Δαίμων: Κάποιοι πιστεύουν πως υποδηλώνει τη θεϊκή δύναμη και άλλοι πάλι τον θεωρούν άρχοντα του κακού. Μα στα κρυφά έτσι αποκαλούν εκείνον. Αναήλ: Ο αρχάγγελος προστάτης της αγάπης και το όνομα δόθηκε σε εκείνη. Σε ένα άγνωστο νησί, όπου τίποτα δεν βρίσκεται στην κατοχή των κατοίκων αλλά όλα τα καρπώνονται οι πάντες, ο ιδιοκτήτης και Άρχοντας, στεκούμενος στο κατώφλι του θανάτου, αποφασίζει να παραδώσει τα σκήπτρα στον απόγονό του, o oποίος μόλις εγκατέλειψε την πόλη και είναι έτοιμος να αναλάβει τα καθήκοντά του. Η παράδοση των γενεών προστάζει ο έχων την εξουσία να δεσμεύσει τη ζωή του επιλέγοντας το ταίρι του αποκλειστικά από τον τόπο. Ένα μοιραίο βράδυ, στη γιορτή του καλοκαιριού, εκείνος αποτυπώνει το σημάδι του πάνω της και τότε η αντίστροφη μέτρηση αρχίζει. Ο ρους της ιστορίας αλλάζει. Το παρελθόν αναδύεται για να εξηγήσει το παρόν και να αντιμετωπίσει το μέλλον. Άγγελος και Δαίμονας επιδεικνύουν τα φτερά τους. Μπορεί άραγε ο Παράδεισος να χωρέσει και τους δύο;
Γεννημένη 13 Ιανουαρίου και κάτοικος Αθηνών. Έχει σπουδάσει Υπεύθυνος Εμπορίας Διαφήμισης και Προώθησης προϊόντων ενώ έχει παρακολουθήσει σεμινάρια στο Εθνικό & Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών με θέμα τη δημιουργική γραφή και την ολοκλήρωση δημιουργικού έργου. Εκτός από το αντικείμενο της ειδικότητάς της έχει ασχοληθεί με το εμπόριο, τις γραφικές τέχνες, την επεξεργασία εικόνας, τη ζωγραφική αλλά και την κατασκευή κοσμημάτων. Η συγγραφή ήρθε στη ζωή της εντελώς ξαφνικά κλέβοντας την καρδιά της αλλά και μια μόνιμη θέση στην καθημερινότητά της πλέον. Κάποιες από τις ιστορίες της μπορεί κανείς να τις διαβάσει στο προσωπικό της blog. Το έργο της -ΚΙ ΟΜΩΣ- είναι η πρώτη δουλειά σε έντυπη μορφή. Μια ιστορία αγάπης που δημοσιεύτηκε πρώτη φορά το 2015 στο διαδίκτυο κερδίζοντας σε διαγωνισμό στην κατηγορία --'ρομαντικό μυθιστόρημα'. Η σχέση της με την ανάγνωση είναι μια πράξη ερμηνείας που οφείλει να παίρνει στα σοβαρά. Ένα βιβλίο έχει εποχή, κατάλληλη στιγμή και ανάλογη ψυχική διάθεση γι’ αυτό θεωρεί πως η βιβλιοφαγία πολλές φορές αποδεικνύεται άδικη για κάποια έργα. Σε μεγάλη ηλικία ξεκίνησε να διαβάζει βιβλία ψυχολογίας σε μια προσπάθεια να γνωρίσει τον εαυτό της αλλά και να κατανοήσει τους ανθρώπους. Αγαπά τη δημιουργία που ζωντανεύει μέσα από στάχτες και στα κοσμήματα που φτιάχνει χρησιμοποιεί υλικά που οι περισσότεροι θεωρούν ασήμαντα. Δεν αγαπά τα φαινόμενα τυφλότητος τής εποχής και την αγένεια. Ο κινηματογράφος, το θέατρο και τα ταξίδια είναι η μεγάλη της αδυναμία. Τα έργα της ΑΤΙΘΑΣΗ (02/21) και ΔΑΙΜΟΝΑΣ (02/22) κυκλοφόρησαν πρώτη φορά από τις Εκδόσεις Υδροπλάνο ενώ την αυλαία των εκδόσεων Αυγέρη άνοιξε το έργο της ΔΥΟ ΚΟΣΜΟΙ (03/2023)
3,5/5 🌟🌟🌟 "Η Άποψη μου" 🙂 Πρώτη γνωριμία με την συγγραφέα και η αλήθεια ήμουν λίγο μπερδεμένη ως προς την αίσθηση που μου άφησε το βιβλίο. Η κόντρα κακού - καλού, άσπρου - μαύρου, δαίμονα - αγγέλου πάντα τραβάει το ενδιαφέρον μου. Ήταν σχεδόν σίγουρο λοιπόν ότι θα βρισκόταν στα χέρια μου 😉 Ωραία υπόθεση και ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Ήθελα όμως λίγο περισσότερη "φροντίδα" σε αυτούς. Λίγο παραπάνω φως στις εσωτερικές πτυχές τους για να κατανοήσω και να δικαιολογήσω κάποιες ακραίες αντιδράσεις τους. Και ενώ η ιστορία κυλάει όμορφα, το λεξιλόγιο σε κάποια σημεία με έκανε να χάνω τον ρυθμό της. Ίσως αν όλο το βιβλίο ήταν γραμμένο με αυτό το στυλ να μη μου προκαλούσε την ίδια εντύπωση. Σε μεμονωμένα κομμάτια όμως με ξένισε. Σε γενικές γραμμές είναι ένα ευχάριστο ανάγνωσμα και σίγουρα θα φροντίσω να διαβάσω και κάποια άλλη ιστορία της.
''Παρακαλούμε,καθίστε άνετα στην Business Class θέση σας και προσδεθείτε. Το επόμενο ταξίδι μας ξεκινά με πιλότο μας την Ηώ Αυγέρη.'' διαβάζει κάποιος/α επισκεπτόμενος/η το επίσημο site των εκδόσεων Υδροπλάνο καί πιο συγκεκριμένα τη σελίδα με το νέο βιβλίο της συγγραφέως Ηούς Αυγέρη,με τίτλο ''Δαίμονας''. Μετά την αγαπητή μας ''Ατίθαση'' η συγγραφέας μας προσκαλεί σε μία αισθηματική ιστορία που φέρει μερικά στοιχεία της φανταστικής λογοτεχνίας με έναν ιδιάζων τρόπο που τα κάνει να φαντάζουν απόλυτα φυσικά στα μάτια μας... Καί δεν το λέω αυτό,λόγω της ερμηνείας που δίνουμε στην λέξη ''δαίμονας'',αλλά στο πως παρουσιάζεται μέσα στην υπόθεση από την συγγραφέα... Ναι,μην σας φαίνεται περίεργο αυτό που σας λέω. Αρκεί να σκεφτούμε την αιώνια μάχη ανάμεσα στο καλό καί στο κακό καί τους ανάλογους απαγορευμένους έρωτες που έχουν υποτίθεται γεννηθεί στα μέλη των αντίθετων στρατοπέδων καί συχνά-πυκνά έχουν γίνει σενάριο κινηματογραφικών ταινιών μα καί πηγή έμπνευσης λογοτεχνικών έργων. Άραγε,τί είναι αυτό που μας γοητεύει τόσο; Το σκοτάδι καί η φωτιά που υπάρχουν καί μας ελκύουν,ή,η αγνότητα καί το φως που δίνει άλλο νόημα στην ζωή μας; Ποιος/α μπορεί να απαντήσει με απόλυτη βεβαιότητα;
"Δαίμων: Κάποιοι πιστεύουν πως υποδηλώνει τη θεϊκή δύναμη και άλλοι πάλι τον θεωρούν άρχοντα του κακού. Μα στα κρυφά έτσι αποκαλούν εκείνον. Αναήλ: Ο αρχάγγελος προστάτης της αγάπης και το όνομα δόθηκε σε εκείνη. Σε ένα άγνωστο νησί, όπου τίποτα δεν βρίσκεται στην κατοχή των κατοίκων αλλά όλα τα καρπώνονται οι πάντες, ο ιδιοκτήτης και Άρχοντας, στεκούμενος στο κατώφλι του θανάτου, αποφασίζει να παραδώσει τα σκήπτρα στον απόγονό του, o oποίος μόλις εγκατέλειψε την πόλη και είναι έτοιμος να αναλάβει τα καθήκοντά του. Η παράδοση των γενεών προστάζει ο έχων την εξουσία να δεσμεύσει τη ζωή του επιλέγοντας το ταίρι του αποκλειστικά από τον τόπο. Ένα μοιραίο βράδυ, στη γιορτή του καλοκαιριού, εκείνος αποτυπώνει το σημάδι του πάνω της και τότε η αντίστροφη μέτρηση αρχίζει. Ο ρους της ιστορίας αλλάζει. Το παρελθόν αναδύεται για να εξηγήσει το παρόν και να αντιμετωπίσει το μέλλον. Άγγελος και Δαίμονας επιδεικνύουν τα φτερά τους. Μπορεί άραγε ο Παράδεισος να χωρέσει και τους δύο;" διαβάζουμε στην περίληψη του οπισθοφύλλου καί ήδη έχουμε στα χέρια μας τα πρώτα χρήσιμα στοιχεία που χρειαζόμαστε τόσο για να οδηγηθούμε ομαλά μέσα στο κλίμα της υπόθεσης,όσο καί για να φουντώσει η φαντασία μας...
Προσωπικά επέλεξα να σταθώ στα δύο κεντρικά πρόσωπα καί την οξυδερκή κίνηση της συγγραφέως να τους δώσει αυτά τα συγκεκριμένα ονόματα καί μέσω των χαρακτήρων τους καί της γενικότερης στάσης τους να αναδεικνύουν όλα όσα εκείνα αντιπροσωπεύουν. Βέβαια,για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι/ες,η λέξη ''δαίμων'' στην αρχαιότητα δεν είχε την αρνητική σημασία που πλέον έχει,οπότε μπορείτε να κάνετε τους ανάλογους συνειρμούς σε σχέση με την υπόθεση του βιβλίου. Εγώ για να είμαι ειλικρινής αυτό είχα κατά νου διαβάζοντας το βιβλίο. Καί αυτό είχε ως αποτέλεσμα να πλάσω με το νου μου όλα τα πρόσωπα της ιστορίας με επιβλητικά κι όμορφα εξωτερικά χαρακτηριστικά που επιθυμούσα να φέρουν... Όχι,δεν ένιωσα τον τρόμο που γεννάται από κάτι κακό,αλλά εκείνον τον φόβο που μας κατακλύζει όταν δεν μπορούμε να αντισταθούμε σε κάτι φαινομενικά επικίνδυνο. Μα μήπως τελικά αυτή δεν είναι καί η φύση του έρωτα; Από την μία μας φανερώνει την αγγελική κι από την άλλη την δαιμονική του όψη;
Άν καί τα αισθηματικά μυθιστορήματα δεν είναι τα πιο αγαπημένα μου,ακόμη κι από την επαφή μου με αυτά,μπορώ να λάβω κάτι χρήσιμο. Από την παρούσα ιστορία έλαβα το μήνυμα πως ο πραγματικός έρωτας,εκείνος ο σαρωτικός που καταλύει τις όποιες αμυνές μας,αφήνει ανεξίτηλο το σημάδι του πάνω μας εφ'όρου ζωής. Κανείς δεν μπορεί να τον αντικαταστήσει καί το μόνο που ζητά από εμάς είναι να του φερόμαστε όπως του αξίζει. Να τον διεκδικούμε καθημερινά. Να τον φροντίζουμε καί να μην επαναπαυόμαστε. Ο έρωτας θέλει ένταση καί ηρεμία. Καί η συγγραφέας Ηώ Αυγέρη,ή,πιο σωστά η γραφή της μπόρεσε να με πείσει για όλα αυτά. Χτίζει άρτιους καί ερωτεύσιμους χαρακτήρες με όλα εκείνα τα θετικά κι αρνητικά τόσο της ανθρώπινης,όσο καί της δαιμονικής καί της αγγελικής φύσης... Οι γλαφυρές περιγραφές,ο έντονος ερωτισμός,η εναλλαγή συναισθημάτων,το άφθονο λεξιλόγιο,η σωστή χρήση των εκφραστικών μέσων καθώς καί η μεστή δομή της ιστορίας καθιστούν το βιβλίο καλογραμμένο καί εύληπτο. Ναι,εμένα το βιβλίο μου άρεσε πολύ καί σας προτρέπω να το αναζητήσετε κι εσείς,αν είστε λάτρεις καί μη του είδους. Καί να θυμάστε πως για να υπάρχει ισορροπία στη ζωή μας,χρειάζεται τόσο το φως,όσο καί το σκοτάδι.