Στο Είμαι γυναίκα, γι’ αυτό με σκοτώνεις η δημοσιογράφος Τζένη Κριθαρά ερευνά τα φαινόμενα της γυναικοκτονίας και της έμφυλης ανισότητας, που ευθύνονται για τον θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων γυναικών και ΛΟΑΤΚΙ ατόμων σε όλον τον κόσμο, αλλά και παρουσιάζει δέκα αληθινές ιστορίες γυναικών στην Ελλάδα, που βίωσαν την έμφυλη βία σε κάθε έκφανσή της.
Γυναικοκτονία: η λέξη που ενοχλεί, που διχάζει, που προκαλεί. Πατριαρχία, σεξισμός, τοξική αρρενωπότητα, εσωτερικευμένος μισογυνισμός, ενοχοποποίηση του θύματος και σεξουαλική αντικειμενικοποίηση:
Συμπεριφορές και στερεότυπα που διαμορφώνουν, φυσιολογικοποιούν και δικαιολογούν τη γυναικοκτόνο πρόθεση. Αιτίες που οπλίζουν το χέρι κάθε κακοποιητή. Αποδείξεις πως η ισότητα των φύλων αποτελεί γράμμα του νόμου και όχι πνεύμα της πολιτείας. Η έμφυλη βία, που καταγράφεται καθημερινά σε όλες τις εκφάνσεις της, δεν αφήνει περιθώρια για αυταπάτες περί έμφυλης ισοτιμίας. Ο δρόμος που μένει να διανυθεί είναι μακρύς.
Δέκα γυναίκες αφηγούνται τις δικές τους εμπειρίες. Δέκα άνθρωποι που υπέστησαν βία λόγω του φύλου τους αποκαλύπτουν –χωρίς να περιγράφουν τίποτα άλλο πέρα από το βίωμά τους– πώς γεννάται, πώς εκφράζεται και πώς συγκαλύπτεται το έμφυλο έγκλημα. Τίποτα δεν είναι πιο ωμό από τη βία, τίποτα δεν είναι πιο βίαιο από την ανισότητα.
Ένα πολύ καλά δομημένο και γραμμένο βιβλίο που στο τελευταίο κεφάλαιο η συγγραφέας παραθέτει αληθινές ιστορίες γυναικών που έπεσαν θύματα βίας, είτε σεξουλακικης, είτε ενδοοικογενειακης. Αυτό το βιβλίο πρέπει να μπει σε κάθε σπίτι και να διαβαστεί όχι μόνο από γυναίκες, αλλά και άνδρες. Από τα καλύτερα που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια και σου ξυπνα ταυτόχρονα πολλα συναισθήματα (ειδικά το κεφάλαιο που προανέφερα). Συγχαρητήρια
Καταπληκτικό βιβλίο! Οι μαρτυρίες των γυναικών είναι απλά σοκαριστικές. Το πρώτο μέρος του βιβλίου περιλαμβάνει έρευνα και μπορεί να φανεί κουραστικό εκ πρώτης όψεως, όμως τα στοιχεία είναι πολύ χρήσιμα και σε βοηθούν να καταλάβεις καλύτερα το δεύτερο και το τρίτο κεφάλαιο. Νομίζω πως οι φοιτητές Κοινωνιολογίας, Εγκληματολογίας κλπ κλπ θα το βρουν πολύ χρήσιμο!
Η Ελλάδα τρώει για άλλη μια φορά τα παιδιά της, τις θηλυκότητές της, για την ακρίβεια. Είναι πολύ λυπηρό που ζούμε ακόμη στο ροζ συννεφάκι της αγίας ελληνικής οικογένειας. Η συγγραφέας, με στοιχεία αλλά και με την ανάδειξη της υποκαταγραφής συμβάντων έμφυλης βίας, είτε σε παγκόσμιο είτε σε εθνικό επίπεδο, τονίζει το πρόβλημα και μας θέτει σε επαγρύπνηση. Ταράχτηκα με τις εξομολογήσεις των θυμάτων, κρατάω όμως στα θετικά την αξία της αλληλεγγύης που μεταδίδεται από πολλές ιστορίες. Ένα βιβλίο που θα έπρεπε με κάποιο τρόπο να υπάρχει σε κάθε σπίτι και να διαβάζεται από όλους κι όλες.