο Κερκυραίος γιατρός, Κωνσταντίνος Παλατιανός, παρασημοφορήθηκε από τους Σέρβους για τη δράση του την περίοδο της υποδοχής των Σέρβων στρατιωτών και προσφύγων στην Κέρκυρα και αποτελεί έναν από τους ήρωες του βιβλίου ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ - PSICHOGIOS PUBLICATIONS
Displaying 1 - 5 of 5 reviews