Ο Νίκος Ψυρούκης ήταν Έλληνας ιστορικός. Γεννήθηκε το 1926 στην Ισμαηλία της Διώρυγας του Σουέζ στην Αίγυπτο.
Μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων σπουδών του το 1944, εντάχθηκε στον αντιαποικιακό αγώνα. Προς αποφυγήν σύλληψής του κατέφυγε στη Γαλλία και στη συνέχεια στην Τσεχοσλοβακία στα τέλη του 1949 όπου έλαβε υποτροφία από τη Διεθνή Ένωση Φοιτητών για να σπουδάσει Ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Πράγας.
Τελείωσε τις σπουδές του το 1956 με διπλωματική εργασία για τη Μικρασιατική καταστροφή και επέστρεψε στην Αίγυπτο όπου εργάστηκε στην παροικιακή εφημερίδα Πάροικος. Το 1961 επέστρεψε στην Ελλάδα όπου εργάστηκε στην εφημερίδα Ναυτεργατική-Ναυτεμπορική και αργότερα στα Σύγχρονα Θέµατα και την Ιστορική Επιθεώρηση του Κοµνηνού Πυροµάγλου. Το 1963 ιδρύει την Κίνηση Φίλων Νέων Χωρών, κίνηση που αποσκοπεί στην αλληλεγγύη στα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα του τρίτου κόσμου και στην αυτοδιάθεση της Κύπρου.
Το 1967 εξορίστηκε στη Γυάρο από τη δικτατορία των συνταγματαρχών.
Εξαιρετικό βιβλίο από όλες τις οπτικές. Ο Ψυρούκης έχει ρίξει τρελή έρευνα για ένα θέμα το οποίο σήμερα φαντάζει συνήθως ανύπαρκτο, στην καλύτερη απλά ξεχασμένο. Μαζί με μια εξαιρετική ανάλυση του ελληνικού παροικιακού φαινομένου από την απαρχή του και την εδραίωση του τον 16ο και 17ο αιώνα και την συσχέτιση των παροίκων με την αποικιοκρατία, αναλύει και την εξέλιξη της διεθνούς αποικιοκρατίας και τις ποιοτικές διαφοροποιήσεις της κατά την περίοδο της πρωταρχικής συσσώρευσης με αυτην του βιομηχανικου κεφαλαίου κατά τη διάρκεια και μετά την βιομηχανική επανάσταση, αλλά και την παρακμή της, σε συνάρτηση με την παρακμή των παροικιών, μετά τον 1ο και τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο.
Καλύπτει πάρα πολλά θέματα με έναν θεσπέσιο και πρωτοπόρο τρόπο τα οποία είναι αδύνατο να αναλύσω ή να αναφέρω ακόμα και σε ένα μικρό review. Σίγουρα αξίζει πολύ περισσότερη αναγνώριση από ότι έχει και σίγουρα αξίζει να θεωρηθεί ένας απ'τους καλύτερους ιστορικούς της Ελλάδος.